Welkom in mijn studeerkamer! Hoeveel boeken hier staan, dat weet ik eigenlijk niet, het zal vast wel in de duizenden lopen. ‘Heb je die nou ook allemaal gelezen?’ is een standaardvraag van bezoekers. Ik citeer dan wel eens Okke Jager, die op die vraag (naar ... lees verder

Met een voorwoord door Rebecca St. James.
We kennen allemaal nog van vroeger de sprookjesverhalen van een kikvors, die door een beeldschone prinses gekust wordt, en die dan ineens verandert in een knappe prins. Een kouwe kikker, dat is iemand die geen enkel gevoel voor romantiek en passie heeft. Josh Harris had al een verkering (en een beetje meer...) achter de rug, toen hij besloot voortaan zijn hele seksuele leven voor zijn toekomstige vrouw te bewaren, tot in het huwelijk.

Rebecca St. James:
Oké, ik hoor je denken: die eerste bladzijden sla ik maar over; ik begin gelijk aan het echte werk. Maar ho, wacht even. Dit voorwoord bereidt je voor op wat je straks gaat lezen.
En daar gaat dit boek eigenlijk over - wachten en voorbereiding. De gedachten die in dit boek zijn opgeschreven, zijn nogal revolutionair. Ik ben heel blij dat je dit boek in je handen hebt; het kan je een hoop onnodige moeilijkheden besparen.

Dit boek zou de manier van denken van onze generatie kunnen veranderen. Het heeft mijn leven al beïnvloed. Ik zal uitleggen wat ik bedoel.
Weet je, ik heb al een hele tijd dezelfde mening over uitgaan gehad als Josh (de schrijver van dit boek en een vriend van mij). En dan bedoel ik, zoals laatst iemand dat tegen mij zei: "Waarom zou je winkelen als je niets nodig hebt?" Precies. Waarom met iemand uitgaan en verkering krijgen als je nog niet kunt gaan trouwen? Ik ben negentien, en hoewel ik nog nooit met iemand uit ben geweest, zie ik al wel jarenlang sommige vrienden van mij het spel spelen. En geloof me, het is een spel. En zo te zien niet eens zo'n leuk spel. Ik zie een hoop moeilijkheden en pijn. Dat is een van de redenen waarom ik nog met niemand uitga.
Een tweede reden is dat ik weet dat het nu nog niet Gods tijd voor mij is. Een vriendje zou mij alleen maar afleiden. Afleiden van het werk dat God mij deze jaren wil laten doen.
Ik ben trouwens ook al een hele tijd van mening dat groepen en vriendschappen op mijn leeftijd veel leuker zijn dan een-op-eenrelaties.
Een tijdje geleden baalde ik er echter best wel van dat ik niemand had om me voor op te tutten en om over te dagdromen. En net op dat moment kreeg ik dit boek in handen, en ik ervoer dat God me door de woorden van Josh wilde bemoedigen.
Ik heb geloof ik nog nooit een boek gelezen waarin de schrijver net zo openhartig en nuchter was als Josh in dit boek is. Hij pakt de moeilijke onderwerpen en de lastige vragen over de kwestie 'to date or not to date' (wel of niet uitgaan) goed aan. En hij geeft ook heel praktische antwoorden. Josh Harris kan op een heel goede manier zijn eigen ervaringen delen. En omdat hij van onze leeftijd is (hij is zelf nog maar net tiener-af), weet hij waar hij over praat.
Een van de dingen die ik het meest waardeer in Josh' boek, is dat hij alles altijd terugbrengt naar de Bijbel en naar hoe we wat daar staat ook werkelijk in ons leven kunnen toepassen. Ik ken Josh al een paar jaar, en ik kan van hem werkelijk zeggen dat hij zelf ook doet wat hij verkondigt.
Zet je schrap en laat je uitdagen en bemoedigen; en bereid je er maar op voor dat je eigen ideeen behoorlijk aan het wankelen kunnen worden gebracht!
Bedankt dat je mijn schrijfsel gelezen hebt en... geniet van dit boek.
Stay strong!
Rebecca St. James
Interview met Joshua Harris
(Op De Hoogte 8/1 door Henk P. Medema)
We kennen allemaal nog van vroeger de sprookjesverhalen van een kikvors, die door een beeldschone prinses gekust wordt, en die dan ineens verandert in een knappe prins. Een kouwe kikker, dat is iemand die geen enkel gevoel voor romantiek en passie heeft. Josh Harris had al een verkering (en een beetje meer?) achter de rug, toen hij besloot voortaan zijn hele seksuele leven voor zijn toekomstige vrouw te bewaren, tot in het huwelijk. Hij was 21 jaar oud toen hij er een boek over schreef, en tot zijn eigen verbazing bleek het de hoogste plaats op de bestsellerslijsten te halen. Het boek is inmiddels in het Nederlands vertaald. En, voor wie het wil weten: nu we een paar jaartjes verder zijn, is Josh getrouwd met Shannon, en ze hebben een lief dochtertje, Emma Grace. Een interview, speciaal voor de lezers van zijn boek.
Je schreef dit boek nog voor je verkering had met Shannon. Nu is die periode voorbij. Hoe ging dat? Was het anders dan je dacht toen je het boek schreef?
Nee, ik sta nu alleen maar meer achter wat ik toen geschreven heb. Het is absoluut de moeite waard om te wachten. Het was goed om dit allemaal op te schrijven, voordat ik er midden in zat. Ik denk nog steeds dat het belangrijk is om ook je ongetrouwd-zijn helemaal aan God toe te wijden.
Is wachten niet passief? Liefde is toch juist actief?
Ja, dat is waar. We hebben een actieve God, die voortdurend bezig is met ons leven en daarin beweging brengt. Ik vind ook helemaal niet dat jongeren maar moeten zitten wachten, maar juist dat ze een visie moeten krijgen over hoe ze hun eigen persoonlijkheid, hun identiteit kunnen ontwikkelen. Dat betekent dat je sommige dingen wel en andere gewoon niet moet doen.
Dat is wel op de toekomst gericht. Dat wordt bijna planning. Bedoel je dat ook?
Wat ik wil zeggen is dat je in de jaren voordat je trouwt je karaktereigenschappen ontwikkelt. De meeste jongeren beseffen dat eigenlijk niet. Ze denken dat ze makkelijk een soort scheidslijn kunnen trekken tussen hun vrijgezellentijd en hun huwelijk. Maar als je versieren als levensstijl hebt gekozen, houdt dat niet zomaar op als je getrouwd bent, om maar een voorbeeld te noemen. Je moet jezelf dus echt doelen stellen.
Moet je dan bij het begin van een relatie al direct zeggen: wij hebben een vaste relatie, ik ga met jou trouwen?
Dat lijkt me soms wel wat te ver gaan, dat werkt niet echt! Nee, ik bedoel dat je heel serieus en echt met elkaar moet praten over waar je samen naar toe wilt. Je kunt ook zeggen: wij willen samen ontdekken of we voor een huwelijk bestemd zijn. Dat is ook een serieuze aanpak. Maar je moet niet niks denken en niks zeggen, want dan gaat je relatie een eigen leven lijden.
Een van de aangrijpendste gedeelten in je boek is het verhaal van je droom, waarin je beschrijft hoe de Here Jezus orde op zaken stelt in je leven (hoofdstuk 7, red.) Maar het lijkt me vreselijk moeilijk voor een jongen of meisje om dat alleen te doen. Waar moeten ze hulp zoeken?
Allereerst beseffen dat je het inderdaad zelf niet kan. Alleen het bloed van Jezus en zijn genade, en je hebt daar zelf niets aan bij te dragen. Maar dan, inderdaad, moet je van anderen hulp hebben, want het is vreselijk moeilijk om er helemaal alleen uit te komen, en dat is ook niet de bedoeling. Jongeren kunnen 't beste beginnen bij hun ouders, als het even kan. Erover praten. En als je in een goeie kerk of gemeente zit, zijn daar misschien mensen die je kunnen helpen. Zoek vrienden die je serieus nemen en die zowel eerlijk als liefdevol tegenover jou durven te zijn. God heeft ons niet gemaakt als solisten, maar als een koor, en samen moeten we leren van ons leven een lofzang voor Hem te maken.