Henk Medema
25
APRIL

Hoop op eerbiedig hemel&hel debat

Stel: je bent een hollandse heiden. Op een mooie zondagmorgen stap je een kerkportaal in. Het is er een drukke, levendige bedoening. Je begrijpt er niet veel van: hemel? hel? Sommige mensen zijn blij, anderen kijken bezorgd, er zijn er ook die zich kennelijk opwinden. Je luistert, en je merkt: deze mensen hebben allemaal gelijk. Of dat denken ze. Zou je blijven rondhangen, in die kerk? Afgezien van de vraag of die mensen je vriendelijk tegemoet treden - maar waar gáát dit in ‘s hemelsnaam over? Mensen die allemaal hun eigen gelijk willen binnen halen… ‘Is God groter dan de hel?’ Aan de vooravond van het debat over hemel en hel hoop ik vurig op een eerbiedig debat, en breng daarbij een paar postmoderne noties in. Ik snap wel dat die óók ‘heet’ zijn - maar waarom zouden we bang zijn om een beetje meer te leren van postmoderne denkers? Ronald T. Michener (docent aan ETF, Leuven en aan Tyndale Theological Seminary in Badhoevedorp) enkele basis-kenmerken van een postmoderne houding die ons als christenen zeker niet zouden misstaan. Gods waarheid is te groot voor ons, zegt hij: onze gebroken systemen kunnen nooit de werkelijkheid omvatten van alles wat God is en wat Hij openbaart. En ik citeer dan Arnold Toynbee: onze (waarheids-)systemen zijn niet meer dan gebroken lichtschijnsels van God Zelf. Hij is oneindig veel groter. Hoe gaan we in dat licht donderdagavond met elkaar in discussie? Aan Michener ontleen ik twee belangrijke aspecten. Ten eerste: een debat wordt door macht gauw bedorven doordat claims van kennis in een discussie machtsclaims worden, vóór je het zelf in de gaten hebt; juist je scherpzinnigheid (een prima eigenschap in dit verband!) kan je gesprekspartners verhinderen open te kijken naar een veelheid van perspectieven. Ten tweede, daarbij aansluitend: niiet competitie, maar community moet de basis van een goed gesprek zijn. Waarheid wordt niet bepaald door wedijverende individuen, maar is een aspect van de gemeenschap - concreet: de christelijke gemeenschap die juist in haar veelvuldigheid de afspiegeling is van God. We gaan straks - ik hoop met zeer velen - in de Geertekerk in Utrecht aanschuiven. Ik hoop: in het besef dat wij, met al onze theologische standpunten en bekwaamheden, niet meer zijn dan aarden kruiken. Of, in een beeldspraak die dr. Maarten Dekker gebruikt in zijn recente boek Provocatie: wij zijn de plastic tasjes van de Heer, waarin Hij de mooie, maar vaak gebroken dingen opbergt die Hij in deze wereld vindt, zoals een zwerver z’n bezittingen met zich meedraagt. Alle reden om eerbiedig bij de Heer te zijn. En elkaar, welk standpunt we ook huldigen, met het grootste respect aan te spreken. Misschien kan deze debatavond dan nog een kerkportaal zijn waar ook hollandse heidenen. Méér dan een kerkportaal, de gemeente van de levende God.

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief