Henk Medema
22
DECEMBER

Gordon en het christelijke loket

Gordon zoekt God, en God zoekt Gordon. Wij, kijkerspubliek van de EO, nu bij hoge uitzondering de kijkcijfers van Nederland 3 omhoog krikkend, zitten op het puntje van onze stoel. Vanavond verder! Tussendoor wat peinzend over het christelijke geloof, zoals het in deze serie wordt gepresenteerd, denk ik: hé, ik mis wat. Nog eens overweeg ik: mijn observatie wordt bevestigd, en ik wordt er eerlijk gezegd blij van. Wat ik mis is een christelijk loket. In de jaren zestig woonde onze familie in Apeldoorn tegenover een piepklein dierentuintje. Als kind was ik gefascineerd door de enorme autoriteit die daar werd uitgeoefend door één (in mijn herinnering tamelijk oude) dame, die dit gezag aan een positie ontleende: het Loket. Een enkele keer staken wij de straat over en bezochten de dierentuin, waarvoor wij ons bij het Loket moesten vervoegen. Het kostte, geloof ik, een dubbeltje, en dan kreeg je een kaartje, en daarmee de volmacht om naar binnen te treden. (Eenmaal heeft, echt waar, een heuse beer, ontsnapt uit zijn kooi, de omgekeerde route genomen, zonder een dubbeltje te betalen – maar hij werd prompt door een gealarmeerde politieman doodgeschoten.) Weten we nog wat er vroeger standaard in iedere bus te lezen viel? ‘Niet spreken met de bestuurder. Voor de streep geen staanplaatsen.’ De gedachte was: deze man (vrouwen waren in die tijd nog geen chauffeur) valt, al rijdend, samen met zijn Loket.   Een loket is een plek waar je een simpele transactie kan verrichten, en waar je ook niet geacht wordt meer te doen dan dat. De toegang tot het christendom, zoals ik me die in vervlogen jaren voorstelde, wás zo simpel. Het zondaarsgebed. De Vier Geestelijke Wetten. Het Leger des Heils had er zelfs een (zondaars)bank voor.   Nu zal ik niet beweren dat die bank failliet is, en dat de Vier Geestelijke Wetten bij het grof vuil moeten. Maar wél dat wij in een heel andere wereld leven – een wereld van netwerken, waarin mensen en relaties van hoge waarde worden geacht, en het onderschrijven van een abstracte propositie (bijvoorbeeld: ‘Jezus is voor je zonden gestorven, punt, uit’) niet meer voldoet. De hele wereld is in de afgelopen tientallen jaren snel veranderd. Vroeger ging een katholieke of gereformeerde of hervormde christelijke partij naar het loket van een of meer doelorganisaties die bij dezelfde zuil behoorden. Even schakelen, en je wist wat je aan elkaar had. Het subsidiariteitsbeginsel voor de rooms-katholieken en de soevereiniteit in eigen kring voor de gereformeerden was voldoende om ieder zijn plek te wijzen. Loketje open, en door de muur heen kwam de transactie tot stand. De kerk vond per definitie haar plaats in de eigen christelijke zuil. De omroepen idem. En om maar bij m’n eigen vak te blijven: de uitgevers werkten met een aantal clubs van eigen signatuur. Een heel landschap van loketten. Waar kun je Inlichtingen verkrijgen? Ga maar naar het loket Inlichtingen, dan lichten ze je daar wel in.   Dit transmissiemodel werkt niet meer, zoals dr. Jan Van der Stoep betoogt (Radix 36/2): de buitenwacht weet precies waar intern de verschillen en spanningen zitten. Het muurtje dat scheiding maakte tussen de beambte áchter het loket en de opdringende menigte vóór het loket, is weg. Je hebt met mensen te maken. Gordon trekt op met Gert van der Vijver, Liselotte gaat buurten bij Christa, die óók niet achter het muurtje-met-loketje blijft om kaartjes voor het christendom te verkopen.   Nog even naar Bethlehem, want daar ligt in deze koude week onze warme belangstelling. In de kerststukjes en musicals wordt de herbergier consequent voorgesteld als een lokettist: nee meneer Jozef, nee mevrouw Maria, we zitten vol, sorry. Maar de echte ontmoeting vindt plaats waar God in al zijn kwetsbaarheid deze wereld binnentreedt, als kleine Baby. God met ons, Immanuel.

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief