Henk Medema
01
MAY

HEEL. De Kerk. Het evangelie. De wereld/

Heel goed. Wacht even, niet te snel met je oordeel: het congres in Zwitserland moet nog helemaal beginnen. Maar het thema is wél ‘heel’: het hele evangelie, voor de hele wereld, door de hele kerk - zoals dat ook in 1974 het geval was, toen Billy Graham en John Stott en vele anderen bijeen waren op het eerste Congres voor Wereldevangelisatie, in Lausanne, Zwitserland. Nu, veertig jaar later, begin mei 2014, komen we met een kleine groep ‘evangelicale’ (wil ik dat woord nog horen?) leiders bijeen. We vragen ons af waar ‘we’ destijds waren, waar wij als christenen in de wereld nu zijn, en welke richting de Heer ons wijst voor de toekomst. Er was in 1989 ook nog een tweede ‘Lausanne’-congres in Manila. En in 2010 in Kaapstad. Daar was ik toen wél bij, en schreef er mijn boek TOTAAL CHRISTENDOM over (Heerenveen, 2011), waarin ook het Cape Town Commitment te vinden is, de slotverklaring van het derde Lausanne-congres.
 

Waar komen we vandaan? Waar zijn we? Waar gaat de weg heen? Nostaligisch terugkijken helpt weinig, zeg maar gerust: niks.
Het is zelfs moeilijk om je voor te stellen hoe de wereld er veertig jaar geleden uit zag. O ja, 1974, dat was het jaar van die voetbalfinale tegen Duitsland. En Dries van Agt was toen tegen abortus, terwijl je hem niet hoorde over de Palestijnen. Je kon het Polygoon wereldnieuws nog in de cineac zien. Ik geloof dat wij in die tijd onze eerste auto hadden, een Citroën Ami waar de ramen telkens uit vielen.
Als je het Lausanne Convenant van 1974 nog eens doorleest, zie je dat het christendom daarin toch een stuk meer ‘tegenover’ de wereld werd gezet, hoewel de echt antithetische klanken van het Congres voor Wereldevangelisatie in Berlijn (1966) (interessant genoeg: in de schaduw van de Muur!) wel wat verstomd waren. Maar er stond toch nog zoiets in als:
‘Wij erkennen opnieuw dat Jezus Christus zijn verlost volk in de wereld zendt, gelijk de Vader Hem gezonden heeft. Dit vraagt van ons een even diep en alles opofferend doordringen in de wereld. Wij moeten uitbreken uit onze kerkelijke ghetto's en de niet-christelijke samenleving binnentrekken.’
Nog eens blader ik in m’n bijbel, die in veertig jaar hoogstens qua vertaling en edities veranderd is, en lees nog eens in Johannes 17 vers 11 en even verderop vers 18. Dit staat er: ‘… en ik ben niet meer in de wereld, en zij zijn in de wereld, en ik kom tot u…’ - ‘… zoals u mij de wereld in gezonden hebt, zend ik hen ook de wereld in, en voor hen heilig ik mijzelf’
De kerk IS in de wereld, dat is één. En zij wordt GEZONDEN, de wereld in, dat is twee.  Dat laatste is niet zo maar een zending, maar de missio Dei, de zending van God. Het is de missie waarmee onze Heer Zichzelf op weg gestuurd heeft, en nu doet Hij ons op de post, hopend dat wij ergens aankomen. Ons allemaal: heel de Kerk. Niet alleen met een verhaal dat je gauw je hartje aan Jezus moet geven, nee: heel het evangelie, een complete boodschap, en dat evangelie ben je als christenen zélf. En de hele wereld in.
Sinds 1974 is de wereld veranderd. We leven in een nieuwe eeuw, de eenentwintigste. En we gaan daarin een heel ander gesprek aan, een nieuw discours. In de volgende week vragen we ons af wat daarin nu echt anders is. Je mag meeluisteren, ik blog wel weer wat.
 

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

12
september
Ik houd mezelf JHWH voor, voortdurend’ (Psalm16:8) ‘Waak over mij, God!’ (Psalm 16:1)   Soms (vaak, misschien wel altijd) weet

Lees verder >>

01
september
interTXT   U6   Vijfentwintig kilometer boven NImes vind je zonder problemen het plaatsje Uzes. Wij zijn daar wel eens

Lees verder >>

23
july
Zou het niet prachtig zijn als er zo’n tempel was, net als bij Ezechiël, waaruit een rivier stroom die leven

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief