Henk Medema
04
NOVEMBER

Speerpunten en werpstenen voor een uitgever

Some of us sing about it [the Gospel], some dance about it, and, indeed, some make a business out of it.

[…]

It's not because we don't publish enough books. No, we've made Christianity unpalatable by the way we live.

- Calisto Odede

 

De grote Goliath had een speer. De kleine David (nou ja, een kleutertje was hij vermoedelijk toch écht niet…) had vijf gladde stenen. De rest is geschiedenis.

Dezer dagen verzamelen wij als uitgevers ‘speerpunten’ (zo noemen we dat) van ons beleid voor 2011. En ‘toevallig’ vond ik deze beide citaten vanuit het Derde Lausanne Congres voor Wereldevangelisatie, waar ik net een week geleden vandaan ben gekomen; ze werden getwitterd door één van onze auteurs, Mary E. DeMuth.

Het evangelie is om te zingen en te dansen. Sommigen hebben er een business van gemaakt. Calisto Odede, een pastor uit Kenya en vroegere IFES-leider, voegde er iets aan toe dat me wel móest prikkelen: het punt is niet dat we niet genoeg boeken publiceren, maar we hebben het christendom onverteerbaar gemaakt door de manier waarop wij leven. Dat is echt een probleem. De vraag is hoe wij het evangelie in onze boeken én in ons leven lichtend manifest laten worden, dan wel verduisteren.

 

Je mag best weten dat ik het lastig vind, die speerpunten. Of, in een wat nederiger beeldspraak, die vijf gladde stenen. (Het beeld gaat niet helemaal op, want David had maar één steen nodig en wij hebben als uitgevers toch een breed assortiment van titels nodig!) De vraag is zéker ook wat voor boeken verkoopbaar zijn, want onverkoopbare boeken helpen niemand een syllabe verder. Maar de vraag is toch wel voornamelijk wat voor soort boeken een uitwerking op de lezer hebben.

Er moet iets zijn over de kerk, de gemeente, ook in haar gewone functionerende en ontzettend kwetsbare gestalte van de plaatselijke gemeente. Er is zoveel gehakketak over allerlei onderwerpen, en het helpt als daarin wat orde kan worden gebracht.

Ongeveer de helft van kerk bestaat uit vrouwen, maar (zeggen de marketing-deskundigen) een onevenredig groot deel van degenen die onze boeken aanschaffen zijn vrouwen. Aan hen besteden we dus speciaal aandacht, onder andere met de ISJA-reeks.

We hebben behoefte aan hulp om de levens van gewone gemeenteleden elkaar te laten kruisen, en elkaar vermenigvuldigen: iets over persoonlijke navolging van de Heer, maar ook gezamenlijk discipelschap, en mentoring of coaching om daarin te voorzien.

Aan de andere kant is het evangelie ook wereldwijd, en er zijn brandende problemen aan de orde waar wij ons als christenen niet aan kunnen onttrekken. We moeten het hebben over maatschappijbrede geloofspraktijk, over het dagelijkse werk, over wat bijvoorbeeld leiderschap is in de wereld en in de kerk.

En dan moet het toch ook weer heel persoonlijk worden – het viel me deze week op hoe in dat éne hoofdstuk waarvan we allemaal het zestiende vers uit ons hoofd kennen (inderdaad: Johannes drie!) de allerindividueelste gebeurtenis in een mensenleven wordt beschreven, de wedergeboorte, en het tegelijk gaat over de hele wereld, de kosmos. En over het Koninkrijk van God, waarvoor je pas visie krijgt en waar je pas in betrokken kunt maken via die uiterste persoonlijke weg.

Dat betekent dat onze boeken relationeel moeten zijn, op relaties gericht, anders wordt dit evangelie door de mensen niet herkend of begrepen. Anderzijds betekent het dat er ook vanuit de wereld een lijn naar God moet liggen: christelijke spiritualiteit met Christus in het centrum). Dat is veel meer dan gewoon het plichtsgetrouwe lees-je-bijbel-bidt-elke-dag, en toch moet je nu juist weer uitleggen dat dát precies de kern ervan is.

Het is me een klus! Maar het is werk van de Heer, waarin wij standvastig, onwankelbaar, steeds overvloedig zullen mogen zijn, zoals 1 Korinthiërs 15 vers 58 zegt. En dan moeten óók nog die getalletjes allemaal worden doorgerekend, en dat heet een begroting…

Als uitgever voel ik me vaak zo’n microfoon-jongetje, dat overal langs de broeders en zusters in de gemeente langs loopt: wie écht iets te zeggen heeft, mag het zeggen. Als je maar niet denkt dat iedereen dat zomaar mag, ben je nou helemaal zestig!

 

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief