Henk Medema
01
JUNE

Mijn zondagsschool onderwijzer is overleden

Tweeënnegentig jaar is hij geworden: Wichert Petrus van Ommen. Een evangelist in hart en nieren, tot op het allerlaatst van zijn leven actief. Zeker, ik heb ‘m ook gekend als bouwkundige: we hebben hem meer dan eens ingeschakeld voor technische vragen op dat gebied. Niet te vergeten: als jongeman mocht ik mee voor de Open Lucht (zoals de evangelisatie-activiteiten in het Beekpark en later in het woonwagenkamp aan de Zwolseweg werden genoemd). Inderdaad, ik heb heel wat bijbelstudies met hem samen gedaan. Jazeker – en dat is nog niet eens zo vreselijk lang geleden – we hebben jaren samengewerkt als oudsten in De Ontmoeting. Over dat alles hebben we het nog wel eens, maar nu wil ik me even beperken tot de bijzondere herinneringen aan Zondagsschool Timotheüs, aan de Julianalaan nummer 35 in Apeldoorn. Wij kwamen in maart 1957 in Apeldoorn wonen, ik was nog niet eens zeven jaar, en zat in de eerste klas van de Grote School, zoals dat toen heette. Iedere zondag, na de samenkomst in de ‘Vergadering’, gingen wij naar de Julianalaan. In het begin gingen we nog naar de Kleine Klas, waar een juf de scepter zwaaide. Iets ouder geworden was het de Grote Klas, en daar was – naar mijn herinnering van het allereerste begin af – Meneer van Ommen. De banken waren bruin, de deuren naar de Kleine Klas ook, de planken vloer ook. In mijn herinnering had Meneer van Ommen een bruin pak aan, maar dat zal wel geen vaste regel geweest zijn. Er waren ook andere zondagsschoolmeesters, en die waren ook wel indrukwekkend, maar eigenlijk vond ik ze te jong. Meneer van Ommen was dat niet. Hij is, in de meer dan een halve eeuw dat ik hem nadien kende, voor mijn gevoel ook helemaal niet van leeftijd veranderd; hij had een onbestemde leeftijd, die nooit aan wijziging onderhevig was. De Lichtbeeldenavond! Op donderdag, volgens mijn herinnering. Stampend vol, die zondagsschool, het zou niet meer mogen van de brandweer. Eindeloze dia’s van bijbelse geschiedenissen, en In de Soete Suikerbol. Ver voor de tijd van televisie en internet. Kon hij vertellen? Nou en of. Was hij er goed in, vertellen? Dat weet ik niet. Heel eerlijk gezegd waren er anderen die het spannender konden brengen, maar op de een of andere manier hield hij je constant geboeid. Kon hij zingen? Met alle macht die hij in zijn stem had! En met het traporgeltje, waarboven zijn zwoegende gezicht ons enthousiast aankeek. Ik ken nog veel van die ‘Christelijke Kinderliederen’: ‘Heil het kind / heil het kind / dat Jezus als zijn Heiland mint. / Het volgt dien goeden Herder na / leert Hem te vrezen vroeg en spâ’ – waarna hij uitlegde dat ‘spâ’ betekende ‘laat’. Of: Als g’in nood gezeten / geen uitkomst ziet / Wil dan nooit vergeten…’ – een lied dat helaas voor altijd bedorven werd door de tekst die de jongen naast me mij in het oor fluisterde: ‘Als g’in de sloot gezeten… kikkers bijten niet’. Of ook de ‘nieuwere’ liederen, uit de Klaar Over (zo heette dat, toch?) zoals ‘Blij, blij’ en ‘Jezus is de weg / naar het Vaderhuis’. Zwoegend aan het harmonium, luid en blij zingend. Meneer Van Ommen. Later: broeder van Ommen. Weer later: Wichert. Honderd heeft hij niet mogen worden, maar ’t scheelde maar acht jaar. Nu hij in de hemel is, wil ik het nog wel een keer zeggen: hij is één van degenen die mij heeft geleerd de Heer ‘te vrezen, vroeg en spâ’. En ‘Jezus te minnen’ – het is diep bij me blijven zitten, een halve eeuw, en weg gaat het nooit. ‘O wat vreugd / o wat vreugd / den Heer te kennen in zijn jeugd. / Gij jonge harten! zoekt Hem vroeg / want Jezus mint men nooit genoeg.’   Wij zien elkaar weer, Wichert!

Laat hier een reactie achter



3 Reactie(s):

jaloeh mara
08 dec 2016
hallo, hier jaloeh mara, echt heel erg zielig hoor, echt gekondoleerd!
nathan horstman
08 dec 2016
soory dit was mijn broer dit is nathan horstman echt gekondoleerd
nathan horstman
08 dec 2016
het was gezellig nathan en jelmer ik ben een engel lololololol

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief