Henk Medema
10
MAY

Hocus, pocus en de waarheid van Pilatus

Wie heeft gelijk? Ik natuurlijk. Wij, dat spreekt vanzelf. Wie heeft er ongelijk? Degenen met wie we het niet eens zijn. Waar gaat het over? Noem maar eens wat bijbelse onderwerpen.
En wie luistert er naar dit soort gesprekken? Het is niet moeilijk om tal van mensen te bedenken die zich er resoluut van afwenden. Andersgelovige mensen, ongelovigen zoals we ze vaak noemen. Een bijna voltallige jongere generatie.
Maar hoe moet het dán? Want iemand moet toch gelijk hebben, en iemand anders ongelijk? We hebben ons toch niet de onverschilligheid van Pilatus aangeleerd: wat is waarheid?
 

Er was eens een stadje, waar ze álles hadden wat nodig was. Alleen een klokkenmaker, die ontbrak. In de loop van de tijd kwam het zover dat in het hele stadje geen twee klokken meer gelijk liepen. Sommige mensen bleven eigenwijs volhouden dat hún klok de juiste tijd aangaf. Anderen waren daar op den duur helemaal niet zo zeker meer van, maar gingen toch maar door om hun klok elke dag op te winden - want de wijzers gaven weliswaar niet precies de tijd aan die het wás, maar (zeiden ze tegen elkaar:) het was beter dan niks, en ergens in de buurt zat je tóch wel. Uiteindelijk kwam er iemand, een klokkenmaker, die bereid was met de uurwerken aan de slag te gaan. Maar wat bleek: hij was niet meer in staat de mensen te helpen die hun uurwerken niet hadden opgewonden, die klokken waren te verroest.
Dit verhaal las ik bij Herwi Rikhof, als een quote van A.J. Heschel, die het op zijn beurt weer ontleend moet hebben aan Israel Friedman - een manier van citeren waardoor je als lezer denkt: als ik deze legende (is het dat?) vanavond onder een goed glas wijn aan mijn vrienden vertel, hoever zijn we dan van de bron verwijderd als hij het weer verder doorgeeft? En hoe verhoudt zich zo’n verhaal zich tot de grote narratieven die bepalend zijn voor onze cultuur, onze kerken, onze maatschappij, en waarvan we graag deel willen uitmaken? Het verhaal van Jezus, bijvoorbeeld? De Bijbel, om maar iets te noemen? En hoe functioneert daarin de autoriteit van deze Schriften?
Het is lastig om je klokken allemaal gelijk te krijgen. Naar men zegt was dat de (letterlijk gek makende) bezigheid van Karel de Vijfde in na zijn troonsafstand in het klooster San Geronimo de Yuste.
Het is nogal pretentieus om met een stalen gezicht de waarheid uit jouw hoge hoed te toveren (hocus, pocus, pilatus…), en te beweren dat jóuw klok de goede tijd aangeeft.
Het is makkelijk om de weg van de minste weerstand te volgen, en met een ‘anything goes’ de discussie maar gewoon te laten zitten, en je nergens meer over op te winden - maar zo raak je wel verroest en vastgelopen in je eigen intellectuele luiheid
 
Ik zie op dit moment een paar discussies aanzwellen in m’n eigen netwerken - in de kerk en in de wereld. Over zoiets uiterst gevoeligs (in alle opzichten) als menselijke seksualiteit. Over de kerk, een thema dat de gemoederen hoog kan doen oplopen, bijvoorbeeld veranderingen en daarbij behorende gezagsconflicten. Of over een combinatie van de twee: mannen en vrouwen in gezagsposities in de kerk.
De gesprekken zakken soms weg in een soort onverschilligheid, of minsten een gebrek aan hoop dat ze iets kunnen opleveren. Even vaak lopen ze stuk in een harde discussiestijl, met ‘bijbelse’ bewijsteksten die stevige posities overeind moeten houden.
Zie ik het mis, ben ik gek? Dat kan natuurlijk. Maar in drie volle dagen van netwerken en thematische discussies (tijdens de viering van het veertigjarig bestaan van de Lausanne-beweging) komt dezelfde zorg bij me op. Over de manier waaróp wij als christenen onze discussies voeren.
Reageer maar eens. In de komende dagen blog ik verder (ook over Lausanne, trouwens).
 

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief