Henk Medema
03
NOVEMBER

Eenheid. Never too late.

Er was nog een deur open, maar ik was te laat, toegegeven. De dienst  in de Grote Kerk in Apeldoorn was al begonnen. De dominee had net de Schriftlezing achter de rug. Achter mijn rug was alleen een muur, ik zat helemaal achteraan: de kerk was stampvol.
Drie van de vele kerken in Apeldoorn hadden besloten om op deze zondagavond samen avondmaal te vieren: de Christelijke Gereformeerde Kerk, de Nederlands Gereformeerde Kerk en de Gereformeerde Kerk (Vrijgemaakt). Geen van die kerken is 'mijn' kerk, die is een paar honderd meter zuidelijker gelegen. Maar zoiets wil ik niet missen. Alleen al het vermoeden (en iets meer dan dat) van de werking van de Geest van God is genoeg om me erheen te laten fietsen. Allerheiligen 2014, de laatste nazomerdag, 2 november. Nooit te laat.
 

Moet hier een soort 'recensie' van deze dienst volgen? Nee hoor. Je kunt natuurlijk altijd wel wat dingen noemen die je gemist hebt, of mensen die hadden kunnen zijn, of wat je nog meer wou. Maar hier moesten we met z'n allen maar gewoon even ontvankelijk zijn. Genade die je samen deelt. Geen kruimel van het brood en geen druppel van de wijn die ook maar iemand van ons had verdiend. Alles kwam van Hem.
We deelden samen in de aanwezigheid van de Heer, en in alles wat Hij gaf. Het duurde lang voordat iedereen aan Tafel was geweest, en dat was eigenlijk heel mooi. Wat me bijbleef, waren de vele gezichten die ik helemaal niet kende - dat heb je als je ergens anders bent dan in je eigen thuisgemeente - en dan telkens ook weer gezichten die ik wel kende. Zo zal het in de hemel ook zijn, bedacht ik. Om me vervolgens weer met beide voeten op aarde te weten: dit is Apeldoorn, hier woon ik, hier staan de bomen, hier de huizen, hier wonen de Apeldoorners, god-loos of God-gelovig, en velen ergens daartussenin, twijfelend. Hier gebeurde het, minder dan een kilometer van de Gedenknaald. Iets gedenkwaardigs: een stukje van die eeuwigheid kwam in de tijd. Doen, tot Zijn gedachtenis. Eenheid. Nog niet compleet, lang niet - maar in ieder geval: never too late.
 

Laat hier een reactie achter



1 Reactie(s):

Joost Dusseljee
03 nov 2014
Fijn, ik juich dit alleen maar toe. Laten we als christenen nog meer samen optrekken!

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief