Henk Medema
29
JULY

De spiritualiteit van nieuwe wijn

Eén dagje in (aan)Biddinghuizen, op de New Wine conferentie, is niet meer dan een slokje nieuwe wijn. Die heerlijke drank mag je rustig genieten, door aandachtig te luisteren.

De Geest bepaalt de spiritualiteit, het geestelijke gehalte. Dat is mooi. En toch nooit honderd procent, er blaast soms een andere wind doorheen. Je kent soms jezelf niet, je begrijpt niet altijd hoe het werkt. Het blijft zoeken. Juist in de dagen rond New Wine was ik aan het lezen in een boek van Christopher C. Zito over de vraag: moet evangelische spiritualiteit haar grond vinden in leer of in ervaring? Of in beide? Zito zei, een ander citerend: je kunt soms denken ‘dat je een helder beeld hebt van christelijke spiritualiteit, om later te ontdekken dat een nieuwe ervaring vraagtekens plaatst achter wat je eerst geloofde, en de (innerlijke en onderlinge) discussie begint weer overnieuw’.

 

De cultuur van New Wine is openhartig. Er zijn niet alleen antwoorden maar ook vragen, en combinaties daarvan, Q&A. Er wordt best heel verschillend over gedacht. Wilkin van de Kamp stelde zich ter beschikking om in een paar sessies verschillende kanten te belichten. Aan de ene kant de krachtevangelisatie van ‘name it and claim it’, waar hij zeker geen voorstander van bleek. Aan de andere kant - in mijn woorden - gebeden van ‘geloof’ waar direct aan wordt toegevoegd dat God natúúrlijk het soevereine recht heeft om ze niet te verhoren, en dan worden diezelfde gebeden weer snel ingepakt in leerstellige beschouwingen. Mijn wortels liggen in de ‘vergadering van gelovigen’, en die gelovigen zijn niet zo verschrikkelijk charismatische. Er was dus een hele leergang voor nodig om de smaak van nieuwe wijn te pakken te krijgen; het is vreugdevol gelukt!

Ik wil graag meer drinken, en laat me anderzijds op twee manieren graag binnen de lijnen van Gods spiritualiteit houden.

Ten eerste, zoals Dallas Willard waarschuwt, is spiritualiteit in mensen geen ‘extra’, geen stroom van leven die boven ons gewone leven uit gaat. De Korinthiers worden niet omschreven als mensen met meer demonen of met minder wonderkrachten of klanktaal, maar als onrijpe, onvolwassen leerlingen.

Ten tweede heeft de christen-wijsgeer Jacques Ellul gewezen op een dun lijntje van egoïsme in ervarings-geestelijkheid waar we allemaal wel wat van kennen: het verlangen om God te ‘hebben’ in plaats van ‘van Hem’ te zijn, discipelen.

En dan óók het omgekeerde, een derde aspect: ik wil mezelf en anderen over alle grenzen heen laten trekken waar wij ons veel te gauw in laten opsluiten, maar waar de Vader, de Zoon en de Geest niets mee hebben. Niet leer óf ervaring, maar ervaring én leer. De drie-ene God beweegt Zichzelf en beweegt ons, het gaat interactief. In ons hart zegt Hij: zoek mijn nabijheid (Ps27:8)! Wij komen in beweging, we bidden, zoeken, kloppen. We ontvangen, we vinden, soms gaat de deur wijd open, en soms blijft-ie stevig gesloten. Telkens is het spannend, hoe dat gaat aflopen.

Nou! Ik ben weer vol nieuwe wijn huiswaarts gereden. Weer een boel geleerd van Zito en van vele anderen - en daar kunnen we nog eindeloos mee vooruit.

 

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

12
september
Ik houd mezelf JHWH voor, voortdurend’ (Psalm16:8) ‘Waak over mij, God!’ (Psalm 16:1)   Soms (vaak, misschien wel altijd) weet

Lees verder >>

01
september
interTXT   U6   Vijfentwintig kilometer boven NImes vind je zonder problemen het plaatsje Uzes. Wij zijn daar wel eens

Lees verder >>

23
july
Zou het niet prachtig zijn als er zo’n tempel was, net als bij Ezechiël, waaruit een rivier stroom die leven

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief