Henk Medema
27
FEBRUARY

Het graf jubelt

Er was eens een vrouw die dacht dat ze de Heer wel kende. Ze was er eens, ze is er nu nog - maar anders. Er is nogal wat met haar gebeurd. Twee van haar zonen vonden, de een na de ander, de dood. Een motorongeluk, de oudste. Verdronken bij het surfen op de oceaan, acht jaar later, de jongste. Het graf jubelt.
Dit is de sterk verkorte inhoud van het pas verschenen boek van Esta Steyn. Als het zó zwart op wit staat, is het wrang, gruwelijk.

Als je zelf ook denkt dat je de Heer kent, is dit een schokkend relaas. Je loopt als het ware met de auteur mee door het verhaal. Het is te heftig als je dichtbij zou komen, en daarom neemt de auteur consistent afstand. Over haarzelf spreekt ze als over 'de vrouw'. Maar de schrijnende kou, de warmte, de emoties, de verschrikking: dat alles laat zich steeds zozeer voelen dat we haar herkennen. Ze is het zélf, onmiskenbaar. En ze IS het ook.
Ik heb bij het lezen af en toe (of was het toch wat vaker?) m'n twijfels gehad over de literaire kwaliteit, maar wat zou daarvoor eigenlijk precies het criterium kunnen zijn?
Ze is eerlijk. En het verhaal is gewoon. Echt. Gebeurd. Zoals het verhaal van Job, maar dan in onze tijd. Weliswaar zich goeddeels afspelend aan het andere eind van de wereld, maar toch in een cultuur die bijna die van ons is, Zuid-Afrika.
Wat is het evangelie? ‘Mijn hart was zwart van zonden, maar Jezus maakte mij rein’. Ja. Jawel. Jazeker. Maar het evangelie gaat niet alleen maar over zwarte cirkeltjes, menselijke wezens, die zwart waren, wit worden door Jezus’ bloed, en eenmaal op de gouden straten van de hemel mogen komen.
Het evangelie is er voor deze hele god-vergeten, god-verdoemd lijkende wereld - als een openbaring dat het niet zo is. De wereld is niet door God vergeten en niet door God verdoemd, en het evangelie openbaart dat.
Moet je, om het evangelie goed te verstaan, twee kinderen verliezen aan de dood?
Moet je een tijdje wonen en werken tussen de geur van de lijken in vluchtelingenkampen in Zuid-Soedan, Syrië«, de Centraal Afrikaanse Republiek?
Moet je er met je ogen bovenop staan om te zien hoe in ons eigen land mensen worden gecriminaliseerd die hier een veilig heenkomen zoeken, en zonder pardon worden weggejaagd?
Het moet niet. Maar het helpt wel. Het is helaas vaak de enige manier waarop hardhorende mensen zoals wij wakker kunnen worden voor de nood van deze wereld, en dan ook het evangelie tot ons laten doordringen. Zo lief heeft God de wereld gehad. Zijn enige Zoon gegeven. Eeuwig leven in plaats van verlorenheid
God, ontferm u over ons.

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

12
september
Ik houd mezelf JHWH voor, voortdurend’ (Psalm16:8) ‘Waak over mij, God!’ (Psalm 16:1)   Soms (vaak, misschien wel altijd) weet

Lees verder >>

01
september
interTXT   U6   Vijfentwintig kilometer boven NImes vind je zonder problemen het plaatsje Uzes. Wij zijn daar wel eens

Lees verder >>

23
july
Zou het niet prachtig zijn als er zo’n tempel was, net als bij Ezechiël, waaruit een rivier stroom die leven

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief