Henk Medema
08
OCTOBER

Goedertieren, bevlogen: burgemeester in Gods koninkrijk

Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van hem ook heten. Het gaat om iets wat wij allemaal (en zeker BN’ers met ambitie) zouden moeten hebben, maar wat volgens hem een karaktertrek was van de zojuist overleden Amsterdamse burgemeester Van der Laan. Wij bewonderen deze karaktertrek in hem, en vinden het bijna jammer dat we als gelovige christenen niet in diezelfde stijl kunnen communiceren.

Toch is 'goedertieren' een bijbels woord, chasid in het Hebreeuws, chrestos in het Grieks. Het gaat over God, en wie Hij is, en over de eigenschappen van zijn ‘gunstgenoten’, chasidim.

Veel bewondering voor Van der Laan lezen we in de herdenkings-stukjes, al is ‘t voor mij wat onduidelijk of daarvoor ‘goedertierenheid’ het goede woord is. Maar wat heeft geloof nu met bevlogenheid, of welk ander zinverwant woord ook? In het koninkrijk van God, kun je daar ook een soort burgemeester zijn? En goedertieren zijn, bevlogen? En bidden, en geloofsgesprekken delen?

 

Hoever ik er voorbij ben, mag je raden, maar de pensioengerechtigde leeftijd ben ik gepasseerd. Onze jongste dochter zal over nog maar een jaartje 40 worden. En háár dochter heeft vorige maand mogen meedoen aan een 15+ weekend, en telt dus royaal mee als tiener.

Aan die drie generaties moest ik denken, samen de maaltijd delend in de Vrije Universiteit, voorafgaand aan een colloquium van Stefan Paas, pratend en discussiërend over de Week van Gebed, met een vriend die zich daarmee bezig houdt bij MissieNederland - ach, je mag het wel weten ook: het was @jezeijl met wie ik at en sprak.

Dit vroeg ik hem: wie kómen er nu, telkens als in allerlei kerken en in steden en dorpen een week lang gebeden wordt? Het antwoord van ons beiden was hetzelfde: vooral (maar niet alleen) vrouwen, vooral (bijna uitsluitend) 55+-ers.

En waar zijn dan de andere generaties? De 30+-ers: druk met hun gezinnen, tweeverdienerschap, kerkelijke en maatschappelijke verantwoordelijkheden? Of zijn er in het koninkrijk van God ándere dingen waardoor ze meer gegrepen worden, wat ze boven de eigen kerk en daarboven uit tilt, waardoor hun hart verwarmd wordt, iets dat groter is dan jezelf? De tieners: is het voor hen nog wel interessant om in een zaaltje met een stel andere christenen te zitten? Niet dat ze er iets tégen hebben, dat gedoe met mensen uit andere kerken, maar andersom: het spreekt voor hen zó helemaal vanzelf… Dus zitten wij daar met elkaar. Vijftig- tot zestig-plussers.

En hetzelfde geldt voor de groepen die hier-en-daar-en-elders bijéén komen voor GeloofInGesprek; zeker, ‘wij kiezen voor eenheid’, maar moest dat langzamerhand niet echt vanzelf gaan spreken?

 

In het colloquium, die middag in een zaaltje met theologen (m/v), ging het over kerkplanting in het seculiere westen. Sinds wanneer is het westen seculier? In ieder geval nú, na 2000, maar volgens de Canadese katholieke wijsgeer Charles Taylor was het volstrekt gewoon als je rond 1500 gelovig was. Terwijl het tegenwoordig in Europa totaal vreemd is.

Stefan Paas zei op een vraag dat soteriologie, de leer van het heil, van essentieel belang is in kerkplanting. Want bekering, verlossing, heil, het zijn noties waar geen missionair theoloog aan voorbij kan gaan.

Maar: weten wij nog wat we geloven? Zijn we nog bevlogen voor de dingen waar we voor bidden? En écht goedertieren als het gaat om de mensen die Gods liefde heel hard nodig hebben? Of denken wij als zoveel-plussers dat de zoveel-minners maar vage ‘gelovigen’ zijn, tegenwoordig, met nauwelijks denkbeelden over geloof, maar wel veel te breed over evolutie, seksuele diversiteit, mindfulness, enzovoorts?

En wat denken de post-evangelicalen over die Drees-trekkers, of la-we-zeggen vijftigplussers? En wat vinden zíj zélf belangrijk? Misschien wel niet het gereformeerde karakter van hun kerk, of de dogmatische ideeën waar de oudere generatie zich vaak druk om maakt; misschien wél vluchtelingen, onrecht, klimaatprobemen, eenzaamheid, slavernij - zoveel meer wat (jawel!) met het koninkrijk van God te maken heeft?

Dus toch maar: goedertierenheid, net als wijlen Eberhard. Bevlogenheid. En een week van gebed, volgend jaar januari, waarin alle generaties gaan bidden, en geloofsgesprekken gaan voeren. Geloven in Iemand die groter is dan je zelf bent. En bidden - hoe, dat zien we dán wel weer. Wie dat lef heeft, die maken we burgemeester.

 

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

12
september
Ik houd mezelf JHWH voor, voortdurend’ (Psalm16:8) ‘Waak over mij, God!’ (Psalm 16:1)   Soms (vaak, misschien wel altijd) weet

Lees verder >>

01
september
interTXT   U6   Vijfentwintig kilometer boven NImes vind je zonder problemen het plaatsje Uzes. Wij zijn daar wel eens

Lees verder >>

23
july
Zou het niet prachtig zijn als er zo’n tempel was, net als bij Ezechiël, waaruit een rivier stroom die leven

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief