Henk Medema
19
MAY

EERSTE PINKSTERDAG, OM ZEVEN UUR: EEN RANDLOZE KERK

Eerste pinksterdag (nee: écht de eerste, niet de dag vóór de tweede pinksterdag!), zeven uur ‘s morgens. Nog wat slaperig, maar toch dapper sluipen honderdtwintig mannen en vrouwen naast elkaar en achter elkaar de Bovenzaal in. Vrijdag, zaterdag, zondag, maandag, dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag, zaterdag - en nu is het alweer de eerste dag van de nieuwe week. Het programma vandaag? Bidden, de hele dag. Je weet wél zeker dat de Heer zal doen wat Hij heeft beloofd, maar wannéér, dat heeft hij er niet bij verteld: het zou zo nog maar eens wat dagen, weken of zelfs maanden kunnen duren.

‘De Geest was er nog niet, want Jezus was nog niet tot Gods majesteit verheven’ - dat wist Johannes zich nog te herinneren - het leek al weer een hele tijd geleden, die laatste dag, het hoogtepunt van het feest. ‘Laat wie dorst heeft bij mij komen en drinken!’ had Jezus geroepen, en: “Rivieren van levend water zullen stromen uit het hart van wie in mij gelooft.’ Ze voelden zich dorstig als nooit tevoren: wanneer zou de beloofde stortregen en zegen nu komen?

Eerste pinksterdag, écht de allereerste, zeven uur ‘s avonds. Ze waren er intussen totaal beduusd van. Honger en dorst voelden ze niet of nauwelijks. Heel precies wisten ze het niet, maar zo’n drieduizend man hadden ze minstens geteld, die vandaag aan de Heer waren toegevoegd. En de tongen als van vuur, de klanktaal waarmee ze God prezen, de oplaaiende vreugde en vrijheid als een uitslaande brand! Het profetische woord, gesproken door Petrus, in volle vrijmoedigheid, met kracht! Naar bed gaan, daar waren ze nog niet aan toe.

Rivieren van levend water, de Heilige Geest in alle leden van Christus’ lichaam, hen samenvoegend en levend makend, vol vreugde in Jezus, de Heer, Christus! Wie ging er die avond nog aan het uitvlooien: binnenkerkelijk, buitenkerkelijk, randkerkelijk? Wie werkte er tot in de late uurtjes aan een lijst van lidmaten? Niemand. Allemaal waren ze overdonderd, flabbergasted.

Eerste pinksterdag 2013, vele pinksterdagen later, in de lage landen aan de zee. Wij hebben een boel uit te vlooien: binnenkerkelijk, buitenkerkelijk, randkerkelijk.

Juist een paar dagen voor pinksteren is iemand zo stoutmoedig geweest om te spreken over een randloze kerk. Misschien (ik weet het niet…) onder de indruk van de rivieren van levend water, de heilige Geest van God. Binnen de kortste keren zijn er ingezonden stukken in de krant verschenen, en een hele discussie op twitter. (Wat dat is, dat leggen we straks wel aan Petrus en Johannes en de anderen uit :-))

Een randloze kerk: over wat voor kerk hebben we het dan? Een gebouw? Een denominatie? Een lokale parochie? En wat is binnen en wat is buiten, en waar zit de rand? Waar zit de Geest? Het antwoord is niet zo erg moeilijk: de Geest zit niet, de Geest beweegt, en vult duizenden mensen tot overvloeiens toe, Rivieren van levend water stromen over alle randen.

Maar moet er dan geen antithese zijn, geen tegencultuur? Moet je dan geen grenzen aangeven: niet alles kan zomaar!? 'Het is hier geen duiventil', placht mijn grootvader te zeggen. Nee, dat klopt. Dit is het lichaam van Christus, en wij zijn er leden van. Dat klopt: ons hart voor Hem.

We verplaatsen ons naar die ene echte eerste Pinksterdag, ‘s avonds om zeven uur. Niet alleen dat we onder de indruk zijn van alles wat er gebeurd is. We praten tot diep in de nacht met deze en met gene, en we weten eigenlijk niet of onze gesprekspartner, vanuit het perspectief van God, deel uitmaakt van het Lichaam. En stel dat we dat wél zouden kunnen weten, wat schieten we daarmee op? - want de Geest gaat door, en misschien is buiten zomaar binnen geworden, nog vóór de nacht voorbij is.

Een randloze kerk. Het doet me denken aan de eerste pinksterdag. Ik verlang ernaar, en ik geloof zelfs dat ‘t gewoon al die eeuwen al werkelijkheid is geweest, en vandaag niet anders.

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

12
september
Ik houd mezelf JHWH voor, voortdurend’ (Psalm16:8) ‘Waak over mij, God!’ (Psalm 16:1)   Soms (vaak, misschien wel altijd) weet

Lees verder >>

01
september
interTXT   U6   Vijfentwintig kilometer boven NImes vind je zonder problemen het plaatsje Uzes. Wij zijn daar wel eens

Lees verder >>

23
july
Zou het niet prachtig zijn als er zo’n tempel was, net als bij Ezechiël, waaruit een rivier stroom die leven

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief