Henk Medema
11
DECEMBER

Mandela en Jezus: verlangen om een beter mens te worden

De regen stroomde met bakken uit de hemel, in het enorme voetbalstadion in Johannesburg, op de herdenkingsdag voor Nelson Mandela’s leven, 10 december 2013. Koningen, regeringsleiders, presidenten, beroemde artiesten vulden de skyboxen, en gewone mannen en vrouwen van allerlei huidskleur dansten dwars door alles heen.

Vrijwel iedereen was het erover wat de beste speech was: die van de Amerikaanse president Barack Obama. Zijn vergelijking van Mandela met de grote helden van de wereldgeschiedenis maakte indruk, maar vooral ook de nadruk op de bescheidenheid en menselijkheid van de ex-president van Zuid-Afrika. ‘Mandela roept in mij het verlangen op een beter mens te worden’ (Mandela makes me want to be a better man), zei Obama.

In Zuid-Afrika ben ik meermalen geweest. Deze ‘regenboog-natie’ fascineert me, met de enorme tegenstellingen die je er vindt, de spanningen en de hoop. Nelson Mandela heb ik nooit persoonlijk ontmoet. Als ik nu, bij zijn overlijden, hoor van de messias-achtige eigenschappen die hem worden toegeschreven, verbaas ik me, en tegelijk herken ik er iets van. Waarbij we natuurlijk ook weten dat deze man een zeer bekwaam politicus was, en daar hoort de combinatie bij van openheid enerzijds, en anderzijds het weten te verbergen van minder ideale aspecten. Bij Mandela was die levensopenbaring zo indrukwekkend, omdat ze verbonden was aan een hoge mate van persoonlijke integriteit. Hij meende het echt, toen hij zei dat hij wel wilde sterven voor zijn volk.

Mensen zoeken naar een verlosser. Als er dan geen Mandela meer is, wie zal ons dan verlossen? In ieder geval maakte Mandela iets wakker in mensen, een sluimerend verlangen naar echt mens-zijn.

Bij wie heb ik dat eigenlijk nog meer? Eerlijk gezegd kan ik er niet zoveel noemen. En degenen bij wie ik iets dergelijks heb, hebben voor mijn gevoel allemaal iets van Jezus.

Het houdt het me wakker, vroeg op de morgen van de dag na die bijeenkomst in Jo’burg. Het is nog donker en koud. Ik lijk echt niet op Nelson Mandela, en bij Christus Jezus blijf ik helemaal mijlenver achter. Maar dat verlangen, dat kriebelt.

Ik blijf doordenken, vandaag en morgen - over Mandela en over anderen, maar vooral over Jezus.

P.S.: je mag me gerust laten weten wat je denkt over die messias-vergelijking, over Nelson Mandela en over Jezus Christus - graag zelfs!

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief