Henk Medema
16
MAY

PostPinksteren: het vage vuur van een stelletje christen, of leven in tongen?

Postpinksteren: het vage vuur van een stelletje christenen, voor een dag of wat? Of is het leven in tongen? Een paar overwegingen.

Een paar dagen vóór Pinksteren was ik met mijn vrouw in Worms. We bezochten het Luther-monument; zoals we allemaal weten, heeft Martin Luther daar bijna vijf eeuwen geleden voor de keizer moeten verschijnen om verantwoording af te leggen over zijn geloof. Zijn vermoedelijk niet historische woorden luidden: ‘Hier sta ik, ik kan niet anders!’

Het monument dat nu in Worms staat, is van steen. Luther staat in het midden, omringd door vier andere hervormers: Hus, Wycliffe, Waldes, Savonarola. Inderdaad, iets anders kunnen ze niet dan blijven staan waar ze staan, in steen gebeiteld.

Aan het einde van deze twee pinksterdagen denk ik: nee. Zo monolithisch is de Geest  niet.

 

Dit was het wonder van Pinksteren - duizenden mensen in Jeruzalem hebben het ervaren, toen honderdtwintig mannen en vrouwen begonnen te spreken. Hier is de verbazing, in Handelingen 2 vers 8: luister! - hoe kan het dat wij hóren?

Na de toespraak van Petrus waren enkele duizenden overtuigd, en vroegen: wat moeten wij doen, mannen broeders? Want hierover ging het: over alles wat God aan het doen was, en daar moest wat mee gebeuren. De grote daden Gods moesten vertaald worden in eenvoudige, begrijpelijke daden van duizenden mensen.

Ik moet heel eerlijk opbiechten dat ik niet zo goed ben in klanktaal. Zo af en toe, bijvoorbeeld onder de klanken van een worship-CD in de auto, heb ik de vrijmoedigheid om de Heer in klanktaal te loven, en dat Hij het begrijpt, vind ik heerlijk (en Hijzelf meestal ook, waag ik te denken…!). Een boek onder de titel THINKING IN TONGUES (van J.K.A. Smith - Pentecostal Contributions to Christian Philosophy), zal van mijn pen niet zo gauw verschijnen. Maar nu het post-pinksterleven zich weer herneemt, wil ik graag verder gaan met het leren leven in tongen.

Wat is dat dan? Ik doe een suggestie: het is al je zintuigen open zetten voor wat de HEER in mensen openbaart. Die mensen zijn allemaal geschapen in het beeld en de gelijkenis van God, en toch wel erg verward door velerlei zondigheid. Maar Pasen en Pinksteren vallen op één dag. De Heer is waarlijk opgestaan! De Geest is waarlijk uitgestort! En zo is het er toch: die veelvoudige openbaring van God, waar wij naar mogen luisteren. Spreken in tongen is mooi als je die Geestesgave kunt uitoefenen. Luisteren naar de machtige daden van God: dat is nog veel belangrijker, wat het brengt je tot omkering op je levensweg. Vervolgens gaan vragen: en wíj dan, wat moeten wij doen? Hoe kunnen wij na die beide pinksterdagen aansluiten bij de grote dingen die God doet? Luisteren. Horen. Sjema, Jisrael - hoor, Israël!

Begin van een echte opwekking, het zou zómaar kunnen…

 

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief