Henk Medema
24
OCTOBER

De huisregels van de kerk - pardon, van de Mac

Gisteren Amsterdam ‘gedaan’ - een dagje Scheepvaartmuseum en nog een beetje meer, met onze twee oudste kleinkinderen. Inmiddels zijn ze beiden beland op de middelbare school. We hebben besloten dat we aan ‘t eind van de middag, alvorens de trein te pakken, nog even wat zullen eten. En ziedaar, nauwelijks hebben we het Damrak betreden, of daar is de beroemde M al! Nou ja, dé … dat zou inhouden dat er maar één is, en in Amsterdam heb je wel een stuk of zeven MacDonalds restaurants binnnen de ring.
Aan het Damrak is er geen WC, en ook geen compleet menu, dus laten we ons verwijzen naar honderd meter om de hoek, op de Nieuwendijk, waar we na enige tijd genoeglijk zitten te eten.
En te lezen. Want de Manager heeft ons van enige lectuur voorzien, op een metalen bordje naast onze tafel. Dit staat er:
Geen drugs
Geen alcohol
Geen verkoop van waren
Luisteren naar de Manager
De Manager kan je uit het restaurant verwijderen
In geval van problemen roepen we de politie
Zitten mag je alleen tijdens het eten, niet om ergens op te wachten: we zijn GEEN wachtkamer
 

Van lezen houd ik wel. Onze dochter óók, en zij maakt er een foto van, zodat we thuis nóg wat te lezen hebben.
Terug op m’n werkplek valt er niet alleen wat te lezen, maar ook te schrijven: een recensie over het boek VRIJ GEMAAKT van Lammert Kamphuis c.s. (volgt binnenkort) - en ook te denken natuurlijk. En ik realiseer me hoe deze huisregels bij MacDonalds overal hetzelfde zijn. Zoals het eten overal identiek is. En zelfs het personeel overal dezelfde routine heeft.
Zoals ook veel kerken - en minstens vroeger ook de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt, en zeker destijds ook ‘mijn’ denominatie in die tijd - de boel ook overal hetzelfde wilde hebben.
Er is een Heer, met een hoofdletter. Maar hij lijkt meer op een Manager. En trouwens: die Manager-met-hoofdletter heb ik nog nooit bij een Mac gezien. Onzichtbaar, maar dat boeit niet.
Geen drugs en geen alcohol. We letten streng op alles wat niet mag. Over wat wél mag, en waar je best wel vrolijk van zou worden, daar zul je niemand over horen.
Luisteren naar de Manager. Dat klinkt serieus, als een soort Orwelliaanse Grote Broer. De M kan je verwijderen, hou het in de gaten.
In geval van problemen roepen we de politie. Er lopen nog meer gezagsinstanties rond, en die zijn oproepbaar.
Zitten alleen tijdens het eten, en dan moet je gauw weer in de benen. Denk eraan dat je hier niet relaxen kunt. Wachten op Iets dat er nog niet is, of op Iemand die nog moet komen? Kom nou!
 
Sorry, Mac! We hebben vrolijk en blij gegeten, het smaakte eigenlijk best, een beetje voorspelbaar, maar dat heb je in de kerk óók. En nog éven over die Kerk: er valt eigenlijk best wat moois over te melden. En over die Heer… je ziet Hem nét niet meer, als je hart diep van binnen brandend wordt.
Die recensie van Vrij Gemaakt? Komt er aan.

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

12
september
Ik houd mezelf JHWH voor, voortdurend’ (Psalm16:8) ‘Waak over mij, God!’ (Psalm 16:1)   Soms (vaak, misschien wel altijd) weet

Lees verder >>

01
september
interTXT   U6   Vijfentwintig kilometer boven NImes vind je zonder problemen het plaatsje Uzes. Wij zijn daar wel eens

Lees verder >>

23
july
Zou het niet prachtig zijn als er zo’n tempel was, net als bij Ezechiël, waaruit een rivier stroom die leven

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief