Henk Medema
01
JANUARY

Dan ga je toch zoeken?!

Er is een boel gebeurd, die 365 dagen van het afgelopen jaar. Sommige dingen deden er toe, en blijven ertoe doen, maar het één toch weer (veel) meer dan het ander. Zo hadden we in de loop van 2014 nogal wat discussies over bijbelgebruik en bijbelvertaling, bijvoorbeeld over de vraag: is de Bijbel in Gewone Taal (BGT) een goeie vertaling? Dat was relevant, het deed ertoe. Iets van totaal andere aard, op één van de laatste dagen van het jaar, was de begrafenis van de veel te jong gestorven Jelle Jongsma, ontwikkelings-directeur van de Navigators, mede-strijder in het Koninkrijk. Dat was relevant op een heel andere, veel diepere manier. Het deed ertoe en het doet ertoe hoe een mens z’n leven invulling geeft en beëindigt. Ik ga er nu niet meer over zeggen, want niet iedereen kende Jelle in dezelfde mate. De audio-weergave is te vinden via http://jellejongsma.nl/ziekte
Bernard Terlouw, z’n vriend, collega, broeder, sprak in de Sint Joriskerk woorden van God. En hij citeerde één zin uit de Bijbel in Gewone Taal. Dit is ‘m, uit de gelijkenis van het verloren schaap in Lukas 15, en over de jaarwisseling heen is-ie diep in mijn hart blijven zitten: stel dat je honderd schapen hebt, en je raakt er ééntje kwijt - dan ga je toch zoeken?!
 

Dit is de vraag waarover ik blijf nadenken, en die op de eerste van die 365 dagen van het nieuwe jaar roept om proriteit: wat ben je kwijt? Of: wie ben je kwijt? En wat kun je maar beter even ‘in de woestijn achterlaten’? -  die 99 schapen die best belangrijk zijn, maar nu ligt de urgentie even ergens anders…
Je bent de weg kwijt - stel je dat maar even voor. Ergens ben je deze route begonnen, 365 dagen (of meer, of minder) geleden, en nu weet je niet hoe het verder moet. De Heer had je toch dit pad getoond? En was het nu toch niet goed? Moet je gewoon doorgaan, of pas op de plaats maken? Maar wat dan?
Je bent je blijdschap kwijt. Kan zomaar gebeuren. En nu?
Je bent de kluts kwijt. Geen flauw idee wat een kluts is, maar je zult 'm maar kwijt zijn. Je oriëntatie, zeg maar. Je gerichtheid op de oriënt, het oosten: de horizon.
Je bent een schaap kwijt. Een schaap is wat waard, het leeft, je maakt je er zorgen over. Je kunt zelfs zo'n beest kwijt zijn lerwijl je hem pal voor je ziet lopen - maar als hij zich niet laat vangen, heb je er niks aan (zoals we eens merkten toen het schaap van onze buurman uit de omheining was ontsnapt en een drukke weg op wilde lopen - het enige wat bleek te helpen, was een bak voer...).
Je bent mensen kwijt, waar je wat mee hád. Misschien is God ze ook wel kwijt, maar het kan ook zijn dat het probleem veeleer bij jou zit.
Dan ga je toch zoeken?!
 
Het probleem van goede voornemens in het nieuwe jaar is vaak dat ze er niet toe doen. We bedenken allerlei dingen die best wel goed zijn, maar de kern niet raken.
Nu maar eerst eens gaan zoeken. Serieus zoeken. Een paar dingen niet doen die je anders gewoon doet zonder erbij na te denken. Bidden: je concentreren op God zonder dat andere, belangrijke, goede, mooie, aardige dingen zich daarvóór dringen. Vasten: dan maar eens even niet eten, of alleen het allernodigste om je lichaam overeind te houden. Bidden, zoeken, kloppen.
 
P.S.: dat is nu precies waarom we straks weer onze gebeds- en vastenretraite houden.
Check http://bit.ly/1xjhGYV
 

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief