Henk Medema
14
MARCH

1 huwelijk = 2 discipelen + 1 HEER

Zo af en toe heb ik discipelschaps-relaties met mensen. We trekken een eindweegs samen op. We vragen elkaar hoe het gaat in het volgen van de Heer, en of het nog wat wordt, met dat koninkrijk van Hem in ons leven. We gaan de moeilijkste vragen niet uit de weg, en als we antwoorden vinden - of juist ook als we die níet vinden - bidden we samen. Noem het mentoraat, coaching (al ben ik daar geen professional in), noem het discipelschapstraining. Na een tijdje sluiten we zo’n traject weer af.
Vorige maand heb ik een feestje gevierd - nee, we hebben dat samen gedaan. Een heel speciale discipelschapsrelatie heeft tweeënveertig jaar geduurd. We noemen dat ‘huwelijk’, en ze heet Tineke - ik leer eigenlijk meer van haar dan zij van mij, denk ik; dat is een nader gesprek vast wel waard. Zoals mensen in onze omgeving weten: een vruchtbare tijd, in allerlei opzichten. We gaan er lekker even mee door. Er valt nog veel te leren.
Ik moest hier vanmorgen aan denken toen ik in het Nederlands Dagblad het artikel van Matthijs Haak las onder de kop: ‘Klaag niet over samenwonen en teloorgang huwelijk’. Een artikel dat eerder in het  blad Onderweg heeft gestaan, en waarin hij ons er attent op maakt dat alléén een juridische inkadering in het burgerlijk huwelijk niet helpt, en dat wij dat ook als (getrouwde) christenen donders goed weten. Maar wat dan?
 

Matt Chandler, voorganger van de Village Church in Dallas, Texas (USA), heeft onlangs een boek geschreven over het huwelijk. Niks bijzonders, er zijn er wel meer die dat doen. Wat er speciaal aan is, werd in een interview met Christianity Today uitgelicht.
Dit is vooral wat Chandler zegt. Het contract-model van het huwelijk houdt in: als ik maar krijg wat ik wil, dan teken ik ervoor. Tja, geen wonder dat het mis gaat, zelfs al trouw je met Miss World (of juist dan!). De ambtenaar van de burgerlijke stand geeft je nog niet eens garantie tot op de trappen van het bordes van het stadhuis.
Het huwelijk is niet minder, maar méér. Het is, volgens Chandler, een verbond - wat de Bijbel ook zegt, dus wie ben ik om dat te bestrijden? Maar ik denk dat er nóg meer is dan dat verbond.
Een huwelijk is een civielrechtelijke verbintenis, maar meer dan juridisch. Het is ook meer dan twee, het is drie. In allerlei huwelijksdiensten wordt de tekst uit Prediker 4:12 gelezen over het drievoudig snoer, dat niet spoedig wordt verbroken. We glimlachen, pinken een traantje weg, en strooien het bruidspaar nog wat confetti na. Maar een paar jaar later - weliswaar niet spoedig, maar tóch - is het crisis in ditzelfde huwelijk. Je maakt me niet wijs dat je zoiets nooit in je omgeving hebt meegemaakt.
Het drievoudig snoer is, zo wil ik suggereren, niet (alleen) een verbondsrelatie met elkaar en met God. Het is een discipelschapsrelatie die je samen hebt met Jezus. Wát? Valt er iets te leren van Iemand die zijn leven lang ongetrouwd is gebleven? Nou en of. Zoals je elk spoor in dit leven pas goed begint als je daar met de Heer in gaat. Vooral als je je hele leven in de waagschaal stelt, en dan ook nog eens het leven van je maatje.
Jezus heeft het huwelijk nooit zelf ervaren, als mens - maar Hij kende mensen als geen ander, en Hij, de Hemelse, kende het aardse leven door en door. Hij werd mens, en stond met z’n voeten in de blubber, was waar mensen waren, deelde hun leven. Om hun Heer te worden, die maar al te graag, óók in het huwelijk, zoveel mogelijk mensen tot discipelen maakt.
Ongelukkigerwijze, zegt Matt Chandler, zie je dat de wereld de kerk tot haar discipel maakt. We nemen allemaal het romantische beeld over van seks en huwelijk. Het moet precies andersom. Maak alle mensen in de wereld, alle volken, tot mijn discipelen, zegt Jezus. Een huwelijk vindt pas een goed begin als je samen discipelen wordt, leerlingen, navolgers van de Heer.
Het wordt tijd dat dát ons beeld wordt van het huwelijk: samen leren van HEM, je leven lang, terwijl je constant aan het leren blijft van elkaar. Een burgerlijk huwelijk is te burgerlijk, te contractueel. Een kerkelijk huwelijk maakt er een prachtige dag van, maar alleen kerkelijk red je het niet. Twee discipelen, samen met de Heer - dat is de enige route.
Hoe gaan we dat doen? Pre-marital counselling? Huwelijks-discipelschap? Marriage encounter? Roep maar! Niets doen is geen optie. Want 1 + 1 = 2, maar die twee samen met de Ene maakt de som pas echt kloppend.

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

12
september
Ik houd mezelf JHWH voor, voortdurend’ (Psalm16:8) ‘Waak over mij, God!’ (Psalm 16:1)   Soms (vaak, misschien wel altijd) weet

Lees verder >>

01
september
interTXT   U6   Vijfentwintig kilometer boven NImes vind je zonder problemen het plaatsje Uzes. Wij zijn daar wel eens

Lees verder >>

23
july
Zou het niet prachtig zijn als er zo’n tempel was, net als bij Ezechiël, waaruit een rivier stroom die leven

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief