Henk Medema
04
JUNE

De kroeg, Wilie Wortel en de kerk: van theologische debatten naar geloofsgesprekken

Een beetje peinzend reed ik terug uit Ede, maandagavond. Was dit dus 7keer7? Was dit Road Trip Naar Een Nieuw Soort Christendom? Well. Sort of. Aardige mensen. Goeie kroeg. Beetje spijt dat ik geen tijd meer had voor een Guinness.
Maakt het je enthousiast? Natuurlijk kan ik alleen maar m’n eigen verhaal vertellen, en dan is het antwoord: een beetje, niet écht. Na twee nachtjes slapen herken ik ook wel waar ‘m dat in zat: we zijn een volk van theologen. Als je vóór het christendom bent, trek je niet een donders juichpak aan, maar een theologenpak. Als je ertegen bent, blijkt achteraf je argumentatie (toch zó filosofisch bedoeld) een forse scheut theologie te bevatten. Willie Wortel, met z’n lampje, deconstrueert het christendom, en gaat het op een vernuftige wijze weer in elkaar zetten.
Dat was, denk ik, het  lastige van dit overigens zo leuke concept, die roadtrip met die lifters - want het niveau was nogal verschillend, de startpunten waren niet scherp, en het feit dat er geen gespreksleider was hielp niet in de helderheid van de debatten. Misschien was dit trouwens nog wel de grootste handicap: je begint met (rationele) debatten, en alleen met heel veel geluk komt het dan ergens in de hoekjes van zo’n Irish Pub tot (existentiële) gesprekken.
 

Wel een conclusie: in Ede bleek tolerantie breed te scoren als een belangrijk punt. Wat de ‘lifters’ beslist niet verder mee wilden nemen op deze road-trip bleek telkens weer te zijn dogmatisme, onverdraagzaamheid. Een stevig standpunt tégen alle standpunten. Een krachtig verhaal tegen alle sterke verhalen. Het werd niet zo heel helder neergezet, maar als ik ergens blij van werd op die avond, dan was dat het. Schapen moet je bij groene weiden houden door de aantrekkingskracht van een bron, niet door het bouwen van hekken rond de kudde.
 
Dat doel kun je, denk ik voorzichtig na een avond in de kroeg in Ede, alleen maar bereiken als het je lukt om theologiedebatten te vervangen door geloofsgesprekken. Geen debat, maar gesprek. Geen theologie, maar geloof. En hoe en waar je dat doet, dat dondert niet: in een juichpak of in toga, in de kroeg of in de universiteit, in de huiskamer of in de trein, face2face irl of in digitale communities (op dezelfde avond kreeg ik, merkwaardigerwijze, een jeukend verlangen naar een echte virtuele gemeenschapsbeleving!).
Waarom stellen we elkaar niet de echte vragen, waar het werkelijk om gaat? Niet de vraag óf je naar de kerk gaat en naar welke kerk en waarom enzo. Maar: wat is er met je gebeurd? Wat gebeurd er nu, met jou, in je omgeving? Wat verwacht je voor de komende tijd? Wat heeft dat alles met Jezus te maken?
Jezus, daar héb je ‘m weer! Ja. Sorry, maar geen verontschuldigingen, want zonder Hem gaat het niet. Een auto zonder wielen, dat is een ontwerp waar je zelfs niet aan hoeft te beginnen. Een auto met vierkante wielen kán eventueel, als je dan maar niet van mening bent dat-ie ook nog moet rijden.
Geloofsgesprekken gaan over geloof. Ze zijn relationeel: je kijkt de ander aan, en je laat je in je hart kijken. Een beetje bedremmeld kijk je soms naar Boven, naar God, want anders valt er niks te zeggen. Vuur en vlam - nog maar even niet, misschien met pinksteren. Maar wel eerlijk delen wat je blij heeft gemaakt, wat je verdrietig maakt of zelfs boos, wat je ermee moet of kunt.
 
Theologie is, soms (en misschien zelfs vaak) een prima hulpmiddel voor het opnieuw uitvinden van interessante dingen. Maar veel vaker is het een manier om zelf buiten schot te blijven, zodat er niet écht iets tot stand komt van geloofsgemeenschap (in de relatie met elkaar) en van discipelschap (in de relatie met de Heer).
 
What would Jesus deconstruct? A lot, friends, a whole lot. Heel wat meer dan op een bierviltje past.
En wat HIJ zou meenemen? Zichzelf.

Laat hier een reactie achter



4 Reactie(s):

Simon Streuper
05 jun 2014
Jullie hebben allemaal een beetje gelijk. In het debat met een ongelovige eindig ik altijd met hem het laatste woord te geven, leg ik hem uit waarom ik geloof in de boodschap van de Bijbel en vraag ik hem eens te proberen de Bijbel onbevooroordeeld te gaa
Evert te Winkel
04 jun 2014
Johan, ik zie maar een klein stukje van je reactie en ik weet niet hoe ik het voor elkaar moet krijgen om de hele reactie te zien :-( Ik denk en hoop dat het erom gaat dat het aannemen van een stel dogma's je tot christen zou maken. Oplossing daarvoor is:
Johan Klein Haneveld
04 jun 2014
Ik weet niet hoe Henk erover denkt, maar mag ik de suggestie doen dat het niet gaat om theologie 'an sich' (ik lees best graag boeken over theologie, NT Wright en zo), want over het geloof nadenken en de betekenis van de bijbel uitpluizen blijft zinvol en
Evert te Winkel
04 jun 2014
Ik vraag me af of er wel reden is voor enthousiasme. Als men tegen standpunten is en tegen sterke verhalen, dan is er geen enkele reden om te denken dat iemand nog geïnteresseerd is in dat ontzettend sterke verhaal van Jezus, waar mensen zich omheen kunne

Recente artikelen

12
september
Ik houd mezelf JHWH voor, voortdurend’ (Psalm16:8) ‘Waak over mij, God!’ (Psalm 16:1)   Soms (vaak, misschien wel altijd) weet

Lees verder >>

01
september
interTXT   U6   Vijfentwintig kilometer boven NImes vind je zonder problemen het plaatsje Uzes. Wij zijn daar wel eens

Lees verder >>

23
july
Zou het niet prachtig zijn als er zo’n tempel was, net als bij Ezechiël, waaruit een rivier stroom die leven

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief