Henk Medema
11
NOVEMBER

De Kerk - één? En wat dán?

Op 5 november hebben in Dordrecht zo’n 500 mensen, goeddeels 50-en-veel-plus, nagedacht en gepraat en geluisterd en gedacht over de Kerk in Nederland. Ik dacht mee, dacht na, en herkende vijf (ja, 5, echt) markante aspecten van ons thema. Die hou ik niet voor mezelf, maar deel ze - en zeker als je bij die 500 hoorde (maar zelfs als je er niet was) en je denkt ook wat: deel dat óók!

Het ging over ‘kerk’, en over de eenheid daarvan.

 

1.

Kerk als gebouw (de Grote Kerk, de mooiste kerk van Holland, een ouwe, een kouwe, misschien niet de jouwe? Vast wel prachtig. Maar op een of andere manier bleef het toch telkens weer een gebouw van gewone, oude of nieuwe stenen, maar de levende stenen waarover Petrus in zijn eerste brief spreekt, hoe zat het daarmee?

 

2.

Kerk als een gebeuren in tijd en ruimte.  Gelukkig, het leeft toch wel. Maar toen we een aantal filmpjes van evenzoveel kerken zagen, was het toch telkens weer een kerk op zondagmorgen, en binnen het gebouw waar ze altijd samenkomen. De buitenstaander die (wie weet) wel heel wat anders gelooft of niks zelfs, wat snapt-ie er überhaupt van wat daar gebeurt (vroeg iemand)? En dat water, waar dient dat voor? Voor ‘de’ doop, en dat leggen we nog wel eens uit - maar laat het duidelijk zijn dat we het dáárover niet allemaal eens zijn.

 

3.

Kerk als belevenis, zeker, zo echt was het ook. En daarbij hoorde dan een vraag voor een outsider, als ‘recensent’: wat vind je van een andere kerk, en van die van jezelf? Esther Maria Magnis, auteur van het boek MINTIJTEER, bleek desgevraagd te denken dat dát ‘ons’ spelletje was, zoiets als een vraag die aan een bruidspaar gesteld wordt: zeg eens iets moois over elkaar.

 

4

Kerk als denominatie - zijn zulke constructies niet eigenlijk te begrenzend? Dat leek de hoofdvraag te zijn, en dan dit vervolg: kunnen we het niet beter doen met een verbond? Heb je elkaar niet hard nodig? Mooi. Goed. Doen, dus? Maar is de ruimere buitengrens niet toch wéér een grens? Het is maar een vraag.

 

5.

Kerk als actiegroep. Héél even, heel soms, werd dat aangeduid - wat heeft de wereld van God nodig? Hoe kunnen wij de werkelijkheid zijn van Vader, Zoon en Geest, het lichaam van Christus, naar buiten in de wereld tredend? We zagen zeker mooie dingen, zoals die kerk waar ze konden dansen, of die andere kerk waar ruimte en gastvrijheid was voor mensen met beperkingen, of eigenlijk was er in iedere kerk wel wat moois. Maar wat moeten we er nu verder mee? Of moet dat eigenlijk nog maar even niet, en moeten we geduldig nog maar een paar jaar wachten?

Sommige van die 500 bezoekers (vooral de 50-min?) leken daar hevige jeuk van te krijgen…

Me too.

 

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief