Henk Medema
03
JUNE

GutenbergII en de nieuwe aandachtseconomie

Dit was een week vol discussie over media. Over verdienmodellen. Over (jawel: terugopende!) omzetten. Over veel wat we nog niet weten, over het weinige dat we vermoeden. Over de GutenbergII revolutie – en we spraken de hoop uit dat die, net als GutenbergI, een voorspel is van een geestelijke reformatie. Het wordt, denk ik, tijd om deze blog van eind april nog eens te herhalen, en een nieuw debat uit te lokken. Op 20 april 2011 bracht ik een prachtige zonnige dag binnen door, bij Theater Spant in Bussum, op InCTformatie, hét Nederlandse innovatiecongres voor uitgevers. Op het puntje van m’n stoel, en ijverig notities makend op de iPad, want dit was werkelijk interessant. Tien jaar geleden ging dit congres over CDi of CD-rom, en braken we er ons allemaal het hoofd over de mediadragers in de net begonnen eenentwintigste eeuw. Nu is het een heel andere wereld: tablets, smart-phones, iPods, iPads, digital content, apps, en o ja, e-readers, die intussen al weer bijna out zijn. Over de komende tien jaar zullen we maar beter geen voorspellingen doen. De toekomst is wat we kunnen kopen, het verleden niet. Maar de toekomst is, uit de aard van de zaak, onzeker. Wat is uitgeven? Niet per se: boeken maken, of tijdschriften vervaardigen, in folio of digitaal. Maar: mensen bereiken met content, en jawel, Hyves of nu.nl en buienradar.nl hoort daar net zo goed bij als bedrukte bladzijden. Uitgeven is: content vervaardigen die naar de consumenten gestuwd wordt. O nee, zelfs dat niet meer, want de markt wordt niet meer benaderd via product push, zoals vroeger, maar via demand pull. Want bereik op internet is geen schaars goed. Relatie wel, maar de verbruikers bepalen zélf wel of zij die relaties willen aangaan. Wat telt is de aandacht die deze gebruikers hebben: we leven in een aandachtseconomie, en pas secundair in een door geld gereguleerde markt. Dat maakt een verdienmodel per definitie heel onzeker. Professionals willen betalen, eindverbruikers niet – en de beroepsmatige bereidheid tot betalen is alleen gebaseerd op het vermoeden dat daaráchter wel een publiek zal zitten dat op zijn beurt bereid is er geld voor neer te tellen. Alleen de toekomst is te koop, het verleden niet. ‘Koop waarheid en verkoop (‘verkwansel’, NBV) ze niet’, zegt Spreuken 23 vers 23. De werkelijkheid en de waarheid is in Hem die ook de Weg en het Leven is. Het lijden van de Heer maakt ons indringend duidelijk dat de toekomst niet voor voor niks of op een koopje te krijgen is: met alles wat Hij had betaalde Hij ervoor. De opstanding van Christus roept ons op om heel ons bestaan in te leveren bij de opgestane Heer, en dan krijgen we Gods waarheid en werkelijkheid voor terug. Dit is de vraag: hoe ziet deze nieuwe aandachtseconomie eruit voor christelijke media? Benieuwd…  

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief