Twitter Facebook
Welkom op mijn website, hier laat ik me graag vinden! - en ook in het gewone leven, trouwens. Ik ben Henk Medema, theologisch onderzoeker, spreker. Hou van lezen en hardlopen (maar zelden tegelijk), en van Jezus, en van mijn vrouw Tineke, mijn kinderen en kleinkinderen. Let's be in touch!
Lees mijn blog en volg me op twitter.
Henk Medema
06
FEBRUARY

De kerk als KAMPVUUR

Voordat je verder leest even kijken, beleven, voelen. Dit is de muziek, en het kampvuur, het strand, de vroege ochtend (denk ik). Dit zijn ze, dit zijn we: dit is de kerk. Welke kerk? Nee, dat is geen goeie vraag. Laat het maar tot je doordringen:  https://youtu.be/Vk2MpaTEzXw  

En later vertellen we elkaar wel hoe het is, en hoe het was.

KAMPVUUR, persoonlijke verhalen over geloof en kerk. De titel van dit boek klopt niet helemaal. Persoonlijke verhalen, zeker, dat wel: lees maar! Maar niet ‘over’ geloof en kerk. Dit is het geloof en dit is de kerk. Een vurige poging om geen lijntjes te trekken, maar gewoon jouw verhaal te vertellen en naar elkaars verhalen te luisteren. De kerk, dat ben je zelf. Een kampvuur waar je met z’n allen omheen staat en warmte zoekt, en de Heer prijst.

Al lezend begint het te dagen: hier worden geen theologische of ethische lijnen getrokken die kerkleden van elkaar scheiden. Dat voelt een beetje gek, want dat deden we in de kerk nou juist wél de hele dag. Kan dat wel, zo’n kampvuur? Nou en of; ik vat het in drie punten samen die al lezend dit boekje bij me opkwamen.

 

Ergens gaan staan. En delen. Eigenaarschap, samen. Zijn die drie punten te simpel? Wacht even, dan probeer ik het wat te verhelderen.

1. Ergens gaan staan - op het strand bijvooorbeeld, of in de wijde wereld, in de stad of op het platteland. Als Christus-gelovigen hoef je daar niet ingewikkeld over te doen. Je staat achter Hem. Je bent vóór Hem. Je gaat mét Hem. Moeilijker hoeft het niet te worden.

2. Delen, grenzeloos, dus zonder lijntjes, en zonder dat je daarover eerst moet debatteren. Theologie en ethiek zijn van groot belang (ik ben er ijverig mee aan het studeren en nodig iedereen hartelijk uit mee te doen!) maar ze brengen vaak verdeeldheid. Op de grenslijnen tussen wat je wel of niet over God mag zeggen (theologie), raak je vóór je het weet over andere dingen in debat. Op de grenslijnen tussen wat goed en kwaad is (ethiek) kom je al gauw tussen de peanuts terecht, en dat is echt niet goed.

3. Eigenaarschap. Bij de eerste twee punten leek het alsof ik probeerde te zeggen: het gaat nergens over, wat boeit het allemaal! Maar we moeten zeker wél helder en scherp denken over geloofsinhouden. N.T. Wright noemt dat ‘kritisch realisme’. Het is realisme, want het gaat ergens over, en het doet er toe. Maar het is ook kritisch, want je wilt niemand of niks geloven (zelfs jezelf niet!) zonder dat je het van voren en van achteren hebt bekeken. Dat kan heel goed samen gaan, zolang je rond het kampvuur staat en je realiseert dat alles wat we hebben van ons sámen is. Ownership, in gezamenlijkheid, maakt je betrokken op elkaar.


Als er geen kampvuurtje is, heb je geen plek om je te warmen. Als je op een afstand blijft, worden het allemaal brandende takken die uit het vuur gerukt zijn, zo schrijft Peter van Dijk - vroeger m’n collega toen ik nog uitgever was - in het Woord Vooraf van dit boek. Het beeld van die takken hoor je ook in de Youtube video. In het boek van de profeet Zacharia (hoofdstuk 3 vers 2) kom je het tegen: de satan, die nota bene de hogepriester Jozua aanklaagt. Is Jozua brandschoon? Nee, hij heeft vuile kleren aan; bij het aansteken van een kampvuurtje kun je niet schoon blijven. Heeft Gods tegenstander dan gelijk? Niks daarvan! De HEER grijpt in: de stad van de vrede, Jeruzalem, is niet een plek waar je elkaar mag blijven afrekenen op wat goed en kwaad is, over wat je mag geloven of niet geloven - en enthousiast sluit de profeet zich bij de HEER aan. Iets eerder, in Zacharia 2, gaat het over Jeruzalem als een open plaats: de HEER zelf zal van deze plek zowel het middelpunt zijn als de vurige muur eromheen.

Terug naar het boek. Dit gaat over de kerk, maar een theologisch debat wordt vermeden: hier staan vijftien vertellers midden in de kerk en in de wereld, en melden hoe ze kunnen proeven dat God goed is. Dat smaakt naar meer, deze geestelijke BBQ: zó zou je in de kerk met elkaar geloofsgesprekken moeten voeren… Tweemaal kwam er toch weer dogmatiek tussen door, eenmaal eigenwillig en eenmaal door het thema afgedwongen, denk ik. Dat moet eigenlijk niet, en dat merk je juist omdat het een beetje schril afsteekt tegen de rest van het boek. (Lees zelf nou dat boek maar, dan mag je zeggen waar die hoofdstukken zijn…)

Kom maar op met die verhalen, de echte, die van jezelf. En luister mee, verwonderd, eerbiedig.

Later schrijf ik nog wel eens wat meer, over theologie in de kerk.

 
  • Kampvuur: persoonlijke verhalen over geloof en kerk (Johan Bakker, red.) - Vuurbaak, 2015 - 127 p., € 14,95

TwitterTwitterfeed @medema

"Christian would rather die than think, and most of them do" - Dorothy Sayers #greatstuff https://t.co/q69AV0WCiR
What happens next in Aleppo will shape Europe’s future | Natalie Nougayrède https://t.co/uoV5GgK3nK