Henk Medema
23
SEPTEMBER

Geheim van Andries en de Paus

Laudate omnes gentes, laudate Dominum! De openingszang in de abdij van Berne, waar op deze vrijdagmiddag zo’n driehonderd mensen bijeen zijn voor de presentatie van het boek van Andries Knevel over de Paus. Misschien is deze lofzang wel het geheim van hen beiden, van Franciscus en Andries samen.

Weinig mensen beneden de zestig. Ik schat ook: de meesten katholieken. Een paar protestanten herken ik natuurlijk. We mogen onze vinger opsteken: de verhouding is duidelijk. De man die naast me zit, duidt zich aan als PKN, en is met zijn nu oud-katholieke vrouw hier gekomen. Mooi.
Een mooie plek is dit. We hebben hier ooit eens met de Evangelische Alliantie (zo heette die club toe nog) een vastenretraite gehouden, en dat was een mooie ervaring. Boekhandel Berne is één van de zeer weinige centra van rooms-katholieke boekenlezers in ons land.

 

Het boek van Knevel heb ik al gelezen; later ga ik het recenseren, op deze blogspot en in iDEAZ, het blad van MissieNL. Op deze middag werd ik getroffen door de persoonlijke warmte van de verbinding van protestantse en rooms-katholieke oecumene. Zowel in de verwoordingen van de referenten (dat waren resp. dr. René de Reuver, bisschop dr. Gerard de Korte, ‘broeder’ Loek Bosch en Andries Knevel, alsook in de vragen en opmerkingen vanuit de zaal, en de veelvoudige applaus-momenten. De discussies over frequentie en toegankelijkheid van de eucharistie vonkten wel even (dank zij de helderheid van de vraagstelling van Elsbeth Gruteke), maar maakten mensen niet echt warm. Wél de herinnering van ‘broeder’ Loek aan het samen knielen aan Christus’ kruis met Andries, en de tranen die ze beiden in de ogen hadden. En de persoonlijke ontmoetingen waarover we uit de zaal hoorden..

Natuurlijk had bisschop De Korte gelijk toen hij, naast veel waardering voor protestanten, wees op hun problemen. Geringe sacramentaliteit. Enorme splitsingneiging. Moeizame interne eenheid.
Maar het meest bijzondere, warme ogenblik kwam aan het slot. Het zoeken naar de waarheid is de kern van alle geloof, zei kardinaal Simonis, toen hij van Knevel diens boek in ontvangst had genomen. Hij wees op een schilderij van de apostelen Petrus en Johannes rennen naar het graf, van de hand van Eugène Burnand, dat Knevel als omslagillustratie had gekozen voor zijn boek ‘Is het waar?’ Twee leerlingen van Jezus rennen naar het lege graf. Het bleek dat de kardinaal een reproductie van ditzelfde schilderwerk in zijn eigen kamer had gehangen. Ter plekke liet hij dit schilderij tevoorschijn halen en bood het ten geschenke aan Andries aan.

In één oogwenk, als een donderslag, sloeg het bij me naar binnen. Dat is echte oecumene, dit plaatje van twee apostelen. Dat raakt je hart. Daar gá je samen voor, in de richting van de Gekruisigde, de Opgestane. En dat is de test van de oecumene, als je ook maar even twijfelt of je met iemand samen op pad kan gaan. Jezus, de Heer, de Christus, die je richting bepaalt en verbindt. En dan is het geen wedstrijd meer wie het meest orthodox is.

Natuurlijk dacht ik toen onmiddellijk aan www.geloofingesprek.nl - maar dat neemt, hoop ik, niemand me kwalijk.

 

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief