Henk Medema
26
JULY

FLOTUS en het vaderloze land

Wat was het hoogtepunt van de democratische conventie van 2016? Die is nog volop gaande, en Ik ben er niet bij, in Philadelphia - trouwens: wat een plaats, met een naam die ‘broederliefde’ betekent, terwijl de democraten zich bijna net zo bedreven toonden in het ruzie maken als de republikeinen! Maar via televisie en vooral sociale media kon ik toch zo’n beetje zien hoe het daar allemaal ging. Laat ik het dan maar op een persoonlijke waardering houden: FLOTUS. Wie? Mevrouw Michelle Obama, First Lady Of The United States, zoals ze op twitter wordt aangeduid, zoals haar man de twitternaam POTUS heeft, President Of the United States. Ga de speech zelf maar eens beluisteren, hier - en ontdek dan dat ze met geen woord de naam van Donald Trump genoemd heeft, maar toch de vloer met hem aanveegde. Of beter nog: het gazon van het Witte Huis maaide, zodat haar dochters er konden spelen. Ze vertelde wat voor president Amerika nodig heeft. Een vader.

En kijk dan nog even naar dit plaatje.

 

Heb je ‘m gezien? Plaatje dat al jaren aan de wand hangt in het Witte Huis. Een donker jongetje dat op bezoek kwam bij President Obama, en die zich afvroeg of diens kroeshaar nét zo voelde als dat van hem. Kom maar, voel maar, zei Barack Obama. En jawel! Precies hetzelfde gevoel!

In de jaren zestig van de vorige eeuw schreef Alexander Mitscherlich zijn boek over ‘een vaderloze maatschappij’. Anselm Grün vatte goed samen waar dat over ging. Vaders hebben, als het goed is, de eigenschap dat ze er gewoon zíjn, voor hun kinderen. Ze geven soms wel eens een opdracht, maar dat is toch secundair. Informatie verstrekken ze als dat nodig is, maar daar gaat het niet echt om. De relatie van vaders tot kinderen is zorg, aandacht, liefde, betrokkenheid. De apostel schetste dat helder toen hij zijn eerste brief aan de Korintiërs schreef. Jullie hebben misschien wel leraars, niet gering in aantal: laten het er misschien wel tienduizend zijn! - maar waar zijn jullie vaders? Tel ze maar, zegt Paulus in hoofdstuk 4, maar je komt niet verder dan één: ik ben het die jullie het goddelijke leven gegeven heeft, door het evangelie, door Christus Jezus.

Vorige maand ben ik met een groep van TEAR naar Oeganda geweest, en één van de aspecten die ons daar trof was de vaderloosheid van het land. Ontelbare kinderen die verweesd zijn, letterlijk en figuurlijk. En wat ons raakte, in positieve zin: mannen en vrouwen die er wáren voor hen. Vaders en moeders.

Als je mag kiezen… Zou je Donald Trump als vader willen hebben? Of, om een ander voorbeeld te noemen, François Hollande? Of Mark Rutte? Misschien een stem voor Hilary Clinton?

Wij gaan er nu niet over. Maar nadenken moeten we er welzéker over. Hoe komt het dat bijna wereldwijd het politieke leiderschap zo ont-vaderd aan het worden is? Kale macht. Cool? Nee, kil.

Da’s waar: wij krijgen óók nog verkiezingen.

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

12
september
Ik houd mezelf JHWH voor, voortdurend’ (Psalm16:8) ‘Waak over mij, God!’ (Psalm 16:1)   Soms (vaak, misschien wel altijd) weet

Lees verder >>

01
september
interTXT   U6   Vijfentwintig kilometer boven NImes vind je zonder problemen het plaatsje Uzes. Wij zijn daar wel eens

Lees verder >>

23
july
Zou het niet prachtig zijn als er zo’n tempel was, net als bij Ezechiël, waaruit een rivier stroom die leven

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief