Henk Medema
21
JUNE

Gemeenteleiders op de knieën: beweging met de Geest

‘Zonder gebed komt er nooit vernieuwing van de Kerk, zonder vernieuwing van de Kerk is er nauwelijks hoop voor de wereld.’ zei de Anglicaanse aartsbischop Justin Welby onlangs, en ik heb ‘m al wat op social media geciteerd. Let wel: ‘nauwelijks’, formuleert hij -  dat moet er wel bij, want onze machtige God kan uitzonderlijke wonderen doen. Maar de weg die Hij ons wijst is: op de knieën, in gebed. Bidden is bewegen met God. Want God is in beweging, in actieve liefde, en biddende mensen sluiten zich aan bij de school van Gods liefde.

Paulus zegt in Ef3:14 dat gebed een ‘raar’ soort stilstand is (‘daarom buig ik mijn knieën voor de Vader’) maar zegt tenslotte dat diezelfde God ‘oneindig veel meer kan doen’ - in de kerk EN in Christus Jezus (21).

 

Glorie in de hemel - PTL! Maar ook heerlijkheid op aarde. Het is én én. Win win. De kerk, concreet, zichtbaar, én Christus, aan de rechterhand van de Vader, onzichtbaar. Christus: alle geloof waard. De Kerk: lang niet altijd geloofwaardig. Het komt aan op deze concrete, levende, gemeente. Deze brief is helemaal niet abstract-theoretisch,  zoals blijkt uit het onmiddellijk volgende tweede deel, 4:1vv - waarin alles heel erg geconcretiseerd wordt: de nieuwe mens, zowel in de geloofsgemeenschap (de Kerk), alsook in de woon- en werkgemeenschap (de maatschappij) en in de leefgemeenschap (het brede huisgezin).

Daar bidt Paulus voor; hij zit zelf in de gevangenis in het verre Rome, daar ‘buig ik mijn knieën’ (3:14).  Niet de universele kerk (vaak denken we dan aan de Vader), de kerk van het heil (dan denken we meer aan de Heiland, Jezus, de Zoon), maar de kerk van het dynamische leven (de Geest) is het onderwerp van zijn gebed.

Tal van situaties worden in deze Brief gemeld, en ja: ze gebeuren echt. Juist hier moet Gods heerlijkheid gezien worden. Niet alleen in Christus Jezus, maar in de gemeente EN in Christus Jezus. De Geest werkt eenheid, volheid, nieuw leven, waarheid, vernieuwing, leven, liefde, vergeving en nog veel meer: zelfs harmonieuze liefdesrelaties en sterke ouder- en kind-verhoudingen. Samengevat: overwinning in de geestelijke strijd (6:10v).

Spannend? Nou en of. Want kwetsbaar, zeker als je jezelf kent.  Kwetsbaar als je je knieën buigt, en niet overeind blijft om je eigen gelijk te zoeken. Gevoelig, als je weet dat in óns allemaal samen Christus zichtbaar moet worden in de wijde wereld, maar ook juist daar waar je bent.

Hoe doe je dat? Het leiderschap in een kerk - denominatie of plaatselijke gemeente - is vaak de plek waar discussies starten. Maar daardoor win je niks, en zeker niet door zo’n discussie te winnen. Wel door als leiders het gebed (en de lofprijzing!) te initiëren, je knieën te buigen, klein te worden als Christus, te leren van Hem, te worden als HIJ.  Echte leiders nemen in de kerk nemen daarin het voortouw. Geworteld en gegrondvest in de liefde, met alle heiligen de lengte en breedte, hoogte en diepte begrijpend, ja, de liefde van Christus kennend die alle kennis te boven gaat, volstromend met Gods volkomenheid. Zo ongeveer…

 

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief