Twitter Facebook Inspire Media Medema boeken bij Jongbloed
Kijk: medema is zichzelf weer, nu ook virtueel!
Welkom op mijn website, hier laat ik me graag vinden! - en ook in het gewone leven, trouwens. Ik ben Henk Medema, uitgever digitale media bij Inspire Media, theologisch onderzoeker, spreker. Hou van lezen en hardlopen (maar zelden tegelijk), en van Jezus, en van mijn vrouw Tineke, mijn kinderen en kleinkinderen. Let's be in touch!
Lees mijn blog en volg me op twitter.
Henk Medema
19
DECEMBER

Weerloze overmacht. En (kerst)samenkomsten die je wel of niet cadeau krijgt.

Was het vijf jaar geleden? - ik geloof van wel. We brachten onze kerstvakantie door in Malaga. En op kerstavond  - het was koud en het stortregende - bezochten we de nachtmis in de prachtige kathedraal die in het centrum van de stad staat, La Santa Iglesia Catedral Basilica de la Encarnacion. Oftewel: de Basiliek van de Menswording.
Huiverend gingen we naar binnen, niet vanwege de kerstnachtdienst, maar (net als in Ezra 9:9) vanwege de regenbuien.
Schitterende kerk. Ongelooflijk indrukwekkende liturgie, in het Spaans, af en toe kon ik er flarden van volgen. Bijbelwoorden, woorden van God. Niet precies aan elkaar te hechten, want soms miste ik weer een heel stuk. En dan ineens was God er weer. Nederlandse liedteksten borrelden in m’n gedachten op. Ziet hoe dat u God bemint. Ziet die 't Woord is, zonder spreken. Ziet die 't Al is, in gebreken.
 

Aan dat alles moet ik nu denken, terwijl ik me inleef in het onderwerp voor de vastenretraite, begin januari, en vooral terwijl ik het thema overdenk: weerloze overmacht. Wonderlijke paradox. Jezus, die rijk was en arm werd. De Heer zonder macht, machtig in zijn liefde. Niemand zo levend als Hij, niemand zo dood geworden als Hij - pardon: dood gemaakt, door ons, eigenhandig - en toch ging zijn liefde niet stuk.
De theologen onder ons zullen zich bij dat thema Berkhof herinneren. Maar ik hoop vooral dat we allemaal aan Jezus moeten denken. En onszelf bewust worden dat wij hem juist daarin moeten navolgen: weerloze overmacht.
Maar ik denk ook: hoe komt het dat sommige bijeenkomsten een bijzondere indruk bij je achterlaten? Je bent in een ander land, da's waar. Je gaat van de duisternis en de kou in het licht en in de warmte, dat klopt. Je hebt zo'n hoogkerkelijke schoonheid nog nooit gezien, toegegeven (als evangelisch mannetje uit het polderland).
Toch, vooral, denk ik: verwondering om iets waar het écht om gaat. Zo je wilt aanbidding, maar het begint vaak heel anders.
Denk nog eens aan de  bijeenkomst van de herders: ze werden bij de engelenverkondiging bang, buitengewoon bang zelfs (Lukas 2:9), maar rondom het gebeuren ontstond een sfeer van verwondering (vs18), overpeinzing (bij Maria, vs19) en lofprijzing (vs20). En dan de wijzen: ze hadden een ster in het Oosten gezien, en zich daarover zó verbaasd dat ze de lange weg ondernamen. En het loopt uit in dankzegging en aanbidding.
Weer denk ik aan die vastenretraite, en aan honderden, duizenden bijeenkomsten in de komende weken. Hoe gaan we daar in stappen? Nauwkeurig en ordelijk voorbereiden, check, check, check? Of anders: gewoon aan het toeval overlaten, en wordt het niks, nou ja, dan maar niet? Of  heel wat anders: eerbiedige verwarring, gemengd met diepe verwondering en ernstig gebed. Je ziel voor de volle tweehonderd procent open stellen voor die weerloze overmacht, die niets forceert, en die ons niet manipuleert, maar er gewoon is. Kom, verwonder je hier, mensen.
Ik hoop op vele prachtige samenkomsten. Je krijgt ze niet cadeau, juist omdat Hijzelf het cadeau is.
 

TwitterTwitterfeed @medema

Yes! "@EvaNienke: Mooiste verhaal uit de kerst @eovisie: verhaal van Andrew White. Ik word anglicaans denk ik.” Pracht verhaal, zeker weten!
Weerloze overmacht. Voorbereiding van vastenretraite en veel (kerst)samenkomsten die je wel of niet cadeau krijgt. http://t.co/1iJ5d1aDXv