Henk Medema
10
MARCH

Mannen en vrouwen, gedeeld leiderschap

Het is alweer voorbij, dIe Internationale Vrouwendag. Het is wachten tot 19 november alvorens de mannen aan de beurt zijn met Internationale Mannendag, en wat ze dan moeten doen - ik zou ‘t echt niet weten. Maar deze dinsdag heeft het Netwerk Vrouwen-Theologen van Missie Nederland een studiedag Gedeeld Leiderschap gehouden in Amersfoort. Ja, mannen waren ook welkom. Dus zat ik met nog een boel andere mannen die dag eerbiedig tussen vele tientallen vrouwen - en ze waren best aardig, hoor.

Waar ging het over? Jan Wessels, directeur van MissieNL, had het in de aankondiging zó geformuleerd: het gaat over de helft van de wereldbevolking. En in het Koninkrijk van God is er zóveel gaande, dat ‘alle hens aan dek’ het parool moet zijn. We moeten ons dus wel heel serieus afvragen of we op basis van een zeer beperkt aantal ‘zwijgteksten’ uit de Schrift de helft van de menskracht van de Kerk kunnen uitschakelen. Op de weg naar huis dacht ik er nog wat over door, en vermoedde dat ik die dag niet goed samen zou kunnen vatten. Na anderhalve dag is dat nog steeds zo. Maar toch: ik blog. Al is het dan maar aan de hand van drie of vier kernthema’s.

Theologie

We hadden het dinsdag over theologie. Mogen vrouwen theologie studeren? Aan veruit de meeste instellingen van hoger en wetenschappelijk onderwijs is dat al lang geen enkel probleem meer. Maar wie heeft eigenlijk bedacht dat een academische graad in de theologie vereist moet zijn om sommige kerkelijke ambten te bekleden? En wat voor een ingewikkelde theologische discussies moeten de gremia (goeddeels door mannen bezet) vullen die daarover gaan, of die daarover adviseren? Heel erg ingewikkelde processen. Wat helpt, kortom, het studeren van theologie? Ik vraag maar.

 

Ambt

Van het één naar het ander: mogen vrouwen ambtsdrager zijn? Die vraag wordt per denominatie verschillend beantwoord. In sommige geloofgemeenschappen mag het kerkrechtelijk niet, zit soms de boel vast, gaat men zelfs de gesprekken uit de weg. In andere kan het kerkrechtelijk wél, maar wordt er niet of nauwelijks een gesprek over gevoerd. Maar als ‘het’ wél ‘mag’, wat is daar dan precies mee gewonnen? Het recht om te prediken en de sacramenten te bedienen, en nog wat dingen. Maar leiderschap? Wat helpt eigenlijk het bekleden van een ambt? Het is maar een vraag…

 

Leiderschap

Kunnen vrouwen leiderschaps-functies innemen? Barbara Kellerman ziet in haar boek The End of Leadership in het begin van de eenentwintigste eeuw een paradigma-verschuiving op het gebied van leiding geven. In de ‘moderne’ twintigste eeuw was leiding veeleer een kweste van instituties en hiërarchische structuren. In het veranderde denken van de eenentwintigste eeuw gaat het veeleer om relationeel, open, kwetsbaar, authentiek leiderschap, en individuele leiderschapsmodellen worden vervangen door meervoudige en collectieve vormen. Is er wat voor te zeggen dat veel vrouwen zich in dat nieuwe paradigma beter thuis voelen, terwijl het voor veel mannen nogal wennen is? Just asking…

 

Vrijheid

Helpt het je te bewegen in de ‘vrije’ geloofsgemeenschappen, ‘free churches’? Ik moet je uit eigen ervaring teleurstellen. Ongeschreven regels berustend op ongedefinieerde dogmatiek bepalen de dagkoersen, en inhoudelijke gesprekken zijn vaak niet mogelijk.

Wat moeten we dan? Verwachting is er nauwelijks, maar hoop des te meer, als je maar in een andere richting kijkt. Wat er overblijft, is een zoektocht, een groeiend proces van ‘inzicht en fijnzinnigheid’ om ‘te onderscheiden waar het op aankomt’ (Filippenzen 1:9v). Wat verliezen we nu echt als we - zonder de academische theologie te vergeten - eens veel meer gaan voor geestelijke geloofsonderscheiding? Wat zou het verlies anders zijn dan de illusie van controle? Kunnen we er niet op rekenen dat de levende God voor ons uitgaat op een verrassende (en vaak schokkende!) manier? Laten we maar gaan zoeken naar een nieuwe stijl van interactie binnen de geloofsgemeenschap, waardoor geestelijk onderscheidingsvermogen wordt gekweekt. Dat dit bijna onvermijdelijk leidt tot een rommelige conversatie is niet een reden tot zorg, maar iets om van te genieten. De kerk is een verrukkelijke onordelijke familie, onder de leiding van een veelheid van vaders én moeders. Een huishouden van Jan Steen, vol levende stenen. Een plek waar we leren wat we misschien nog niet zo goed kunnen: geestelijk leiding geven. Een ruimte waar de Godservaring op het niveau wordt gebracht van het uitwisselen van verhalen en van onderscheiding, voortdurend omgeven door de openbaring in de heilige Schrift.

 

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief