Henk Medema
21
JUNE

Mogen vrouwen kip eten?

Mogen vrouwen kip eten? Mogen ze op een stoel zitten? Mag een vrouw een mooie jurk dragen? Klinkt allemaal raar, maar dit is Oeganda, en nieuwe antwoorden op deze vragen markeert een enorme levensverandering. Een aantal jaren geleden werd in dorpsgemeenschappen in dit Afrikaanse land begonnen met kring-bijbelstudies. De plaatselijke kerk had die bijeenkomsten georganiseerd, maar iedereen was welkom, ook leden van andere kerken, moslims, aanhangers van andere godsdiensten, echt iedereen.

Het antwoord van de traditie was: nee, vrouwen mogen geen kip eten, geen mooie jurk dragen, niet op een stoel zitten. Maar het samen delen in de verhalen uit de Bijbel leidde tot een heel andere manier van denken. Ongelooflijk! De horizon van Gods nieuwe wereld werd zichtbaar, het Koninkrijk van God dat Jezus predikte: keer je gauw om (‘bekeer je’), want anders mis je heel wat!

 

Met z’n vijftienen zijn we vanmorgen weer op Schiphol geland, na een bijzondere visie- en studiereis naar Oeganda, georganiseerd door TEAR. Ruim een week lang deden we ons best te leren en te luisteren; we spraken met plaatselijke kerken en nationale leiders. ‘Umoja’, dat betekent ‘bijeen’, en het is de kern van een integrale ‘holistische’ visie op zending. Ziel, lichaam en geest zijn er gelijkelijk bij betrokken.

Zo gaat het: ten eerste luisteren naar de verhalen uit het Woord van God, samen met iedereen die het maar horen wil, en dan aan elkaar vertellen wat je zélf met Hem hebt meegemaakt. Je oren openen.

Vervolgens nadenken over God en over jezelf, je eigen persoonlijke wereld ordenen, licht en duister onderscheiden. Je hoofd gebruiken.

En dan ten derde tot jezelf komen, en het hele verhaal dertig centimeter laten zakken van je hoofd naar je hart. Geweldig blij en dankbaar zijn voor de liefde, het licht en het leven van Vader, Zoon en Geest. Maar ook verdrietig en boos worden als je om je heen de haat en de duisternis van de wereld ziet.

 

Nu zijn we weer terug in Nederland, met de puzzelstukjes in onze handen. Kan zoiets in Nederland ook werkelijkheid worden? Daar gaan we samen over nadenken en aan werken. Een bijzondere uitdaging, zeker in onze westerse cultuur. Maar we hebben bijzondere momenten meegenomen op deze reis die ons inspireren. Het weekend, de zaterdagavond en de zondag, hebben grote betekenis in het tijdsritme van een week. Tijdens de TEAR-studiereis betekende dat niet helemaal niks doen, maar er was een heel speciale beleving van rust, in het prachtige retraitecentrum in Jinja, waar Ingrid Wilts gastvrouw voor ons was. Aan de oever van de Nijl, vlak bij de bronnen van die rivier en met direct uitzicht op de brede stroom. Op zaterdagavond deelde Ingrid met ons wat haar hart heeft gegrepen: de onvoorwaardelijke liefde van de Vader. We zaten buiten onder de sterrenhemel en luisterden naar haar boodschap, terwijl de krekels tsjilpten. Juist in dit in vele opzichten vaderloze land, waar zoveel wezen zijn, kwam de Vader heel dichtbij. En je kunt het geloven of niet, maar na aankomst in Nederland bleek Hij dat nog steeds te zijn.

Weet je wat: we blijven bij Hem, bij al ons denken en werken. Je weet maar nooit hóeveel genade Hij voor ons allemaal heeft…

 

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief