Henk Medema
10
MARCH

Van stenen tafelen tot samen met Jezus tafelen: geloof in gesprek

Sommige dingen mogen niet of moeten juist wél, en die staan op stenen tafelen. Als dat dan ook nog met steenharde harten in botsing komt, is dat een genadeloze klap. Het gouden kalf staat te trillen op z’n poten.
Sommige mensen houden zich hun leven lang met niets anders bezig dan met wat wél of juist niet mag, en hoe het weer geordend kan worden als het helemaal niet in orde was. Hun leven staat er voortdurend van te trillen. Zonde-management, wat voor sommigen zo ongeveer de enige manier is hoe ze zich het geloof in God kunnen voorstellen.
Jezus, onze Heer, is niet de Heer van de stenen tafelen, maar de Meester die mensen uitnodigt om gratis, op basis van pure genade, met Hem te komen tafelen. Juist terwijl ik zit te werken aan ‘geloofsgesprekken’ (Geloof in Gesprek: ik zal het straks uitleggen) wees een vriend me op het boek van Leonard Sweet, dat de boeiende titel draagt From Tablet to Table: where community is found and identity is formed - en dat gaat over de stenen tafels van het Oude Verbond, en in contrast daarmee over de tafelgemeenschap van Jezus.

Toen Jezus nog maar net geboren was, in een plaats die Broodhuis (Bethlehem) genoemd werd, werd Hij in een kribbe gelegd, een voerbak voor de schapen. Toen Hij zijn dienst begon, was Johannes Hem vóórgegaan, zich beperkend tot sprinkhanen en wilde honing, maar Jezus kwam ‘etend en drinkend’ - en daar schaamde Hij zich niet voor (Mt11:19). Onze Heer vertelde verhalen over feestmalen, zoals in zijn beroemdste gelijkenis, die van de verloren zoon. Waar Hij genodigd werd aan de maaltijd, daar werd Hij al gauw de Gastheer; terwijl Hij zijn verhalen vertelde, luisterde Hij ook naar de verhalen van zijn tafelgenoten. Jezus at met corrupte ambtenaren, zondaars, prostitiuées, maar ook bij een farizeeër werd Hij genodigd, om daar een paar dingen te delen die Hij aan hem kwijt wilde. Met zijn discipelen at Hij, maar ook voedde Hij duizenden hongerige mensen in het heuvelland van Gallilea. Hij vertelde zijn gelijkenissen over het Koninkrijk van God, en die bleken dan óók over maaltijden te gaan, uitnodigingen die werden afgeslagen, heggen en steggen waar de gasten dan tóch vandaan werden gehaald, lammen, blinden en bedelaars die tóch mee mochten eten. En toen Hij aan het eind van zijn leven afscheid nam van zijn discipelen, stelde Hij een nieuwe traditie in, die wij nog steeds vieren: de maaltijd van de Heer, waarin Hijzelf, zijn vlees-en-bloed, het voedsel is voor lichaam en ziel.
Herken je hoe dit past in de samenhang van de hele Bijbel? Denk er maar eens over na hoe die begint én eindigt met een royale uitnodiging: ‘Van alle bomen in de tuin mag je eten’ (Gn2:17), tot ‘Laat wie dorst heeft, komen; laat wie dat wil vrij drinken van het water dat leven geeft’ (Op22:17)
 
Als je aan tafel zit, kun je met elkaar praten. Verhalen vertellen. Delen wat je hebt meegemaakt. De tijd van de Grote Verhalen is voorbij, hebben postmodernistische filosofen aan het eind van de vorige eeuw gezegd - maar er is ruimte en reden om de kleine verhalen met elkaar te delen. En misschien zit daar juist het grote Verhaal verborgen, van de Heer die zijn eigen verhaal in de details van ons leven schrijft…
Dit is het motto, ‘Geloof in gesprek’ van de pas opgerichte Stichting Geloofsgesprekken. Zo eenvoudig, basic. Je zit samen aan tafel, en je deelt met elkaar wat je hebt ervaren. Het gaat nu even écht niet over wat je vindt van theologische thema’s: de doop, het verbond, de kerk, het ambt, de Wederkomst. Allemaal boeiend, maar nu even niet. Nu gaat het om iets wat veel eenvoudiger, maar ook veel belangrijker is. Vertel…! Wat is je verhaal? Wat heeft God in je leven allemaal gedaan? Bij welke kruispunten ben je Jezus tegengekomen? Of misschien zelfs - dat mag ook - waar vond je het eigenlijk heel erg moeilijk, toen de Heer je leven leidde in een richting die je werkelijk niet begreep?
We hebben er al iets van ervaren, want zo was het ook al geïntroduceerd in de bijeenkomsten van de Nationale Synode, waar mensen in geloofsgesprekken hebben gedeeld wat ze met God, met Jezus en  met de heilige Geest hadden meegemaakt. Op dezelfde manier hebben we het gedaan in het NCF (Nederlands Christelijk Forum), voortgekomen uit het Global Christian Forum. Met hen samen, mensen afkomstig uit vele kerken en denominaties, gaan we verder, want we zijn het met elkaar eens: dit is goud. Zo eenvoudig mag het. Zo basic kan het zijn. Zo bouwen we een huis van verhalen, want in die narratieven gebeuren de dingen, vermenigvuldigt zich het evangelie dat in ons hart is uitgezaaid. Jezus is de Gastheer, en telkens komt zijn Grote Verhaal tevoorschijn.
Wacht maar: je zult er nog van horen. Onthoud het maar: geloof in gesprek.

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

14
october
Koning Willem Alexander komt óók, op 31 oktober 2017, in de Domkerk in Utrecht, en ik mag er met honderden

Lees verder >>

08
october
Geloof in iets dat groter is dan wat jezelf bent. ‘Goedertierenheid’ noemt NRC-columnist Bas Heijne dat, ‘bevlogenheid’ mag het van

Lees verder >>

30
september
VEILIG, HEILIG, ENIG   ‘De HEER is mijn licht, mijn heil, wie zou ik vrezen? Bij de HEER is mijn

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief