Henk Medema
23
JULY

En toch beweegt HIJ. #MH17

n de koude winter van 1995-’96 preekte de Nederlandse legerpredikant dr. J. van Eck elke zondag over een thema dat hij later in een boekje samenvatte, onder de titel EN TOCH BEWEEGT HIJ. De titel is natuurlijk een knipoog naar Galileo Galilei (1564-1642), die Copernicus’ theorie van het heliocentrisme aanhing: niet de aarde, maar de zon staat in het middelpunt van ons zonnestelsel. Na zijn veroordeling door de Inquisitie zou Galilei volgens de legende binnensmonds de woorden hebben gesproken: e pur si muove, ‘en toch beweegt zij [de aarde]’
En toch beweegt HIJ. Het lijkt wel alsof God zwijgend en teruggetrokken is, afwezig, terwijl de rampen over de aarde rollen.
Er is inderdaad een copernicaans omwenteling nodig om te kunnen geloven dat Hij wel degelijk beweegt.

En toch beweegt Hij. Op deze dag van nationale rouw zijn wij verbonden in verdriet, gelovend of ongelovig, hevig twijfelend, en misschien tegelijk sterk vermoedend dat Hij wél bestaat. Tegelijk realiseer je je dat het daar niet om gaat, zoals C.S. Lewis zei in ‘De Grote Scheiding’: alsof de lieve Heer niets anders te doen had dan te bestaan…’
Op een of andere manier is het allemaal teveel wat er op dit moment over onze wereld heen spoelt. Waarvan Nederland maar een klein stukje te verstouwen krijgt, en waarvan die afschuwelijke ramp met de MH17 een fragment is.
Maar temidden van geloof, ongeloof, bijgeloof en kleingeloof zeggen wij, met bevende maar toch vaste stem: en toch beweegt Hij!
Deze korte blog moest er vandaag even uit. Een theodicee, een theologische rechtvaardiging van alles wat God doet, zit er nu even niet in (voorzover dat überhaupt denkbaar is!). De vraagtekens gaan over zijn kenbaarheid (wat laat God van Zichzelf zien?), over zijn hart (wat voelt Hij?), over zijn soevereiniteit (waarom laat Hij dit toe?), en over zijn regering (stond dit in Gods planning?). Waarom is dit allemaal zo onbegrijpelijk? Zijn wij nu gek, of…?
De verheven majesteit van God uit zich vandaag in de verbrokenheid van mensen die zijn nabijheid zoeken. Naar hen toe beweegt Hij zich, met heel zijn hart en heel zijn wezen.  ‘De HEER laat immers voortdurend zijn ogen over de aarde rondgaan en biedt iedereen hulp die Hem met heel zijn hart is toegedaan’ (2 Kronieken 16 vers 9).
Niet bij ons mensen, maar in de Heer is het middelpunt van het universum te zoeken. Geen onbewogen Beweger (zoals Aristoteles zei), geen statisch centrum, maar bewegend. Bewogen.
 

Laat hier een reactie achter



4 Reactie(s):

05 aug 2014
Meine Jansma
24 jul 2014
Er is meer te zeggen. In deze tijd gaat satan rond als een briesende leeuw, zoekende wie hij verslinden. Jezus mag dan de dood overwonnen hebben, toch heeft satan nog veel macht. Zeg daarom niet te snel dat god hierin de hand had. Wie zaaide de vijandscha
Ineke Baron
24 jul 2014
Mooi, God die zich naar ons toe buigt. Afgelopen zaterdag mocht ik zo ineens aan een groep gedetineerden het verhaal vertellen van de Vader die, hoewel Hij zijn zoon zijn weg liet gaan, naar hem bleef uitzien. Zijn deur bleef voor hem openstaan, en toen
Alfred. Westerveld.
23 jul 2014
Heilzame woorden. Ga ik delen.

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief