Henk Medema
24
AUGUST

Media in stamverband

Lees je wel eens een boek in één adem uit? Daarvoor moet je wel een enorme longinhoud hebben… Maar in één avond, of zelfs minder dan dat? Ademloos, zelfs? Het overkwam mij onlangs met het boek TRIBES - JIJ MOET ONS LEIDEN van de Amerikaanse media-goeroe Seth Godin. Laat me iets van m’n enthousiasme met je delen. Echt, ik lees TRIBES niet kritiekloos, maar Godin helpt ons op een bijzondere manier om te begrijpen hoe onze postmoderne, eenentwintigste eeuw werkt - en met name hoe daarin de media werken. Het principe van Tribes (Seth Godin) is dit: wat jou drijft, drijft ook anderen, en dus bestaat er een ‘stam’ van gelijkgezinden die er alleen maar op wachten aangestuurd te worden. Zo’n tribe is meer dan een netwerk, want daarin kijk je uitgeslapen uit je ooghoeken naar degenen die wat voor je kunnen betekenen. Het is ook meer dan een community, want een community is een cirkel van mensen die bij elkaar horen. Nee, het is een gemeenschap die zich in een bepaalde richting beweegt. Tribes staan tegenover de fabriek van het vroegere industriële complex (door Godin beschreven in een eerder boekje, The Purple Cow). Dat is het maatschappijbeeld van de twintigste eeuw, zeg maar: van de moderniteit. Het heeft zeker gewerkt, in inmiddels voorbijgegane tijd: je was een mens met anderen onder je gesteld, en je luisterde zelf weer naar de orders van je chef; die was óók weer ondergeschikt aan een bedrijfleider, en die weer aan de directie, en dan was er zelfs nog een raad van commissarissen, die kreeg je nooit van z’n leven te spreken. Een idee dat je op de werkplek had, moest je aan je directe baas voorleggen, en als hij er niks in zag, kwám er niks van. Maar nu werkt het zo niet meer. Je baan heeft niet alleen maar met chefs en ondergeschikten te maken, maar je staat in een levend mensenverband met allerlei anderen. Je moet niet proberen een organisatie (hiërarchisch of als matrix vormgegeven) naast of tegenover een andere organisatie zetten; daar zou je zelf heel veel kracht voor moeten mobiliseren. In plaats daarvan maak je gebruik van de krachten die in de collectieven van mensen, tribes, werken. Vooral in de mediawereld werkt het zo, als redacteur, journalist, auteur, uitgever. Een imprint is in deze visie niet langer een uithangbord, maar een plek waar je als lezer en schrijver graag ‘uithangt’, ‘a place for hanging out’. Wat mensen van één tribe (mensen die zich thuis voelen bij een imprint) beweegt, zal anderen juist vertragen, een andere richting uit sturen, of bij hen zelfs negatieve gevoelens opwekken. De beweging van media loopt langs deze kernen: hot spots voor mensen als ‘hitte zoekende projectieleen; aandachtsplekken voor mensen die zin hebben in (ongeveer) hetzelfde; thematische zwaartepunten waar snelle eindgebruikers lezen en reageren. Werken via het principe van tribes is - zo zegt Godin - pas mogelijk geworden door de contacten via internet. Digitale connecties stellen ons in staat tribes te herkennen, te vormen en te sturen. Is dit boeiend, of is dit boeiend? Het zijn fascinerende gedachten, die ons dwingen opnieuw en zeer vernieuwend door te denken over de manier waarop uitgeverijen en imprints, omroepen en rubrieken, blogs en tweets het beste kunnen functioneren. Social media zijn allereerst zwaartepunten voor inhoudelijke aansturing van de tribes, zijn anderzijds instrumentarium voor marketing Ik ben zeer benieuwd naar reacties, van mensen die Godin gelezen hebben of die er nu voor het eerst mee worden geconfronteerd.

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief