Henk Medema
26
AUGUST

MIDDEN IN HET LEVEN: DE KERK ALS LEVENDE GEMEENSCHAP.

Dit boek van Tim Chester en Steve Timmis kreeg ik op woensdagavond, in een overvolle week. Vrijdagavond had ik het al bijna uit. Zondagmiddag is het, en ik kan het niet laten erover te bloggen. Een prachtig boek, eenvoudig, raak, het treft je. Je kunt er iets mee. De laatste tijd lees ik heel wat boeken over wat men ‘missional church’ noemt - ik heb er zelf ook over geschreven in TOTAAL CHRISTENDOM - maar veelal in het Engels, en vaak ook nogal diep theologisch en/of filosotisch. Daar is niets tegen, maar diit is een gewoon, direct boek. Het leert je als gelovige eenvoudig midden in het leven te staan. God ‘gewoon’ God laten zijn - dat is niet niks. Jezelf ‘gewoon’ christen laten zijn - dat is geen kleinigheid. Niet op verre afstand van het gewone leven blijven staan, maar daarin onbevangen deelnemen - want je bent toch ook een gewoon mens, net als alle anderen, en de God van dit hele leven is goddelijk groot. Het betoog is ‘opgehangen’ aan de Eerste Brief van Petrus, maar had voor mijn gevoel aan allerlei andere bijbelgedeelten net zo goed kunnen worden gekoppeld. Alledaagse gemeenschap, alledaagse pastorale zorg, alledaagse zending, alledaagse evangelieverkondiging. Het boek bevat nauwelijks theologie (leer over God), vrijwel geen ecclesiologie (leer over de Kerk). Dat vond ik soms wel jammer, want wat er wel aan theologie in stond, had naar mijn smaak wel een beetje meer trinitarisch kunnen zijn. Of, om het in gewone taal te zeggen: het zou aan het boek nóg meer hebben bijgedragen als de plaats van de Vader, de Zoon en de Geest uitdrukkelijker benoemd waren. De Vader is de liefhebbende Vader. Jezus is de in jouw leven aanwezige Zoon en tegelijk de Heer in de hemel. De inwonende Geest geeft je kracht, vreugde, liefde, hoop, en Hij maakt je tot wie je bent in Christus. Ook over de kerk zou je zeker wel meer willen horen: hoe zit dat bijbels, hoe werkt dat praktisch? Maar aan de andere kant is het juist spannend. Als de schrijvers zeggen dat ze liever niet vertellen hoe het in hun Crowded Church precies toe gaat, wil je dat juist ontzettend graag weten. Maar de vraag keert als een boemerang in je eigen hart terug: vraag je maar eens af hoe jij het zelf zou doen, zúlt doen! ‘We bieden geen formule voor betere bijeenkomsten. (…) De kern van onze visie is niet een nieuwe manier om activiteiten vorm te geven, maar (…) de context van deze gemeenschap en missie, waarbij het evangelie centraal staat, zijn niet activiteiten, maar is het gewone leven an alledag’ (63). Wat is dit boek een heerlijke verademing. Dit gaat niet over kerkordeningen, samenkomsten of Geestesgaven, allemaal secundair, hoe interessant die thema’s ook zijn. Dit is niet ingewikkeld, het is alledaags: ‘Houd van Jezus, houd van mensen, houd van het leven’ (118). Ik moest bij het lezen telkens weer denken aan de woorden uit Lukas 17:21 - ‘Het Koninkrijk Gods is in (of: midden onder) u’.

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

12
september
Ik houd mezelf JHWH voor, voortdurend’ (Psalm16:8) ‘Waak over mij, God!’ (Psalm 16:1)   Soms (vaak, misschien wel altijd) weet

Lees verder >>

01
september
interTXT   U6   Vijfentwintig kilometer boven NImes vind je zonder problemen het plaatsje Uzes. Wij zijn daar wel eens

Lees verder >>

23
july
Zou het niet prachtig zijn als er zo’n tempel was, net als bij Ezechiël, waaruit een rivier stroom die leven

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief