Henk Medema
06
MARCH

Slavernij, armoede, bevrijding. In naam van de Roos.

Eco is het niet, dit boekje In Naam van de Roos. Dat het juist (bij Ark Media) verschenen is kort na het overlijden van Umberto Eco, dat moeten we maar als een soort toeval zien. De honderd bladzijden zijn ook heel wat anders dan de circa 600 van de uiterst gecompliceerde thriller over het leven rond een middeleeuwse kloosterbibliotheek. Huiveringwekkend is het wél, net als de dikke naamgenoot. Bijzonder ook: vijf auteurs schrijven samen één novelle, onder de naam ‘Schrijvers voor de Vrijheid’. International Justice Mission heeft het boekje laten schrijven, naar aanleiding van een bevrijdingsactie op 14 juli 2014 in India, waarbij een team van IJM een einde maakte aan het slavenbestaan van onder andere het 8-jarige jongetje Mallesh. Zijn verhaal wordt hier verteld. Wie dit boek koopt, steunt daarmee de het werk van IJM, een internationale organisatie die zich inzet om een einde te maken aan slavernij - zie www.ijm.org en www.ijmnl.org - onder het motto: duizenden bevrijden, miljoenen beschermen, bewijzen dat gerechtigheid voor de armen mogelijk is.

 

Is India een deel van de beschaafde wereld? Je zou zeggen van wél, als we Raj en zijn vrouw Suvan en zijn zonen Ekram en Viajesh in het eerste hoofdstuk ontmoeten. Hij is een businessman en leidt een grote rozenkwekerij, met internationale verkooplijnen, onder andere naar Nederland. Maar langzamerhand zoemt de camera van het schrijversvijftal wijder uit, en vooral dieper. We ontmoeten Sumana - als ze een visitekaartje zou hebben, zu erop staan: ‘slavin’, zoals haar zoontje ook slaaf is; we kijken achter de hekken van de rozenfarm, We ontmoeten het in westerse stijl levende meisje Prashansa, buiten de farm, eerst naar het lijkt alleen als toeschouwer, maar ineens wil haar moeder haar uithuwelijken aan Vijajesh. We krijgen zelfs de gelegenheid om met de gedachten en gevoelens van Jafar, de jonge slaaf, mee te denken en te voelen, terwijl hij zich verstopt voor z’n moeder tijdens de bevrijdingsactie. Geen spoilers, koop het boekje, lees het verhaal, zie hoe het afloopt…

Bestaat dit? Ik las, ik zag, ik huiverde. Dit bestaat dus echt. Figuurlijk maar soms ook letterlijk ‘onder de grond’. Dit mag niet, maar niemand legt er een vinger op: de politie wil het niet, de rechters doen er niets aan, de autoriteiten laten het oogluikend toe. Lees maar eens mee, dan zie je wat er gebeurt. Dit is armoede. Ik dacht altijd dat armoede gewoon was: dat je niks had. Maar het is veel erger. Laat me het zeggen in drie overwegingen die bij me opkwamen, als niet-armoede-expert.

Als je arm bent, gaat het over jezelf. Armoede is veel erger dan alles wat je niet hebt: het is de verzameling van alles om je heen wat je bedreigt.

Als je arm bent, zijn er anderen bij betrokken. Armoede is niet iets wat mensen overkomt, maar wat ze elkaar heel hevig aandoen. Heftig is dat.

En tenslotte: als je arm bent, heeft God er iets mee te maken. Je strekt je je uit tot God - of juist helemaal niet. Armoede is het voortdurende gevoel van wanhoop dat God er niet is, niets doet of zelfs niets kan, en dat er niemand is die iets doet namens Hem.

Of tóch wel? Die laatste vraag, daar gaat het om in dit boekje. Het is een schot in de roos.

 

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

12
september
Ik houd mezelf JHWH voor, voortdurend’ (Psalm16:8) ‘Waak over mij, God!’ (Psalm 16:1)   Soms (vaak, misschien wel altijd) weet

Lees verder >>

01
september
interTXT   U6   Vijfentwintig kilometer boven NImes vind je zonder problemen het plaatsje Uzes. Wij zijn daar wel eens

Lees verder >>

23
july
Zou het niet prachtig zijn als er zo’n tempel was, net als bij Ezechiël, waaruit een rivier stroom die leven

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief