Henk Medema
27
JULY

'Je tante Truus d'r kerk'

Ergens onderweg in Amerika zag Andrew Byers een billboard: reclame voor een blijkbaar flitsende evangelische kerk. In het Nederlands kwam de tekst neer op ‘Niet je tante Truus d’r kerk’. Hij vertelt hoe dat een dubbel gevoel gaf. Aan de ene kant ben je blij dat een kerk buitengewoon is, of wil zijn. Aan de andere kant was hij juist ook voorganger geweest van een kerk waar ‘ome Gerrit en tante Truus’ zich opperbest thuis voelden, en hij had zijn best gedaan om dat thuis-gevoel te stimuleren. Wat zou je nu eigenlijk echt willen? Een stampvolle kerk op basis van de hottest hypes, waar mensen met z’n allen uit hun dak gaan? Of een doodgewone kerk voor doodgewone mensen? Is dat hunkeren naar de hoogste hype wel hetzelfde als de meest uitnemende weg waarover Paulus schrijft in 1 Korinthiërs 13? Of kan het juist wel heel goed samen gaan? Byers schreef er een boek over, FAITH WITHOUT ILLUSIONS, dat in Nederlandse vertaling in november gaat verschijnen onder de titel GELOVEN ZONDER SCHONE SCHIJN: HOOPVOL REALISTISCH. In het blad CV-Koers is al uitgebreid aandacht geschonken aan dit boek. Het is niet alleen maar een verhandeling over de pro’s en con’s van kerken en culturen, maar (en alleen al daarom moet je dit lezen) de auteur vertelt zijn eigen levensverhaal, de zoektocht naar de Geest, en die liep anders af dan hij droomde: hij werd wakker. Het gaat niet alleen maar over verschillende kerktypes, maar ook over het thuis-gevoel dat je bij een geloofscultuur hebt. Otto de Bruijne wijdde een jaar of wat geleden een speciale studie aan het fenomeen dat sommige mensen alle evangelische hoeken en gaten bezoeken, om dan toch van een koude kermis thuis te komen (de titel was ‘Ooit Evangelisch’). Byers beschrijft hoe wij als evangelische christenen zijn verslingerd aan vijf ingrediënten. Ten eerste idealisme: we willen graag leven in veiligheid en serene rust, zonder lijden, pijn, vernedering, verwerping en andere narigheden. We zijn ten tweede verslaafd aan religiositeit, een constante inspanning om telkens weer nieuwe godsgebeurtenissen mee te maken. Ten derde willen we leven op basis van ervaring - en daar lijkt niks mis mee, maar veel te gauw kenne we aan menselijke belevenissen een plaats toe boven Gods werkelijkheid (en soms blijkt zo’n ervaring niet eens te lukken…). Een vierde punt is onze evangelische verslaving aan anti-intellectualisme - om het in gewone woorden te zeggen: je hersens op het nachtkastje en in slaap te vallen. En ten vijfde: wij zijn er blijkbaar trots op dat we als kerk cultureel irrelevant zijn. ‘tante Truus d'r kerk’. Daartegenover zet Andrew Byers drie Christus-profielen die het beeld van het Oude Testamet kleur geven, en in het Nieuwe Testament vervuld ziijn in Christus. Het eerste is het profiel van een profeet - de man of vrouw die met profetisch verdriet de Kerk en de wereld betreedt, en probeert daar Gods werkelijkheid te laten zien. Als een wijze (een tweede profiel) dragen wij zonder arrogantie steeds weer nieuwe fragmenten van bijbelse wijsheid aan. En ons derde profiel is dat van een treurdichter, zoals de makers van de Psalmen vertrouwd waren met klaagzangen, maar zich daardoor in aanbidding lieten meevoeren tot in Gods nabijheid, in plaats van met cynische klachten afstand van Hem te nemen. Al deze drie profielen worden in het Nieuwe Testament samengevat in Christus. De houding waarmee Hij ons, mensen, tegemoet treedt, is er één van opofferende omhelzing in plaats van cynische verwerping. Als wij Hem een centrale plaats geven in onze geloofsbeleving, ontstaat er een nieuwe houding die in de ondertitel van de Nederlandse editie wordt omschreven als ‘hoopvol realistisch’. Ik vat in het bovenstaande Byers’ boek samen, omdat ik denk dat deze inhoud mensen nieuwsgierig zal maken. Is dat zo? Twee vragen aan het slot… (1) Komt dit cultuurbeeld van het evangelische christendom je herkenbaar voor? (2) Lijkt de oplossingsrichting die Byers aangeef ook inderdaad hout te snijden? En dan een laatste vraag - maar die hoef je niet te beantwoorden - zou je dit boek voor jezelf willen lezen?

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief