Twitter Facebook Inspire Media Medema boeken bij Jongbloed
Kijk: medema is zichzelf weer, nu ook virtueel!
Welkom op mijn website, hier laat ik me graag vinden! - en ook in het gewone leven, trouwens. Ik ben Henk Medema, uitgever digitale media bij Inspire Media, theologisch onderzoeker, spreker. Hou van lezen en hardlopen (maar zelden tegelijk), en van Jezus, en van mijn vrouw Tineke, mijn kinderen en kleinkinderen. Let's be in touch!
Lees mijn blog en volg me op twitter.
Henk Medema
06
MARCH

Seks (en dat soort gekkigheid) in de kerk

‘Het leven in [een christelijke gemeenschap] heeft me twee dingen geleerd: ten eerste dat God je liefheeft en dat je moet branden in de hel. En ten tweede dat seks het meest afschuwelijke en gore is wat er bestaat, en dat je het moet bewaren voor iemand van wie je houdt.’ Woorden die ik las in een dezer dagen verschijnend boek van Debra Hirsch, en die de Amerikaanse country&folk zanger Butch Hancock moet hebben uitgesproken. Ze laten je met een wrange glimlach voelen hoe het nou juist níet is. Hoewel: wat voor gekkigheid bedenken wij soms in onze geloofsgemeenschappen? Heel veel van de probleemsituaties die we daar meemaken, hebben op een of andere manier iets met seks te maken…
Wat doen we met seks, en dat soort gekkigheid, in de kerk? Daar is een boek over te schrijven - en dat is ook gebeurd, zie later - dat je met rooie oortjes zou kunnen lezen, maar ook in alle rust dit onderwerp onderzoekend. Dat laatste is echt wel nodig. In dit blogje alleen maar een paar overwegingen, om nog eens (voor de zoveelste keer) vanuit christelijk perspectief na te denken over samenwonen buiten het huwelijk. Eenvoudig is dat niet  - het nadenken, bedoel ik.
 

Man + vrouw - er zijn best meer combinaties mogelijk, zoals veel lezers moeiteloos kunnen verzinnen. Daar gaan we het nu even niet over hebben. Wel over de situatie: een man, een vrouw, samen, niet getrouwd. Of nog niet.
Maar ze willen wél, en de vraag is: vind je op bijbelse gronden dat ze dan eerst langs de burgerlijke stand moeten? Of mogen ze ook zómaar, met een onderlinge belofte van trouw, samen de tent in (zoals Isaäk en Rebekka, Genesis 24) - zolang ze elkaar maar niet de tent uitvechten?
Het fabeltje dat het burgerlijk huwelijk pas bij Napoleon begonnen is, moeten we van tafel halen: het familierecht heeft door de eeuwen heen allerlei vormen van huwelijkssluiting gekend. Recente juridische vormen waarin je je leven kunt delen, zijn in het Nederlands recht geregistreerd partnerschap en/of samenlevingscontract.
Veel uitgebreider heeft Willem Ouweneel o.a. hierover geschreven in Seks in de Kerk, dat ik een aantal jaren geleden heb uitgegeven http://bit.ly/1Cv5yrH . Wat dit onderwerp, samenwonen, betreft, kort samengevat in eigen woorden: het huwelijk tussen één man en één vrouw is het door God bedoelde ontwerp om elkaars anders-zijn (M/V) te genieten en daarin Hem in de aardse verhoudingen te laten zien. Iedere route daaromheen is niet door de Heer bedoeld. Het is riskant, je zet er welzijn en geluk van mensen mee op het spel. Het moet daarom met klem worden afgeraden.
 
Deze blog is beperkt, maar het thema heeft een grote actualiteit, en vanuit de praktisch-pastorale vragen snijd ik nog een paar punten aan.
[1] Elk huwelijk is onvolmaakt. Nergens hier op aarde tref je een ideale huwelijksituatie aan.  Maar anderzijds: elk echtpaar kán op weg gaan naar de bron die God Zelf is, struikelend, vallend, maar af en toe ook met vreugde de stromen van heling en heil genietend. Al onze angst op dit zo gevoelige gebied wordt weggenomen door de goddelijke liefde (1Johannes 4:18).
[2] Wij hebben allemaal onze eigen geschiedenis. Zeker op het gebied van seksualiteit zijn we allemaal op de een of andere manier ‘gehandicapt’. Gelukkig is gedurende het volle traject ven ons leven God bezig in ons zijn beeld tot herstel te brengen, waarin wij Hem als mannen en vrouwen weerspiegelen (Genesis 1:26v).
[3] God leidt ons op deze weg niet door regels, hekken, geboden of verboden, raak-niet, smaak-niet, roer-niet-aan, maar door de aantrekkingskracht van de volmaakte mens, Jezus. Zoals een herder in de enorme grasgebieden in Australië zijn kudde nooit kan omtuinen met hekken, maar ze wel kan voorzien van een centrum dat hen trekt: de verkwikkende bron die ze bijeenhoudt in het centrum.
[4] Alles waar je voor gaat, moet gekoppeld zijn aan HEM voor wie je gaat; als dat niet gecombineerd kan worden, staat je inzet voor de Heer op het spel. Dat geldt voor iedere vorm van samenwerking (2Ko6:14-18), dat moet je niet samen met fundamenteel andersgelovigen proberen. En zeker geldt het ook voor de nauwste band die er tussen mensen bestaat, het huwelijk. Dus ga niet samen op weg met iemand die met Jezus niet overweg kan.
[5] We worden in de christelijke gemeenschap van binnen en buiten geconfronteerd met van alles wat niet is wat het moet zijn. Hoe moeten we daarop reageren?
• Wat de situaties betreft: niet door te ‘oordelen’ (Mattheus 7:1), door strakke standpunten te formuleren; dat lijkt onze geloofsgemeenschappen wel een zeer rechtzinnig stempel mee te geven, maar de belangrijkste elementen blijven er dan buiten: de Geest, wijsheid, de liefde van de Heer.
• Wat de mensen betreft: consequent wel door hen (met zonde-en-al) in de gezindheid en met de liefde van Jezus tegemoet te treden. Nooit moeten we zonden en zondaar in onze gedachten van elkaar losmaken. De uitspraak dat God de zonde haat maar de zondaar liefheeft, heeft als negatief gevolg is vooral dat men op deze basis harde uitspraken over bepaalde gedragingen durft te doen (‘want we houden van je, hoor!’). Oeps.
Weten we nu wat je met ‘buitenhuwelijks samenwonen’ moet in de Kerk? Ik zou zeggen: nog lang niet. Maar het helpt om een paar dingen helder te zeggen. Zeg maar gerust iets helders terug, dat werkt verhelderend. Dank!
 

TwitterTwitterfeed @medema

Ai. @denieuwekoers #ideaz @Boekenweek #lente - het rolt allemaal naar binnen op een toch al volle dag. #gewoondoorwerken
Seks (en dat soort gekkigheid) in de kerk http://t.co/Y6PdvM6ZA7