Henk Medema
22
APRIL

Goede Vrijdag - een sterk verhaal

Een miljoen kijkers hebben de tv-uitzending gezien van The Passion, en duizenden toeschouwers overspoelden het centrum van Gouda. Indrukwekkend. Via Twitter volgde ik de respons van honderden van hen, en die was (zoals te verwachten) zeer uiteenlopend. Zelf thuis voor de buis, beduusd achterblijvend toen De Leeuw weer met veel geschreeuw en weinig wol de seculiere programmering hervatte, wist ik het even niet. Ja, dit was HET verhaal, waar ik nu al meer dan een halve eeuw elk jaar opnieuw mee geconfronteerd wordt. Maar zó had ik het nog nooit ‘meegemaakt’. Gewoon, in een Hollandse stad met een marktplein en een kerk-in-het-midden, met straatjes, steegjes, MacDonalds en een menigte mensen. Gewoon, maar juist ongewoon, omdat de discipelen nu eens niet in witte badjassen rondliepen, maar spijkerbroeken en leren jacks droegen. Pilatus was een keurige politicus, die wél besloot tot deze gerechtelijke moord. Petrus was een blonde vent, een jongen van goud die je zó in je hart zou sluiten, maar die drie keer ‘nee’ zei toen ze naar zijn relatie met Jezus vroegen. Judas was een gemenerik, dat wel, maar zo herkenbaar, terwijl je tegelijk niet wist wie of wat je herkende. En zou je inderdaad ook ‘kruisig Hem!’ geroepen hebben, in de massa op het plein? – wel een beetje harder, misschien, of toch juist niet? Het blijkt dat dit bijna tweeduizend jaar oude verhaal op deze manier verteld kan worden, met eenentwintigste eeuwse Hollanders, in een eenentwintigste eeuwse stad, met eenentwintigste eeuwse Hollandse volksliedjes die op Nederland 3 niet misstaan, en daar herkend worden. Beduusd, nogmaals, dacht ik: wás het dit nou? Nee, dat niet. Want de rottigheid was dat de kruisiging écht was, met bloed en al. En het einde was niet dat Jezus op een hooggeplaatst podium verscheen, maar dat Hij aan het einde van die vrijdag echt hartstikke dood was – sorry voor het woord, maar dit móet je zo hard zeggen! – en toen op zondagmorgen met een ongekende kracht weer lééfde. Dat konden ze in Gouda niet imiteren. Maar dat neemt niet weg: dit verhaal van Jezus is een sterk verhaal. Niet in de zin van: verzonnen, onwaar, gemáákt – maar juist anders: dit verhaal is zó waar, dat het niet meer stuk kan. Dit is het centrum van Gods grote verhaal in en met deze wereld. Zo diep is het nooit gegaan, en zo komt ‘t ook nooit meer terug. Hier werd Gods liefde met maximale macht in Jezus’ machteloosheid bewezen. Dit verhaal kan niet stuk. The Passion natuurlijk wel. Op ‘Gouda’ kritiek oefenen, dat mág, en moet zelfs. De werkelijkheid van het origineel werd never nooit gehaald, en op sommige punten waren er zelfs missers. Maar als een miljoen mensen met Gods Golgotha-verhaal in het achterhoofd peinzend de paasdagen ingaan, dan is er heel wat goeds gebeurd.

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

12
september
Ik houd mezelf JHWH voor, voortdurend’ (Psalm16:8) ‘Waak over mij, God!’ (Psalm 16:1)   Soms (vaak, misschien wel altijd) weet

Lees verder >>

01
september
interTXT   U6   Vijfentwintig kilometer boven NImes vind je zonder problemen het plaatsje Uzes. Wij zijn daar wel eens

Lees verder >>

23
july
Zou het niet prachtig zijn als er zo’n tempel was, net als bij Ezechiël, waaruit een rivier stroom die leven

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief