Kiekeboe en Gods onvoorwaardelijke liefde

 Dit is een spelletje dat bijna iedereen wel heeft gespeeld: kiekeboe. Je doet het met kleine kinderen, van ongeveer een half jaar, en succes is gegarandeerd: even wegduiken, een doek over je hoofd doen, je verstoppen achter een deur, en dan weer tevoorschijn komen. ... lees verder

"Ik ben Jezus die jij vervolgt."
Handelingen 9:5
Verbijsterend, dat moet het voor Saulus zijn geweest: heeft hij werkelijk de Messias vervolgd? Hij kende de Schriften zo goed, was zo'n ijverige... lees verder

 Een blij verhaal? Ja, straks aan het eind. Maar we beginnen somber. De zondeval speelt zich elke dag weer opnieuw voor onze ogen af – niet zoals Pelagius (voor wie hem kent) dat bedoelde, maar het desastreuze traject van de Hof van Eden wordt telkens weer begaan. Vijf manieren om te worden als God, vijf spelletjes waarin de speler ‘god’ wordt; niet heel ver weg, maar dichtbij in onze eigen omgeving; niet lang geleden, maar deze week.

1. Uit Vrije Wil – het manifest van 70-plussers die zich rechtens de vrijheid willen voorbehouden om met hun leven te stoppen. God is dood, de dood wordt God, schreef Willem Jan Otten in het dagblad Trouw, zaterdag.

2. Een hele stoet COC-leden meldt zich bij de priester, en wil de eucharistie ontvangen – niet om deel te krijgen aan Gods genade, maar ‘gewoon’ omdat de Kerk, vinden zij, geen onderscheid mag maken tussen homosexuele en heterosexuele levenspatronen.

3. Al even wat langer geleden, maar we zijn het toch nog niet vergeten? De nacht van Bos, toen zelfs de meest volhardende twitteraars tenslotte in slaap vielen, maar toen rond vier uur ’s morgens het kabinet tóch nog viel. Nee, de val van het kabinet is geen zondeval, dat bedoel ik niet. Maar de venijnige, harde communicatie die urenlang daaraan voorafgaande in de Tweede Kamer werd gebruikt (dat konden we volgen) en die ten grondslag lag aan wat er tenslotte in de Trèves-zaal gebeurde (daar konden we naar raden), zie: ook dát is een manier waarop een mens zichzelf en zijn eigen standpunten verheft tot god.

4. De Wilders-discussie, voor en tegen; het islam-debat, waarin mensen, landgenoten, moslims worden weggezet, beledigd, voor van alles en nog wat worden uitgemaakt; we maken geen ruimte meer voor onze naasten, geen millimeter. Het debat zelf is een eigengekozen systeem van goed en kwaad, een boom van kennis waarvan we zelf plukken, een religieus stelsel waarin wij zelf het centrum wensen te vormen, god spelen.

5. Woensdag: de gemeenteraadsverkiezingen. Je mag even. Je wordt hartelijk uitgenodigd om zelf even alles te mogen bepalen – nou ja, alles: minstens mag je dat ene hokje rood maken. De partijen strijden om je gunst. Even, één seconde maar, een godje zijn?

 

Iemand wees me een paar dagen geleden op een lezing van N.T. Wright, de bekende theoloog, bisschop van Durham, over de bekende tekst uit Micha 6 vers 8, waarin Wright de nadruk legde op een woordje: ‘nederig’. ‘Er is jou, mens, gezegd wat goed is, je weet wat de HEER van je wil: niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten en nederig de weg te gaan van je God.’ Heeft iemand op de televisie nog Gerard Kemkes gezien, van de week? En ook zijn eerlijke erkenning: helemaal mijn fout. Heeft iemand gehoord van de excuses van André Rouvout aan zijn voorganger Plasterk? Dat soort dingen bedoel ik. Een sorry-cultuur pas niet in onze wereld, en zeker niet in onze politieke wereld – maar het doet je weldadig aan, te horen: ik ben helemaal geen god, ik ben een mens, ik heb een fout gemaakt. Zo kun je ruimte laten voor een ander. Plaats geven aan God, de Ene, met een hoofdletter

Ik keek het even na in het Hebreeuws: het is niet ’t gewone woord voor ‘nederigheid’, en toen ik de toelichting las in The Soncino Books of the Bible, Minor Prophets (een joods commentaar) las ik dat het woord eigenlijk duidt op integriteit, zuiverheid, authenticiteit, echtheid, zorgvuldigheid. Nog mooier. Wandelen met een zuiver hart, wandelen zoals Jezus. Zie je wel dat het prachtig eindigt?

 

Geplaatst: zondag, 28 februari 2010
mr Henk P. Medema