Henk Medema
07
NOVEMBER

Hoi. Vrede. Dag! Driemaal het evangelie: voor jou, de stad, de wereld, de kerk

Drie jaar geleden, 2012 - we hielden in Toscane met dochter, schoonzoon en drie kleinkinderen vakantie. Een smalle straat in Florence, wachten bij de ingang van de Galleria dell’ Academia, waar we de wereldberoemde David van Michelangelo willen zien. Het regent. De rij bezoekers is lang, zoals meestal. Opeens ontwaar ik, pal tegenover het museum, in de etalage van een klein en wat rommelig winkeltje een licht vergeelde brochure. ‘Una Lettera Por Lei’, - een brief voor jou. M’n gedachten gaan razendsnel naar de oude evangelist Jan Rouw uit Kinderdijk, de Molenstraat, het dijkhuisje van waaruit je de beroemde rij molens kon zien,  auteur en uitgever van de oorspronkelijke Nederlandse editie. ‘Hou onze plaats effe vast!’ fluister ik mijn vrouw in het oor, en snel schiet ik naar binnen - jawel, een evangelische boekwinkel! ‘Een brief voor jou’, een halve eeuw geleden in het Nederlands verschenen, vertaald in tientallen talen. Liefkozend neem ik het van het rek.
Jezus kwam in hun midden staan en zei: ‘Ik wens jullie vrede! (…) Zoals de Vader mij heeft uitgezonden, zo zend ik jullie uit’. Na deze woorden blies hij over hen heen en zei: ‘Ontvang de Heilige Geest. Als jullie iemands zonden vergeven, dan zijn ze vergeven; vergeven jullie ze niet, dan zijn ze niet vergeven’. [Johannes 20 vers 19-23]
 

Het evangelie: voor jou en mij
Sjaloom voor jullie! Ofwel, gewoon ‘dag’, of zelfs ‘hoi’, zo gewoon was deze groet. Daarin vervat Jezus zijn boodschap, en dat is het. Voor jou. Het is genoeg dat Jezus stierf, ja stierf voor u en mij. Dit was het evangelie, dacht ik vroeger. Ik denk het nog steeds - Jezus aannemen als Heiland en verlosser, ik denk niet meer dat ‘t het héle evangelie is, maar zo begint het wel.
In de overgangsperiode die ik nu beleef, nog maar net gepensioneerd, begin ik me te realiseren dat ik vroeger maar één van de drie aspecten van het evangelie gezien heb. Nieuwe inzichten dringen zich zó sterk aan me op, dat ik toch maar níet met pensioen ga, maar een dissertatie wil gaan schrijven, met als thema ‘missional church’. Het evangelie dat je persoonlijk hebt aangenomen, is voor de wereld - voor de stad! - en wordt daarheen gebracht via de kerk. Het mooie is dat ik allemaal mensen om me heen aantref die een soortgelijk verlangen hebben. Zo gaat deze samenvatting van het evangelie toch niet bestaan uit één punt, maar uit drie punten, als een goede, postmodern-gereformeerde preek.
 
Het evangelie: voor de stad
Een paar dagen geleden hadden de leerlingen Jezus horen bidden, dat onvergetelijke gebed dat in Johannes 17 staat. Het was muisstil, want ze begrepen dat Hij met zijn Vader sprak. Nu verwijst Hij weer naar die woorden: ‘Ik zend hen naar de wereld, zoals u mij naar de wereld hebt gezonden’. Die grote, boze, vijandige wereld? Jazeker. ‘Zoals de Vader mij heeft uitgezonden, zo zend ik jullie uit’. Die zondige stad, concentratie van de wereld? Nou en of! A Tale of Two Cities. The City of God. A Secular City. It was the worst of times, and it was the best of times.
Er staan in de Bijbel vreemde paradoxen. Weet je wat er in Johannes 3 vers 16 staat? Natuurlijk: God had de wereld lief. Weet je ook wat er in 1 Johannes 2 vers 15 staat? ‘Heb de wereld niet lief’. Doe maar in m’n pet, dat kan toch niet allebei waar zijn?
Zeker wél! De boze wereld is dezelfde wereld waar God zijn liefde naar uitstrekt. Dat is zijn missie, zijn zending (in het Latijn: missio Dei), waarin Hij zichzelf zendt, en Hij maakt ons er part en deel van. Maar hebben wij ooit onszelf op de post gedaan…?
.
Het evangelie: voor de kerk
‘Zo zend ik jullie uit!’ Nu spreekt de Heer elf leerlingen aan (o nee, het zijn er tien, Thomas komt er pas de volgende week bij!). Jezus blaast over hen, ze zijn samen de community van de Heer. Als de oude apostel Johannes erover schrijft, voelt hij nóg de rilling… ‘ontvang de Geest!’ Ga de wereld in, en neem de oplossing mee voor het probleem van de zonden in allerlei vormen. Vergeving, reiniging, heling, verzoening. De Kerk is de enige plek op aarde waar je zoiets kunt vinden.
Wij denken vaak dat de kerk een verzameling is van geredde mensen, die nu klaar zijn en alleen maar wachten om naar de hemel te gaan (intussen moeten ze natuurlijk wel elke zondag een paar uurtjes een kerkdienst over zich laten komen, maar dat overleef je wel…). Nee! Paulus schreef verreweg de meeste van zijn brieven aan kerken, plaatselijke gemeenten, die het evangelii gaudium (‘de evangelie-vreugde’ zoals Paus Franciscus het noemde) moeten ontvangen, om dat dan pas goed te kunnen doorgeven. Daarom moeten we ook maar gauw vergeten dat evangelisatie-clubs ‘para-kerkelijk’ kunnen zijn, náást de kerk kunnen werken  - zoals we vroeger dachten, want (redeneerden we) via die kerk gaat het toch nooit lukken… Laten we ons elk moment open stellen, in de wereld en in de steden, in de kerken en de gemeenten, om dat te ontvangen wat wij aan een verdrietige en verloren wereld mogen doorgeven. Namens HEM.
 

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

12
september
Ik houd mezelf JHWH voor, voortdurend’ (Psalm16:8) ‘Waak over mij, God!’ (Psalm 16:1)   Soms (vaak, misschien wel altijd) weet

Lees verder >>

01
september
interTXT   U6   Vijfentwintig kilometer boven NImes vind je zonder problemen het plaatsje Uzes. Wij zijn daar wel eens

Lees verder >>

23
july
Zou het niet prachtig zijn als er zo’n tempel was, net als bij Ezechiël, waaruit een rivier stroom die leven

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief