Henk Medema
05
AUGUST

HOE?! Klaaglied over de oorlog

Precies een eeuw geleden begon de oorlog. ‘Ein frischer, fröhlicher Krieg’, dachten de Duitsers terwijl ze westwaarts marcheerden. Onfris en diep triest werd de Groote Oorlog. Nu, honderd jaar later, beginnen er vele oorlogen: niks fris, je wordt er niet vrolijk van.
Precies in het midden van deze week is er een dag van gebed voor vrede in Irak. Op het moment dat wéér gebleken is dat de politiek in Den Haag en bij de Verenigde Naties in New York de handen er van af houdt. Net op het moment dat het islamitische kalifaat IS een enorme overwinning heeft behaald over de Koerdische strijdkrachten, en er een catastrofe van ongekende omvang dreigt. En terzijde: zou er nog een bestand komen in Gaza? Wat anders: hoe loopt het af in het oosten van Oekraïne? En op die talloze andere plekken waar de wereld in brand staat?
 

Wat moet je in al die situaties doen? Actie vanuit Europa of de Verenigde Staten. In je eigen hoofdstad demonstreren tegen alle rottigheid in de wereld. Ingezonden stukken schrijven in de krant, of je ongans schrijven met opinies in de sociale media: pro dit, contra dat, of andersom.
Bidden tot God in je binnenkamer, of samen met anderen - en dan sta je op en blijkt er niks te gebeuren. Zwijgen dan maar, bitter zwijgen, zonder iets meer te verwachten.
Ik weet het op dit moment ook niet meer. Stukjes schrijven op twitter, dat lukt me nog wel. Een demonstratie is niks voor mij, veel te zwart-wit denken, daar heb ik nog nooit aan meegedaan. Een beetje bidden stelt mijn ziel gerust, en soms ook die van anderen als we ‘t samen doen, maar hélpt het nu ook echt?
Ik heb vanmorgen vroeg het boek Klaagliederen maar eens opgeslagen. In de Joodse traditie wordt het meestal met het eerste woord aangeduid, eka dat betekent ‘hoe?’, en ook hoofdstuk 2 en 4 beginnen daarmee. Zo simpel is m’n vraag. Snijdend scherp. Maar toch eindigt Jeremia (als hij de auteur was) met een oproep aan God Zelf: ‘U, EEUWIGE…!’
Het laatste, vijfde hoofdstuk van Klaagliederen heb ik, zo goed en zo kwaad als het ging, uit het Hebreeuws vertaald. en daarbij met name ook gelet op de parafrase van The Message.
Lees het, en bid maar mee met Jeremia. Ik doe het ook. En verwacht - wat, dat weet ik eigenlijk niet.
 
----------------
Bedenk, EEUWIGE, wat ons is overkomen, aanschouw en zie de schande waartoe we zijn gekomen. Ons erfdeel is in handen gegeven van buitenstaaners, onze huizen aan vreemden. Wezen zijn we, vaderloos, en onze moeders als weduwen. Voor ons water betalen we duur, ons brandhout kost kapitaal. Onder het slavenjuk zijn we gegaan, doodmoe, rusteloos. Aan Egypte en Assyrië hebben we ons moeten verkopen om wat te eten te krijgen. Onze vaderen hebben gezondigd, ze zijn er niet meer, en wij betalen voor hun ongerechtigheden. Slaven heersen over ons, niemand red ons uit hun hand. We wagen ons bestaan voor een beetje voedsel in de levensgevaarlijke woestijn. Onze huid is zwartverbrand als een oven, verdroogd door de hongersnood. Vrouwen verkrachten ze in Sion, jonge meiden in de Joodse steden. Vorsten zijn aan hun handen opgehangen, oudsten onteerd. Sterke jonge kerels worden tot vrouwenwerk gedwongen, jongens tot mannenwerk. Oudsten zijn verdwenen uit de poorten, muziek van jongeren is verstomd. Opgehouden is alle vreugde van ons hart, tot rouw is onze dans geworden. Gevallen is de kroon van ons hoofd, wee, wee ons! want we hebben gezondigd.
Daarom is ons hart ziek en onze ogen verduisterd. De berg Sion ligt verwoest, vossen rennen er rond.
U, EEUWIGE, blijft voo altijd. Uw troon is va de ene generatie op de ander. Waarom vergeet U ons en verlaat U ons, en houdt het maar niet op? Breng een ommekeer, EEUWIGE - als wij tot U terugkeren, zal dat een nieuw begin zijn, als in vroegere dagen. - of U hebt ons verworpen, U bent al te zeer vertoornd tegen ons…
 

Laat hier een reactie achter



2 Reactie(s):

En toch.....
05 aug 2014
05 aug 2014

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief