Henk Medema
13
OCTOBER

Op weg naar Kaapstad

  Op reis naar Kaapstad   Is het echt waar dat in het land waar ik me volgende week bevind, Zuid-Afrika, per dag gemiddeld 1250 mensen worden begraven als gevolg van hiv/aids? Ik hoorde het getal ergens, en probeerde het nauwkeurig na te rekenen, tevergeefs – maar ’t kan er niet ver van uit de buurt zijn. Er is hier veel meer aan de hand dan aids alleen, of het WK-voetbal, of wildreservaten, of corruptie, of armoede, of zelfs (na bijna twintig jaar) hardnekkige vormen van apartheid. We gaan er toch maar naar toe, met dertig Nederlanders: naar het derde Lausanne Congres voor Wereld-evangelisatie. Temidden van bijna vijfduizend bezoekers. Vermoedelijk het grootste zendingscongres dat ooit is gehouden. Wat moet ik ervan denken? Ik weet het niet zo goed. Wat moet ik verwachten? Waar moet ik voor bidden? Wat gaan we beleven in die negen dagen, tussen 16 en 25 october 2010? Er is al heel wat aan vooraf gegaan. Ik ben al een eindweegs gevorderd met de voorbereiding van een boek over CapeTown2010, onder de titel TOTAAL CHRISTENDOM, want de boodschap moet wel landen in ons land. En er is nog veel meer voorbereiding gedaan. Maar naarmate dat het dichterbij komt, voel ik onzekerheid. Laat me een paar dingen met je delen.   (1) Gaat het, zoals het CT2010 motto luidt, erom de hele wereld te bereiken, door de hele kerk, met het hele evangelie? Moeten we daar met z’n vier- of vijfduizenden in ruim een week een paar slimme methodes voor bedenken? Of gaat het veeleer om mijn hele, onverdeelde hart, dat geraakt moet worden door de onverdeelde openbaring van God? Maar hoe dan? Hoe moet ik daar straks rondlopen, de antennes van mijn ziel openend voor de golflengte van de Geest? (2) Uit welke hoek zal de wind waaien in Kaapstad? We leven in een tijd waarin het ene zowel als het andere verkondigd wordt op religieus gebied. Breed pluralisme enerzijds: bekering is niet nodig, geloof maar wat je wilt. Eng extremisme anderzijds: bekering is verboden, je moet geloven wat ik je dicteer. Wat wordt het, een van kaft-tot-kaft ‘bijbels’ christendom, of een postmodernistisch ‘christelijk’ denken? En hoe houden we het evenwicht? (3) Hoe lopen we daar rond, in de wandelgangen van het congres? Netwerken heet die bezigheid natuurlijk, in eigentijds jargon, maar dat kan er nog heel verschillend uitzien. Vandaag ving ik een citaat op: mannen bouwen projecten, vrouwen vormen relaties. Ik ben een man, maar dit geeft me wel te denken… (4) Wat is de diepste ellende van de wijde wereld: de nood van je ziel in haar eeuwige verlorenheid zonder God, óf de nood van de honger en armoede en oorlog en mensenhandel en verslaving enzovoorts? Of is het allebei, en als dat zo is, hoe moeten we daarvan een mix maken in het evangelie dat wij moeten verkondigen (of beter: dat we zelf zíjn!)? (5) Een voorlopig laatste punt, waar ik in al mijn twijfel en onzekerheid naar verlang: een doorbraak van Gods Geest door al die dilemma’s heen, een verrassing van Hem, dwars door de kaders van deze ongelooflijk grote en tot in de puntjes geregelde conferentie heen. Mag je daarom bidden? Mag je zoiets verwachten? Weet je wat: ik bid maar, want iets anders weet ik niet. Ik geloof, Heer – kom mijn ongeloof te hulp!   PS: in de komende dagen tot 26 october of daarna zal ik op deze plek, vaker dan normaal, beurtelings in het Nederlands en in het Engels bloggen. Volg me op Twitter (http://twitter.com/medema) om de aankondingen te zien. PS2: wie een moment van voorbede heeft: graag! en de melding daarvan is een bemoediging…  

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief