Henk Medema
01
DECEMBER

HIV & HSV

Vandaag is Wereld Aids Dag. Een pandemie met zo’n 33 miljoen patiënten wereldwijd. Er zijn ongeveer tien miljoen aids-wezen, waarvan het overgrote deel in de zuidelijke helft van Afrika. De sociale structuur heeft er zwaar onder te lijden. Het persoonlijke leed van individuele mensen, vooral kinderen, is onmetelijk. Op zo’n dag mag je eigenlijk alleen maar verbijsterd staan, en je vol mededogen uitstrekken naar de getroffenen. Bidden. Geven. Misschien, als je kunt, ernaar toe gaan. De ethische discussie hoort op deze plek niet thuis. Als je een man of een vrouw of een kind aan de kant van de weg ziet liggen, met bloedende wonden, ga je toch ook niet eerst vragen: ben je een moslim? Of een christen? Ben je asielzoeker? Heb je je inburgering wel netjes gedaan? Je gaat naar zo iemand toe, gewoon om te helpen, met de liefde van God. Wij hebben in de afgelopen jaren een paar boeken over dit onderwerp gepubliceerd: van Kay Warren, IK GEEF ME OVER, GOD! – aan Jezus’ liefde voor mensen met HIV/aids; en Tom Davis, RODE LETTERS, ZILTE TRANEN – hoe je hart je boodschap kleurt. Je hoort me nu niet klagen over de omzet (hoewel: als je héél goed luistert, kun je het wel zachtjes horen…), maar het heeft me dikwijls een beetje wanhopig gemaakt dat christenen zo weinig uit hun luie stoel te branden zijn voor deze nood. Ik ben er geweest, in Afrika, ik heb er iets van gezien. Vanaf dat moment ben je niet meer dezelfde.   De wereldwijde kerk heeft HIV/Aids, heeft men wel gezegd. Zoals het inwendige auto-immuunsysteem door het hiv-virus kapot wordt gemaakt, zo is er binnen in de kerk iets mis. Wat dan? Heel veel, maar het inwendige probleem is vooral dat we zo inwendig zijn.   Over een paar dagen wordt de Herziene Statenvertaling gepresenteerd, in de Grote Kerk in Dordrecht. Het zal daar, volgens de weersvoorspelling, bar koud zijn, maar de 1200 mensen die erin passen zullen ook inderdaad de banken in schuiven. Dit is niet de plek om reclame te maken voor de HSV (hoewel: als je heel goed luistert…), en ook niet voor beschouwingen over de keuze voor welke bijbelvertaling dan ook – gewoon omdat ik daarvoor veel meer ruimte nodig heb dan zo’n blogje. Het is, vind ik, wél het moment om het verdriet te uiten over de interne discussie die zelfs bij deze bijbelvertaling is losgebarsten. Wat lijkt de HIV-aandoening toch vreselijk op de HSV-bedoening in de kerk! Je mag over deze vertaling discussiëren wat je wilt, heel graag en heel veel zelfs, en dat gebeurt ook. Maar laten we toch alsjeblieft dankbaar zijn dat het Woord van God weer een stapje dichterbij de mensen is gebracht, al is het dan beperkt tot een bepaald ‘soort mensen’. Het Woord moet naar buiten, vanuit de kerk naar de mensen toe, en mag niet een thema zijn waarover we inwendig herrie maken. We hopen en bidden voor een warme bijeenkomst, zaterdag in Dordrecht, met een uitstraling die vér buiten de muren van de Grote Kerk komt.  

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief