Henk Medema
18
APRIL

Ver-lezing

Stampvol was het zaaltje op de London International Book Fair bij een seminar over Writing for a Digital Age. Het bleek voor een belangrijk deel te gaan over literatuur in China in de digitale tijd, die daar nu ook echt is begonnen. Mijn Chinees is een beetje zwak, maar het oprapen en verzamelen van letters en woorden vind ik al van jongsaf machtig interessant. En wat hier aan de orde was, dat zéker: lezen als poort naar een digitale wereld. Kun je schrijven terwijl je internetverbinding wijd open staat, en je van alle kanten daarin plugt en communiceert? Nee, corrigeerde één van de panel-leden, de schrijfster Naomi Alderman, de vraag - het is juist andersom: kun je je wel afsnijden van de virtuele wereld? Ze vertelde dat ze als kind orthodox-joods is opgevoed; zichzelf wegsnijden van een deel van de realiiteit is een bekende ervaring voor haar. Op de sabbat doe je in de joodse traditie een fors aantal dingen niet, ze bestáán vierentwintig uur gewoon niet. Maar deze negatie van (een deel van) de werkelijkheid wilde ze nu niet meer, vertelde Naomi. Alle poriën van haar bestaan wilde ze open zetten om de communicatie tot zich te laten komen. De nieuwe media kun je gewoon náást de oude media gebruiken, en in elke soort ‘lezen’, tot je nemen zoals dat medium vraagt. Je kunt ze cross-mediaal inzetten en tot je laten komen, om door de combinatie van media hetzelfde te zeggen en zo de boodschap te versterken. Maar je kunt ook mensen op transmediale wijze binnen een verhaal leiden, waarbij het éne element het andere aanvult. The Passion in Rotterdam is daarvan een prachtig voorbeeld, maar er zijn ook andere, bredere ‘verhalen’. Ze monden uit in een wereld die je enerzijds overkomt, maar waarin je ook weer je eigen keuzes maakt. The Matrix, Lord of the Rings, StarTrek zijn van die werelden. In www.pottermore.com is zo’n experiment momenteel gaande. Ontlezing is dus eigenlijk - voorzover het al bestaat - het punt niet. Mensen lezen niet ‘ont’, ze lezen ánders, zoals Timo Boezeman in een veelgelezen column heeft uitgelegd http://bit.ly/HQz9AQ - ze lezen ook niet crossmediaal, maar transmediaal. Ze kiezen hun eigen media, laten het verhaal tot zich komen, en maken keuzes. Ze ver-lezen. Daar is niets mis mee, zoals bij ver-gissen; het is gewoon ver-anderen. Misschien kom je er zelfs wel ver(der) mee. Hoe moet je je hierbij een business model voorstellen? Dat is helemaal niet zo makkelijk. Dit is een nieuwe wereld waarin niet alleen maar boeken, maar álle media staan te dringen om aandacht. We zijn in die wereld allemaal starters (zoals in een ander seminar in London werd beklemtoond), dus de sleutel is samenwerking en delen, en communiceren naar je community (communitycation). Twee basis-regels blijven, zo werd beklemtoond in dat propvolle zaaltje. Content is king. Customer is king. Het volle zaaltje knikte. Maar één meneertje van ietwat gevorderde leeftijd keek nadenkend voor zich uit, en mompelde: Christ is KING. Dat meneertje was ik. De inhoud. De klant. Kernpunten van een businessmodel voor ieder communicatiebedrijf - maar vanuit een christelijke visie komt er een uitdaging bij: de prioriteit van het Koninkrijk. Niet in plaats van de inhoud of in plaats van de klant, maar daar óverheen. Ik ging nog even kijken in de uiterste hoek van de hallen van Earls Court, waar een gebedsruimte was. Totaal leeg. Geen boeddhist, geen hindoe, geen moslim. Helemaal leeg, zelfs geen christen. Weet je wat: we gaan in Nederland zo’n ruimte vullen. Er is alles voor te zeggen.

Laat hier een reactie achter



0 Reactie(s):

Recente artikelen

12
september
Ik houd mezelf JHWH voor, voortdurend’ (Psalm16:8) ‘Waak over mij, God!’ (Psalm 16:1)   Soms (vaak, misschien wel altijd) weet

Lees verder >>

01
september
interTXT   U6   Vijfentwintig kilometer boven NImes vind je zonder problemen het plaatsje Uzes. Wij zijn daar wel eens

Lees verder >>

23
july
Zou het niet prachtig zijn als er zo’n tempel was, net als bij Ezechiël, waaruit een rivier stroom die leven

Lees verder >>

Bekijk het blogarchief