Henk Medema
23
JUNE

UMOJA: geloofsgemeenschap, leefgemeenschap en Gods koninkrijk

UMOJA - dat is niet een Nederlandse of Engelse afkorting voor een of andere organisatie. Het is Swahili, en het betekent  ‘eenheid’, ‘bijeen zijn’, ‘samenzijn’. Het is de aanduiding die TEAR gekozen heeft om het proces aan te duiden dat in verschillende landen, onder andere in Oost-Afrika, op gang gekomen is, en waarin de kerk samen optrekt met de leefgemeenschap waarin zij zich bevindt. Als je er toch een afkorting bij wilt hebben, is dat CCMP (Church Community Mobilisation Process) of PEP (Participation Evaluation Process). Maar ingewikkelder hoeven we het niet te maken. ‘Umoja’ is een vorm van interactieve zending, met name wat men wel aanduidt als integral mission: een zending waarin je niet alleen Gods verhalen van het evangelie vertelt (dat óók), maar ook de handen uit de mouwen steekt - en zelfs dat is niet alles, want er hoort een interactieve wisselwerking bij.

 

De kerk, de geloofsgemeenschap, bevindt zich altijd op een concrete plek. Daar móet je iets mee. In Umoja opent de plaatselijke kerk de vraag naar de leefgemeenschap temidden waarvan ze zich bevindt. Wat gebeurt er in deze leefgemeenschap, in deze buurt, in dit dorp? Hoe zouden we met z’n allen iets kunnen doen aan de uitdagingen waarvoor we hier staan?

‘Umoja’ begint met een open kring, waarin de bijbelverhalen met elkaar gedeeld worden. De kring is open naar boven: God is er welkom, we luisteren graag naar Hem, en lezen de Bijbel. De kring is ook open rondom, want iedereen is welkom, bij welke kerk je ook behoort, en zelfs als je helemaal niet bij een kerk hoort, als je maar samen naar God wilt luisteren. De verhalen van God komen voor het eerst en opnieuw tot ons, en mensen vertellen elkaar hun eigen verhalen. Verbazend wat er dan gebeurt, want je eigen verhaal blijkt vaak op een bijzondere manier aan te sluiten bij de verhalen van God. Daar ga je dan niet allereerst theologisch over discussiëren (‘ik ben het met je eens!’ of ‘ik ben het niet eens!’), maar je zoekt naar wat dit praktisch kan betekenen. En je ontmoet elkaar, face2face, heart2heart.

Dan gaat er wat gebeuren, in het persoonlijke leven van mensen, maar óók in de geloofsgemeenschap, en eveneens in de leefgemeenschap. Het is een beetje zoals Jezus hier op aarde kwam, met de eenvoudige boodschap: ‘het Koninkrijk Gods is nabijgekomen!’ - als je dat wilt zien, moet je je wel even omdraaien, en niet met de rug naar Gods Rijk blijven staan. Zoals iemand je roept voor het eten: de maaltijd staat klaar, maar om die te kunnen genieten, moet je wél de trap af komen.

Er is veel meer over te zeggen. Een paar dingen staan al in drie eerdere blogs op deze blogspot, en over andere aspecten moeten we nog verder nadenken. We zijn een week lang met vijftien voorgangers en christelijke leiders uit Nederland op bezoek geweest in Oeganda, met een dubbel doel: ‘learning & blessing’, luisterend en zegenend. Die zegen is in ieder geval ook tot óns gekomen, heel bijzonder. Op zondagmorgen 26 juni mag ik erover preken, in ‘De Ontmoeting’, Hoofdstraat 220 in Apeldoorn; de aanvang is om 9.45 met een aanbiddings-samenkomst en avondmaalsviering, waarna de woordbediening volgt. Van harte welkom!

De puzzelstukjes kan ik nog niet allemaal aan elkaar plakken, maar dat komt vast nog wel een stapje verder. In ieder geval zit hier ook heel veel in waar we in Nederland wat mee zouden kunnen doen. Benieuwd hoe de HEER het verder allemaal leidt!

 

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief