Henk Medema
09
AUGUST

Hemel & aarde: ik verlang naar wonderen

… iPray,

of eigenlijk weet ik niet precies waar ik naar verlang. Naar de drie-ene God, Vader, Zoon, Geest. ‘Onze Vader in de hemel, laat uw naam geheiligd worden, laat uw koninkrijk komen en uw wil gedaan worden, op aarde zoals in de hemel.’ Intussen debatteren we druk over wonderen. Wel of niet? Charismatisch, kan dat? Manipuleren, mag dat? THERE IS MORE (over een maand of zo), of is er niks meer te bleven? Wouter van der Toorn heeft het over ‘gloriestoelen’ en ‘genezingshypes’, en vindt het maar niks. Annemieke Bosman vertelt heel eerlijk en ontroerend haar verhaal, zónder wonder, dat wel.

 

Wie wonderen verwacht, creëert keer op keer zijn eigen teleurstellingen. Zo scherp formuleert dominee Ernst Leeftink het in zijn blog. Hans Maat, directeur van het Evangelisch Werkverband, wil zich juist helemaal open stellen voor wonderen. Het is, zegt hij in het Nederlands Dagblad, wel lastig om de balans te vinden bij wonderen. ‘Het vereist ervaring en openbaring om te zien wat redenen zijn waarom iemand niet geneest of een krachtige ommekeer ervaart’. En soms schiet ons inzicht te kort. Hans Maat voelt zich helemaal niet overspannen: ‘Ik besef dat God soeverein is en op vele manieren werkt. Hij vindt redenen in zichzelf om iets wel of niet of anders te doen’. En dan zijn er grenzen aan het begrip: ‘Al is het soms met pijn in het hart, ik zeg dan gewoon tegen hen die mij daarop bevragen: ‘Ik weet het niet.’ En, stelt Hans Maat dan: dat is genoeg.

 

Veel christenen bekeren zich genoeg om vergeving te ontvangen, en een open deur om de hemel in te gaan - maar niet genoeg om oog te krijgen voor Gods koninkrijk met zijn tekenen. In het eerste gebed dat Jezus volgens het Matteüs-evangelie aan z’n discipelen leerde, maakte Hij precies duidelijk wat het Koninkrijk was. Hemel én aarde. Hier, en toch van Boven. Van de Allerhoogste, neerdalend in de blubber van ons leven.

Verzin eens wat. Je kunt het zo gek niet verzinnen, of het gebeurt.

Als een echtpaar na jaren ruzie tegen elkaar ‘sorry’ zegt: is dat geen wonder? Als mensen in de buurt waarin ze wonen zorg gaan dragen voor elkaar: een wonder, misschien? Als een drukke vader tijd inruimt voor z’n kinderen: wondertje?

En dan: iemand die kanker heeft, zich in een moeizaam genezingstraject bevindt, en zijn vrienden omringen hem met ernstig en vurig gebed, en hij wordt beter - een wonder? Een tiener die zich bedreigd voelt door duistere machten: in geloofsgebed roepen we de Heer aan, en er verandert écht iets? Nou? Vastgelopen conflict in een kerk, er wordt lang voor gebeden - en ineens: verzoening, heling! Een chronische, ongeneeslijk lijkende ziekte, die door gebed ineens tot stilstand komt: een wonder uit de hemel? Een dodelijke kwaal, de artsen geven je op, maar de Vader uit de hemel geeft niet alleen maar dagelijks brood geeft, maar een vrede die alle verstand te boven gaat? Eindeloos veel wonderen, en ook niet-wonderen; bijzondere leiding van de HEER, waar je soms écht geen bal van snapt, wat je nu weer eens verdrietig maakt, en dan weer blij.

Jazeker, het komt uit de hemel, maar het gebeurt op aarde. Soms (vaak zelfs!) zie je juist niets gebeuren, tot je diepe wanhoop en verdriet. Maar hoe dan ook: geloof verbindt de hemel met de aarde. Wie voor wonderen bidt, creëert een stukje Koninkrijks-gebied. De Koning heerst daar, en wat Hij ermee gaat doen, dat zul je gewaar worden.

 

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief