Twitter Facebook
Welkom op mijn website, hier laat ik me graag vinden! - en ook in het gewone leven, trouwens. Ik ben Henk Medema, theologisch onderzoeker, spreker. Hou van lezen en hardlopen (maar zelden tegelijk), en van Jezus, en van mijn vrouw Tineke, mijn kinderen en kleinkinderen. Let's be in touch!
Lees mijn blog en volg me op twitter.
Henk Medema
18
APRIL

RijkGekkie: een parabel van Jezus over Europa

Twee problemen had Rijke Gekkie wél, en twee andere problemen had hij niet - of tenminste: die andere twee hád hij wel, maar daar wilde hij niet over nadenken.

Het eerste probleem van Rijke Gekkie was: te veel! we hebben te veel! Straks wat over z'n tweede probleem, maar je mag nu alvast weten hoe Rijke Gekkie begon z’n problemen aan te pakken: door een gesprek met zichzelf. Je begrijpt natuurlijk dat dit een heel intelligente aanpak was.

De oplossing van het eerste probleem bleek niet zo heel erg moeilijk, namelijk: het probleem niet meer als probleem zien, maar als iets waar je dankbaar voor kunt zijn. Toch? Zo simpel is dat. Hebben is houden. En wat je teveel hebt, moet je gewoon bewaren. Punt. Uit.

Er was nog een tweede probleem, besefte Rijke Gekkie, en dat behoeft óók oplossing. Je kunt iets niet bewaren zonder schuren of muren. Zo zit dat: we hebben gewoon kaders nodig om de boel bij elkaar te houden. Meer mag, minder is geen optie. Dus schuren en muren om schorriemorrie op een afstand te houden. Hekken. Prikkeldraad, desnoods met scheermesjes. Binnen is binnen en buiten is buiten.

Twee andere problemen had Rijke Gekkie niet, of tenminste: die wou hij niet hebben, daar wilde hij in ieder geval niet over nadenken. Het ene was: God. Het andere: het leven, het échte leven. Nou ja, Rijke Gekkie wilde (als het écht moest) over allebei nog wel een beetje denken, maar zeker niet in combinatie. God? Er zou wel Iets zijn. Het leven? Dat was van hém.

En toen zei God: weet je wat, we stoppen met dit leven.

 

Dit is een parabel, of ook wel een gelijkenis. Een verhaal dat Jezus vertelde. Niet één van z’n meest bekende, maar het staat toch echt in Lukas 12, vers 13 enzovoorts.

Ik las het nog eens, en toen dacht ik: EUROPA! En ik deed m’n ogen wijd open om het goed te zien, en dacht opnieuw: dat is het. Europa. De wijd-ogige (dat is de betekenis van haar naam), die toch niet goed uitkeek, en door de oppergod Zeus werd meegenomen vanuit de Fenicische standen, nu Libanon, toen Syrië, en daar door hem verkracht werd. Zo luidt de Griekse mythe.

Uiteraard gaat Jezus’ parabel over álle mensen, wijs of dwaas. Maar als je nú, in 2016 ziet, waar Europa zich druk over maakt, herken je juist dit helemaal: economisme, het aanbidden van de god van het Meer-en-meer. Het Griekse woord voor ‘hebzucht’ is pleonexia, wat letterlijk wil zeggen: teveel- (of meer-) hebberigheid. Genoeg is nooit genoeg.

En daarom bouwen we onze grenzen dicht, voorzien de hekken van prikkeldraad en scheermesjes. Hier een detentiecentrum, daar nog een: vestingen waar je niet meer uit kunt, om de ‘hebbberige’ (‘economische’) vluchtelingen af te schrikken.

Iemand leven hangt niet af van z’n bezittingen, maar van God. Op een gegeven moment zei God tegen Rijke Gekkie: stop. Je leven is niet meer van jou, nu wil Ik het terug hebben, kom maar op. Rijke Gekkie was rijk, maar hij was vooral gek, dwaas, onnadenkend. Want in z’n derde en vierde probleem, dáár zaten de dingen die echt van belang waren, de grote God en je kleine existentie, je ziel, je leven. En de combinatie ervan.

Europa: doe je ogen alsjeblieft wijd open! Want anders ga je dood.

TwitterTwitterfeed @medema

Ps139:3 - U meet mijn gaan en mijn liggen, en met al mijn wegen bent U vertrouwd.
Ps139:1 -Van de koorleider, van David: psalm. JHWH, U doorgrondt mij, U kent me, mijn zitten en mijn opstaan, U begrijpt mij denken van vér.