Henk Medema
31
DECEMBER

Je neemt jezelf mee in 2014

Op één of andere manier ziet het nieuwe jaar er ook echt nieuw uit, ‘s morgens vroeg. Maar de dag vóór oudejaarsdag ben ik geschrokken - niet van illegaal vuurwerk, maar van mezelf. Het kwam door de documentaire van Victor Vroegindeweij over Mattheüs van der Steen.


Op één of andere manier ziet het nieuwe jaar er ook echt nieuw uit, ‘s morgens vroeg. Komt misschien omdat ik dan, net als andere dagen, ook nogal vroeg opsta. Een rondje hardlopen is dan nog mooier. Het is heerlijk stil. Ergens in de verte zijn een paar pubers aan het zoeken tussen het weggegooide vuurwerk. Er rijdt een auto over de snelweg, er gaat een dominee voorbij. Het licht roffelende geluid van je voeten op het asfalt. The road goes ever on. Vóór je 365 dagen, blanco, stil, open. 2014, dus.

De dag vóór oudejaarsdag 2013, juist op het moment dat ik moest gaan slapen, even na middernacht, ben ik helder wakker geworden. Het kwam door de documentaire van Victor Vroegindeweij over prediker Mattheüs van der Steen. Ik ken Mattheüs een beetje, ben meermalen op de bijeenkomsten geweest van z’n organisatie TRIN, en heb ook wel eens wat meer met hem gepraat. In deze mooie documentaire herken je hem in wat hij is. Aardige kerel, sympathieke vent. Je kunt met hem wel een biertje drinken. En je ziet hoe liefdevol hij omgaat met z’n gezin, met z’n kindertjes en met z’n vrouw, die aan het slot ook nog schildklierkanker krijgt.

Tegelijk schrik ik van hem - maar nog meer van mezelf. Ik schrik van de enorme geestelijke manipulatie die uitgaat van deze dominante persoonlijkheid. De menigten van duizenden en nog eens duizenden die door hem worden opgezweept, en die éne man, met gesloten ogen - hijzelf! - die zichzelf als de motor in beweging zet. Zoveel mensen komen er niet luisteren als ik preek, gelukkig. Maar ik herken iets van m’n evangelische ik, en ik schrik.

Ja hoor, nederig ben ik wel, dank je. Dat is Mattheüs ook, in zekere zin. En toch gebeurt dit allemaal. Victor Vroegindeweij heeft een heleboel feiten niet vermeld die hij en ik wel degelijk kennen, maar dit is genoeg.

We gaan 2014 in. Nieuw begin, schone lei. Maar je neemt jezelf mee. Er valt wel iets te leren van de joodse nieuwjaarsviering, die een innerlijke reiniging meebrengt, een echte verootmoediging. En er is zelfs nog meer te leren, van Hem die daarná kwam, Jezus, de Zoon van God. Heel dankbaar lees ik Galaten 2 vers 20 nog eens: Christus leeft in MIJ, in datzelfde ‘ik’ dat Hij tot een nieuw ‘ik’ maakt. Het is de Zoon van God die ‘mij’ heeft liefgehad, en die Zichzelf voor ‘mij’ heeft overgegeven. Spannend is het, maar zo durf ik het nieuwe jaar weer aan.

 

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief