Henk Medema
30
JUNE

Noem voetbal geen afgod!

Na de wedstrijd Nederland-Slowakije rolde er een e-mail bij me binnen, afkomstig uit het verre buitenland, van één van onze meest bekende auteurs (wiens naam ik niet zal noemen ;-)) – hij richtte zich tot een paar Nederlandse vrienden, en luidde ongeveer zo: GELUKGEWENST! DE KWARTFINALE BEREIKT! Hem kennende, weet ik dat hij van voetbal houdt, zoals hij en ik en iedereen van een aantal dingen houden. Ik hou van wandelen door de weiden, in de bosssen, aan zee, in de bergen. Ik hou van fietsen (wat minder in de bergen). Ik hou van lezen. Ik hou van mijn vrouw, en daarvan kan ik haar nog veel meer vertellen en dat doe ik ook. En jawel, ik hou van voetballen. Toevallig niet zo vreselijk veel, als de sociale aspecten van zo’n evenement niet tot z’n recht komen; toen mijn jongste zoon nog thuis was, bekeken en bediscussieerden we heel wat wedstrijden. Ik heb een hoge waardering voor de onbevangenheid van mijn verre en goede vriend en auteur, en die wil ik ook graag vasthouden. Het debat dat zich dezer dagen op al te voorspelbare wijze in de christelijke media ontwikkelde, of voetbal een afgod is, is een verkeerd soort discussie. Alsof voetbal ooit een concurrent kan zijn van de Almachtige, alsof ik er ook maar een moment over zou willen piekeren een potje in het WK op eenzelfde niveau te zetten als Jezus. Als wij, christenen, zulke dingen beweren, geven we bij niet- of andersgelovigen de indruk: o, is dát christen zijn? Een aantal dingen niet mogen? Tegen dit en voor dat zijn, links en rechts waar je kunt morele oordelen uitspreken? Het lijkt de boom van de kennis van goed en kwaad wel: christenen maken zichzélf tot een god door uit te spreken wat er allemaal mag en niet mag. Let wel: er gaat best een boel fout bij voetbal, dat weet ik. Bier. Geweld. Hooligans. Geldverslindende projecten in een land vol corruptie, armoede, AIDS. Foute boel, je hebt gelijk. Maar waarom zouden wij, discipelen van de Heer, zo hoog van de toren blazen? Een match in het WK op eenzelfde niveau te zetten als Jezus, dat doen we misschien niet. Maar andersom dan? Jezus dezelfde aandacht schenken die miljoenen mensen hebben voor een bal? Want zó lijken velen van ons het christendom wel te kunnen beleven: een paar uurtjes per week op een zondag, er met z’n allen passief omheen zitten, en krijgen wat je krijgen kunt, van het team op het ‘veld’ verwachten dat ze ons iets moois voorschotelen – en daarna gaan we allemaal weer naar huis, en bekritiseren we de kerkdienst van die zondag. Jezus, onvergelijkbaar, groter dan alles! Jezus, de Heer van ons hele leven, van alle prioriteiten die we 24/7 stellen, met stip de allerhoogste! Kom niet aan de boom van kennis van goed en kwaad, je medemensen vertellend wat je allemaal als afgoden kunt benoemen. Eet, eet royaal, eet met vreugde, eet constant van de boom van eeuwig leven, en laat dat leven door je heen stromen. Daar heeft deze wereld behoefte aan. Geniet van het leven, óók van die paar WK-wedstrijden die nog komen – en als de Heer je programma onderbreekt tijdens ‘jouw’ wedstrijd, laat dat met vreugde gebeuren. Geniet van het Leven, deel dat met Hem: eeuwig leven, leven van God.

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief