Henk Medema
17
MARCH

Schrijver van 2015 schrijft zichzelf in 2000

Jongens waren we, maar aardige jongens, ik weet het nog goed. Als ik met m’n buurman over 2K wil beginnen en over de Millennium Bug, denkt-ie dat ik gek ben geworden. Maar jij weet wat het is, al zit je nog maar op de basisschool. Deze brief krijg je op 1 januari 2000, en ik begrijp best dat je even schrikt (zomaar een brief uit de toekomst, uit 2015?), maar je was juist opgelucht en gerustgesteld dat alle computers het nog gewoon deden. De Wereld Draait Door. Gelukkig. Ik ben schrijver. Auteur. Daar droom jij toch ook van, om dat te worden? Wees gerust: dat gaat gebeuren. Ik weet het, want ik ben jouw toekomstige ik. Daar moet je niet teveel van schrikken, want het is allemaal fake, flauwekul. Maar ’t is toch een leuk idee om jou een brief te schrijven. Ze hebben dat in 2010 bedacht bij de Boekenweek, maar dat is ook al weer vijf jaar geleden. Jij hebt iets met boeken. Als je uit school komt, glip je soms even de bieb binnen. Dat mag best, niemand wordt er boos over. Hoogstens kijken ze een beetje raar als je liefkozend je hand over die lange rijen banden laat glijden. Of als je een boek opent, doorbladert, even snuift: het ruikt zo lekker. Soms gaat het mis. Dan is het zo’n spannend verhaal dat je niet meer op kunt houden. Een keer moest je moeder zelfs komen, toen de juf van de bieb alles had afgesloten en jou niet had opgemerkt. Jawel, ik heet ook Jip! Net zoals jij, maar dat is geen wonder, want mensen blijven hun hele leven lang dezelfde naam dragen. Maar er is in vijftien jaar wel heel wat veranderd, vooral de laatste vijf jaar is het hard gegaan. Gisteren was ik weer eens bij m’n uitgever, aan de rand van de stad, vlak voordat je de snelweg op gaat. Vroeger – en nu heb ik het over 2000 of zelfs nog 2010 – stonden daar stapels en nog eens stapels boeken, pallets vol. Nu niet meer. Er liggen nog wel wat boeken, maar veel minder. Als ik zelf boeken wil lezen, hoef ik eigenlijk niet meer naar de bieb. Bijna steeds (behalve bij het hardlopen) draag ik, in een keurig leren etui, een electronische lezer met me mee. ’s Morgens vroeg, in de trein, sla ik de bladzijde op waar ik gebleven ben. Of ik klik even de ochtendkrant open, en blader er doorheen (was dat in jouw tijd, dat ze begonnen die op de stations neer te leggen? Voorbij, jongen!). Misschien zie ik dan wel dat juist dat nieuwe boek is verschenen dat ik altijd al wilde lezen, en tjoeps! – met een druk op de knop ben ik in de iBooks Store, en met nog een paar klikjes héb ik hem. Tot Zwolle lekker lezen! Natuurlijk kan ik er ook nog wat muziek bij ophalen, via iTunes, maar dat bestaat al jaren, al heb jij er nog niks van gehoord. Platenwinkel? Over de kop, niemand weet meer wat platen zijn, en cd’s, dat is ook voorbij. Boekwinkel? Nou, nog niet over de kop, maar ze hebben het daar moeilijk. Bibliotheek? Je kunt er nog steeds over de banden aaien, maar als je echt een boek wilt lezen, kun je gewoon thuis terecht. Bijna iedereen heeft een iComCenter: televisie, computer of laptop (zo noemden ze dat vroeger, ik gebruik die woorden maar zodat jij ze begrijpt), muziek, WII, gaming, krant, dataverkeer, internet, e-mail – álles en nog veel meer loopt via die apparatuur, en ik kan er gewoon onderweg op inloggen. Boeken, zei je? O ja, boeken. Maak je maar geen zorgen, hoor. Van boeken kom je niet zomaar af. En die uitgever, aan de rand van de stad, vlak bij de snelweg? Die is er nog steeds. Hij heeft een enorm magazijn vol e-books, want hij heeft op tijd bedacht dat er veranderingen zaten aan te komen. En vooral: dat jij eraan komt. Van 2000 tot 2015 is echt niet zo’n eind.

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

12
september
Ik houd mezelf JHWH voor, voortdurend’ (Psalm16:8) ‘Waak over mij, God!’ (Psalm 16:1)   Soms (vaak, misschien wel altijd) weet

Lees verder >>

01
september
interTXT   U6   Vijfentwintig kilometer boven NImes vind je zonder problemen het plaatsje Uzes. Wij zijn daar wel eens

Lees verder >>

23
july
Zou het niet prachtig zijn als er zo’n tempel was, net als bij Ezechiël, waaruit een rivier stroom die leven

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief