Henk Medema
28
MARCH

Afspraak in Portugal: een ander, volwassen kinderboek

De Week van het Christelijke boek kent elk jaar een actieboek. Dit jaar is het ‘Afspraak in Portugal’ van Corien Oranje.

Een bijzonder boek, met twee hoofdpersonen. Het ene hoofdstuk schrijft Leo, het volgende is van Jennifer. Een doodzieke vader, en z’n energieke dochter die hem begeleidt. Een ouwe Volkswagenbus op een lente-achtige route via Frankrijk naar Portugal. Een zwak lichaam, een sterke wil. Een pas gestorven vrouw, een bijna gestorven man. Vader Leo lijkt nergens over te aarzelen, maar hij wankelt op de rand van wat hij wil; dochter Jennifer lijkt de sterke dochter, maar ze twijfelt over haar geloof, haar relatie, haar verbondenheid met haar ouders.

 

Een kinderboek is dit bepaald niet, het is héél anders. De structuur ervan is opgbouwd uit veel tweeheden, waarvan al een aantal vermeld. En dan is er nog een verbondenheid tussen het begin van het leven en het einde van het leven, geboorte en graf, in een geheim dat heel lang verborgen blijft. Een begrafenis, en nóg een begrafenis. En je ziet hoe het hele verhaal zich naar de scherpe rand van Europa beweegt: weer een dood.

Is er iets ‘toevallig’ in het leven van mensen? Zo maar, op een gegeven moment, of is álles een ‘gegevenheid’? Of is er een verband tussen het ene en het andere, begin en einde van het leven, afspraak en gebeurtenis, noot en muziek? Geloof je in de hemel als je niets kunt geloven? ‘Een wolk onttrok hem aan hun ogen.’

Elk jaar recenseer ik het Actieboek Week van het Christelijke Boek. ‘Toevallig’ valt het in 2017 samenvalt met een korte voorjaarsvakantie in Portugal, afgebroken wegens het overlijden van iemand die me heel lief was (m’n 96-jarige moeder). Easy. Maar not-so-easy: gaat dit boekje wel over toeval? Of over Gods leiding in het leven? Word je opgevangen als je valt? Is de liefde sterker dan de dood? Kan zo’n oude man met zo’n bij-elkaar-geknutselde ouwe VW-bus de rand van Europa halen, of zelfs de rand van het leven? Erover heen kieperen?

In recensies zeg je doorgaans wat er mooi is aan een boek. Nu niet, dit zijn vragen om over na te denken. En misschien is dat wel de kern van dit boek: dat het je leert volwassen te worden, door te worden als een kind dat steeds meer vragen stelt. En dan op weg gaan, van alles wat je meende te weten naar de plek waar het begon.

Jawel, dit is een actieboek: het dóet wat met je.

 

Laat hier een reactie achter



2 Reactie(s):

Dien de Haan
28 mrt 2017
Het doet wat met je. Het maakt je stil.
Ik
28 mrt 2017

Recente artikelen

12
september
Ik houd mezelf JHWH voor, voortdurend’ (Psalm16:8) ‘Waak over mij, God!’ (Psalm 16:1)   Soms (vaak, misschien wel altijd) weet

Lees verder >>

01
september
interTXT   U6   Vijfentwintig kilometer boven NImes vind je zonder problemen het plaatsje Uzes. Wij zijn daar wel eens

Lees verder >>

23
july
Zou het niet prachtig zijn als er zo’n tempel was, net als bij Ezechiël, waaruit een rivier stroom die leven

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief