Henk Medema
31
MAY

Het evangelie: dat ZIJN we gewoon

Of ik een goeie evangelist ben? Nou nee, écht niet. Maar dit weekend heb ik bijna helemaal doorgebracht temidden van allerlei evangelisten. Op vrijdag had ik (nota bene) de leiding van het afscheids-symposium van Mark de Boer bij Agape: ‘Ooit weer evangeliseren?’ De zaterdag zaten mijn vrouw en ik ingeklemd tussen massa’s evangelisten van het vroegere Instituut voor Evangelisatie, nu Agape. En op de licht miezerig wordende zondagmiddag zat ik in het Friese Haulerwijk te luisteren naar Ineke Baron, die haar eerste preek binnen de Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt) hield. Ik zal nu alvast vertellen wat bij mij, terugrijdend op zondagmiddag, bleef hangen: “De Kerk raakt de wereld, niet alleen maar ‘met’ het goede nieuws, maar ‘als’ het goede nieuws: ze is zélf het goede nieuws.” Straks nader.
Eerst Agape. We hadden een reformatorische man (Hans Maat) en een pinkstervrouw (Gea Gort) die in TED-talks van tien minuten, en in een daarop volgend panelgesprek iets in onze kring neerlegden. Mooi was hoe hun stijl heel verschillend was en toch in de kern identiek was: Hans Maat gaat door de wereld als een man die zich niet schaamt voor God, want Hij ís er ‘gewoon’, en Hij is heel dichtbij. Gea Gort loopt door een drukke en gevaarlijke stad als Rotterdam zonder zich een moment te schamen voor de mensen,
Aan het slot zal ik het opnieuw over Ineke Baron hebben, en haar prediking.
 

Moeten we strategisch te werk gaan? Nee, zei Hans Maat - waarom zou je niet gewoon de wereld in lopen en reageren op wat je ziet of voelt? (Tja, denk ik dan, maar als ik de stad in loop zie of voel ik niet zo veel...)
Jazeker wel! riep iemand vanachter uit de zaal, en beargumenteerde z'n standpunt vlot, helder en sterk. Al snel had ik in de scherpzinnige spreker een niet-zo-maar-iemand ontwaard die zich binnen Agape bezig houdt met internet-evangelisatie. Nou ja, dat haalt je de koekoek: dat is een tak van sport waar heel wat strategisch denken en zelfs ICT studie bij nodig hebt.
Over sport gesproken:  ongeplande voetbalwedstrijd lijken me niet de meest doeltreffende manier om überhaupt te scoren... Athletes in Action kwamen niet aan het woord, maar die zouden er vast wat over te zeggen hebben.
De teksten van de preek van Ineke Baron gingen over een soortgelijke tegenstelling. Een schietgebedje. Maar ook: dagenlang huilen, vasten en bidden. Een spontane inval tijdens het werk. Maar ook: zorgvuldige organisatie van een enorme reis. Zo kennen we Nehemia. Toch: vooral blijft dit beeld hangen dat hij wakker lag van de puinhopen van de stad van God.
Ineke werkt in de gevangenenzorg, en ze heeft een hart voor mensen van wie het leven een puinhoop is geworden.
Ik weet uiteraard heel goed dat er een kerkpolitieke kant zit aan het feit dat er, voor het eerst in de geschiedenis, een vrouw preekt in een reguliere dienst in een gereformeerde kerk (vrijgemaakt). Maar hoewel ik me het laatste jaar stevig heb verdiept in de ambtstheologie, ga ik daar nu niet op in. Want daar ging haar preek niet over.
Haar preek ging over Jezus. Het kruis, verzoening, vergeving. Het nieuwe leven. Geloof. Hoop. Liefde, agapé.
Het begon, zoals ik al vermeldde, licht te regenen, maar binnenin de kerk hield ik het ook niet helemaal droog. Omdat ik bijna vooraan zat, vrees ik dat iemand dat misschien wel gezien heeft. Maar het zal me ook een zorg zijn (zolang u het maar niet verder vertelt!).
Toen ik bij de uitgang nog even met Ineke Baron stond te praten, kwamen er een paar mensen langs van wie het leven jaren geleden ook een puinhoop geweest was. Ineke stelde ze aan me voor. En voordat ik wegging, citeerde ik het lied dat gezongen was: ‘You raised me up to more than I could be…’.
Ze knikten: zó was het. En dit was het evangelie. Niet een methode. Niet een instrument dat je hanteert. Evangelisten zijn allemaal mensen, ze hebben allemaal een verschillend DNA, maar samen zijn ze de Kerk. De één werkt zus, de ander zo, en zelfs ontzettend onhandige evangelisten zoals ik doen óók mee - als je maar een hart hebt voor de puinhopen in mensenlevens. Samen ‘zijn’ ze één evangelie.
Dát raakt de wereld. Het raakt jezelf.
 

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief