Henk Medema
29
NOVEMBER

EVA: oefening in leven - over het nieuwe boek van W. Paul Young

Wees gerust: ik heb m’n uiterste best gedaan om spoilers te vermijden. Wat je mag weten: deze recensie gaat over EVA, en dat is de titel van het nieuwe boek van W. Paul Young - jawel: de schrijver van ‘De Uitnodiging’ en ‘De Oversteek’. Een boek waarvan ik dacht dat het een recensie verdiende, en dat bleek ook zo te zijn. Maar het is wel verhipt moeilijk om er iets over te schrijven. De dingen in dit boek die het meest boeiend zijn om te vermelden, geven maar al te gauw essentiële stukjes van het plot prijs. Dat is trouwens tegelijk een compliment voor de knappe compositie van het boek.
Eva Magazine, naamgenoot van het boek, vindt dat je er minstens twee keer doorheen moet lezen. Dat is in zoverre waar dat je bij eerste lezing over sommige aspecten heen leest. Je vindt naast en in het verhaal ontzettend veel namen en zinspelingen op bijbelse geschiedenissen, en allerlei citaten - niet per definitie blokkades voor niet-geoefende bijbellezers, maar ze missen dan wel het een en het ander. En je moet toch, vind ik, wel het hele verhaal in één keer tot je laten komen.
 

Weet je waarom Johan wordt aangeduid als ‘de Verzamelaar’, en herken je hem vanaf het allereerste begin? Als hij afscheid neemt uit de verhaal-lijn kun je wat vermoeden, zeker door de hint over de manier waarop hij erin terug zal komen. En: waar doet de beschrijving van de uitdijende en krimpende kubus-vorm van Eden je aan denken en waarom? En hoe helpt dat in het zichtbaar maken van de spanning van het hele verhaal?
Het centrale gebeuren is ook een queeste, een zoektocht, die vaak doet denken aan Tolkiens boeken als De Hobbit of In de Ban van de Ring, of aan de Ruimte-trilogie van C.S. Lewis, waar sommige fenomenen ineens een verrassende betekenis of uitwerking blijken te hebben. Motieven komen zomaar ineens naar boven in bij- of tussenzinnen, en zo gaat het ook met EVA. Je denkt telkens: wacht, daar moet ik nog even over nadenken! - maar tegelijk wordt je voortgedreven, want anders raak je de greep op het verhaal kwijt (of juist omgekeerd). Waarom heet Simon zo, en wat voor merkwaardige rol lijkt hij te gaan spelen in het verhaal? En wat is nu het geheim van Lillie’s naam, of is het toch een vergisseing en heet ze eigenlijk Lilith?
Het wordt wel steeds duidelijker dat Lillie (of Lillth?) de hoofdpersoon is van wie de (voor)geschiedenis zich langzamerhand verder ontvouwd. En daarin wordt het verhaal steeds minder fantasy-achtig, meer echt, menselijker (vind ik; de auteur verbindt het boek met de Eeuw van de Vrouw).
In het totaal van dit boek blijven er natuurlijk elementen over waar je je tanden op stuk mag bijten. De zondeval: zo zou het óók gebeurd kunnen zijn, suggereert Young. De drie-eenheid: zo zouden Zij ook kunnen zijn, met een veelheid van aanduidingen. Misschien. Wellicht ook niet. Maar waar het boek mee afsluit, dat is waar: ‘In de kern draait het allemaal om de liefde van de Vader, Zoon en Heilige Geest, de Gever, gericht op de ander, de liefde die zo volmaakt en uitbundig zichtbaar is geworden in de persoon van Jezus.
 

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

12
september
Ik houd mezelf JHWH voor, voortdurend’ (Psalm16:8) ‘Waak over mij, God!’ (Psalm 16:1)   Soms (vaak, misschien wel altijd) weet

Lees verder >>

01
september
interTXT   U6   Vijfentwintig kilometer boven NImes vind je zonder problemen het plaatsje Uzes. Wij zijn daar wel eens

Lees verder >>

23
july
Zou het niet prachtig zijn als er zo’n tempel was, net als bij Ezechiël, waaruit een rivier stroom die leven

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief