Henk Medema
05
MAY

iLove Apple

Van appels houd ik veel, zozeer zelfs dat ik ze met klokhuis en al eet. Met Apple heb ik ook iets, al jaren lang, sinds we de eerste Macs in onze uitgeverij installeerden. Met een ander systeem – ik kan het woord voor ramen niet uit m’n keel krijgen – heb ik intussen best wel leren werken, maar ’t wordt het nooit helemaal. Morgen een iPad kopen! In een van de voorsteden van Chicago heb ik er een afspraak voor gemaakt. Ik ben benieuwd. Ook wel een beetje nerveus: zou het echt zo makkelijk werken zijn met zo’n ding? Men zegt dat het allemaal intuïtief en associatief gaat. Dat zou mooi zijn, want alles wat technisch is, waarbij je schroefjes moet aandraaien of software moet implementeren, stuit bij bij op een aangeboren onhandigheid. Eergisteren, in de openingsvoordracht van de ECPA-conferentie, luisterden wij naar de populaire cultuurfilosoof en hoogleraar evangelistiek Leonard Sweet. Hij had ons van alles te zeggen, maar een ding was zo interessant, daar besteed ik graag mijn midweekse blog aan. Appels en peren moet je niet met elkaar vergelijken. Maar appels en sinaasappels wél, betoogde Leonard Sweet. Wat doet de consument met een sinaasappel? Demonteren. Uit elkaar peuteren. Eerst een klein beginnetje maken, en dan de stukjes voorzichtig uit elkaar peuteren, totdat de oranje vrucht in kleine partjes voor je ligt. Tussen het heerlijke sappige vruchtvlees zitten wat draden, die je er omzichtig uit verwijdert. Dan kan de eigenlijke consumptie beginnen. Wat doen we dan met een appel? Gewoon: erin bijten. (We weten niet zeker of Eva niet een sinaasappel kreeg aangeboden door de slang, maar dan had ze toch eerst een ‘beginnetje’ moeten maken, daar kun je niet zomaar in happen!) Kijk maar eens naar het beeldmerk dat al jaren op alle Apple Macs staat: een appel met een hapje eruit. Je bijt, je proeft, je geniet onmiddellijk van de verfrissende smaak. Dit is het punt, zei Leonard Sweet ons. Het evangelie moet je tot je nemen niet als een sinaasappel, maar als een appel. Niet eerst uit elkaar nemen, analyseren. Gewoon onmiddellijk ervan genieten, en zo dicht mogelijk naar de kern toe happen. ‘Smaakt en ziet dat de Heer goed is!’ Zo’n voorbeeld is natuurlijk niet bedoeld om een einde te maken aan alle vormen van theologisch denken. Maar geloof is niet allereerst een instrument om geloofsobjecten te analyseren. Geloof heeft als ‘object’ niets en niemand anders dan Degene die elke analyse ver te boven gaat, en van Wie we de smaak zonder aarzeling tot ons mogen nemen, in dankzegging en aanbidding.

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

12
september
Ik houd mezelf JHWH voor, voortdurend’ (Psalm16:8) ‘Waak over mij, God!’ (Psalm 16:1)   Soms (vaak, misschien wel altijd) weet

Lees verder >>

01
september
interTXT   U6   Vijfentwintig kilometer boven NImes vind je zonder problemen het plaatsje Uzes. Wij zijn daar wel eens

Lees verder >>

23
july
Zou het niet prachtig zijn als er zo’n tempel was, net als bij Ezechiël, waaruit een rivier stroom die leven

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief