Henk Medema
17
APRIL

Jezus uitstralen: worden zoals Hij

Onder deze titel is bij Kok (voorheen Kampen) een boekje verschenen van dr. Jos Douma, het derde deeltje van de Jezus-trilogie. Je mag het weten: ik beloofde de auteur een blog over dit boekje, omdat hij me toezegde iets te bloggen en te twitteren over Het Jezus-manifest, van Leonard Sweet & Frank Viola. Een soort ruilhandel dus in de social media, al is dat juist in het geval van Jezus allerminst geoorloofd – maar ik denk dat we door de vergelijking geestelijk rijker worden. Ik verheel dan ook niet dat als vanzelf de vergelijking zich aan me opdrong. Het mooie van het boekje van Jos Douma is de combinatie van eenvoud en rijkdom, en tegelijk de praktische hanteerbaarheid van het thema. Jezus uitstralen is nogal niet niks, dat klinkt verheven, daar kun je niet bij. Dit boekje evenwel raakt het ‘gewone’, benaderbare leven van Jezus. De eerste helft is nog sterk descriptief, en dat moet ook wel, om er later op voort te kunnen bouwen. Vooral vanaf deel 3 komt de praktische verwerkelijking van de idee ‘Jezus uitstralen’ aan het licht. Want de dingen waarin wij Jezus het meest zuiver kunnen uitstralen, zijn juist de relationele aspecten: zijn verhouding met zijn Vader en zijn omgaan met mensen. Op die lijn gaat Jos Douma dan ook aan de slag - bijvoorbeeld in 3.2, waar we een aantal ‘handreikingen’ vinden, die onmiddellijk herkenbaar zijn: ja, zo was Jezus! Ja, zo zou ik oook willen zijn! Of in 3.3, waar de overweging wordt gegeven waarom je in het verkeer misschien juist niet een visje zou moeten willen dragen: omdat de mensen dat al te gemakkelijk vereenzelvigen met wetjes en regeltjes ‘waar die christenen zich wel weer aan zullen moeten houden’ – en nou ja! Daar gaan ze, allerlei verkeersregels overtredend! Terwijl de kern van het christendom daar juist níet in zit. En in de samenleving, 3.4, waar we het Jezus-beeld kunnen weerspiegelen door niet gehaast, maar ontspannen te zijn, door niet angstig, maar rustig te zijn, door niet op jezelf te zijn ingesteld, maar op anderen. In deel 4 krijgen we zeven geestelijke oefeningen, als in een sportschool – en ook dat maakt het concreet, want je spieren oefen je niet door erover te praten, maar door er iets mee te doen. En in dit geval is het niet ‘doen’ tegenover ‘geloven’, maar juist spiritueel doen, je door de Geest aan het werk laten zetten. Op het eerste gezicht ziet dat er nogal saai uit: samenkomsten bezoeken, bijbellezen, bidden, enzovoorts, het lijkt wel de gewone christelijke routine. Maar dat is het niet, er zitten juweeltjes bij (vind ik), zoals het Jezus-gebed, of de handreikingen bij het ‘leven in eenvoud’. De toevoeging van ‘geestelijke begeleiding’ is eveneens van grote waarde, want was Jezus dat niet vooral voor zijn discipelen: hun Meester, hun Heer, hun Voorbeeld, hun Voorganger? Ik krijg er zin in, om steeds meer op Hem te gaan lijken, en ik merk dat bij het lezen van dit boekje alle excuses mij uit de hand vallen om het toch maar niet te doen.

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

12
september
Ik houd mezelf JHWH voor, voortdurend’ (Psalm16:8) ‘Waak over mij, God!’ (Psalm 16:1)   Soms (vaak, misschien wel altijd) weet

Lees verder >>

01
september
interTXT   U6   Vijfentwintig kilometer boven NImes vind je zonder problemen het plaatsje Uzes. Wij zijn daar wel eens

Lees verder >>

23
july
Zou het niet prachtig zijn als er zo’n tempel was, net als bij Ezechiël, waaruit een rivier stroom die leven

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief